De beeldenstorm is in aantocht


Het is alweer een tijd geleden dat ik foto’s maakte op het Burgemeester De Monchyplein. Het was mooi weer met de zon uit de goede hoek.
Nadat ik de gebouwen had vastgelegd viel mijn oog op de grote reliëfs aan de muur.

Ik kende ze wel maar het licht viel nu anders. Het reliëf dat opviel was gemaakt door Gerard Remmen. Gezien de producten die te zien zijn zal het wel met voorspoed en welvaart te maken hebben.
Ik merkte voor het eerst dat drie afgebeelde vrouwen met ontbloot bovenlijf stonden en dat ze qua kleding niet westers waren weergegeven.
De vrouw rechts droeg een korenschoof op het hoofd, iets dat aan de overzeese gebiedsdelen deed denken.
De vrouw met het gesloten gewaad had bovendien ook nog een uil aan haar voeten.
De uil is van oudsher een symbool van kennis en wijsheid .
Vond het ineens een vreemde combinatie, drie vrouwen met ontbloot bovenlijf en bij de geklede westerse vrouw het symbool van wijsheid.
Ik merkte ineens dat de beeldenstorm van de laatste jaren mijn denken heeft beïnvloed.
Zelf had ik nog nooit zo naar deze beelden gekeken en ik denk velen met mij.

Dit reliëf van Gerard Remmenzal waarschijnlijk zijn laatste tijd wel gehad hebben gezien de ontwikkelingen die nu gaande zijn.
Wel jammer want ik zag alleen hoe mooi het was en niet dat je er met een andere bril naar kan of moet kijken.
Grote steden bezitten veel kunst waar ineens anders naar gekeken kan worden. Wel jammer dat onbevangen ergens naar kijken en genieten zijn langste tijd heeft gehad.

Mooi rood is wel lelijk

Met een kleurenstaal ter vergelijking. Bron: Flexa.
Met een kleurenstaal ter vergelijking. Bron: Flexa.

Zag afgelopen week dat de luiken en een deur van het oude stadhuis aan de Groenmarkt een kleur hadden gekregen, die er niet om liegt. Volgens mij hebben ze signaalrood gebruikt in plaats van het historisch verantwoorde Ossenbloed.
Beetje pijn aan de ogen doet het wel. Ter vergelijking een kleurenstaaltje toegevoegd.
Lees verder Mooi rood is wel lelijk

De Beeldengroep in Marlot

Reigersbergense treurnis

Vele tientallen jaren heeft bij de ingang van het landgoed Reigersbergen een beeldengroep met ooievaar gestaan, met sign van Severyn. Het is het broertje van de beeldengroep die bovenop het oude stadhuis aan de groenmarkt staat.Er gaan verhalen dat het geheel afkomstig was van een afgebroken vleugel van het stadhuis aan de Groenmarkt. Jaren geleden is de beeldengroep met spuitbussen onderhanden genomen, wat een fleurig tintje gaf aan het geheel. Het beeld is later door vandalen zwaar beschadigd en in de brand gestoken. De gemeente besloot het beeld op te slaan. Tijdens een fietstocht door Den Haag ontdekte ik het beeld en heb er foto’s van gemaakt. Het beeld is later door beeldhouwer-restaurateur Paul van Laere schoongemaakt en gerestaureerd. Het beeld kreeg een nieuwe bestemming, het staat nu aan de grote vijver van park Marlot niet ver van zijn oude vertrouwde plek. Onlangs zag ik dat men voorzichtig begonnen is om het beeld weer van een kleurtje te voorzien.

Is dit het begin van meer of laten ze het hierbij?