De beeldenstorm is in aantocht


Het is alweer een tijd geleden dat ik foto’s maakte op het Burgemeester De Monchyplein. Het was mooi weer met de zon uit de goede hoek.
Nadat ik de gebouwen had vastgelegd viel mijn oog op de grote reliëfs aan de muur.

Ik kende ze wel maar het licht viel nu anders. Het reliëf dat opviel was gemaakt door Gerard Remmen. Gezien de producten die te zien zijn zal het wel met voorspoed en welvaart te maken hebben.
Ik merkte voor het eerst dat drie afgebeelde vrouwen met ontbloot bovenlijf stonden en dat ze qua kleding niet westers waren weergegeven.
De vrouw rechts droeg een korenschoof op het hoofd, iets dat aan de overzeese gebiedsdelen deed denken.
De vrouw met het gesloten gewaad had bovendien ook nog een uil aan haar voeten.
De uil is van oudsher een symbool van kennis en wijsheid .
Vond het ineens een vreemde combinatie, drie vrouwen met ontbloot bovenlijf en bij de geklede westerse vrouw het symbool van wijsheid.
Ik merkte ineens dat de beeldenstorm van de laatste jaren mijn denken heeft beïnvloed.
Zelf had ik nog nooit zo naar deze beelden gekeken en ik denk velen met mij.

Dit reliëf van Gerard Remmenzal waarschijnlijk zijn laatste tijd wel gehad hebben gezien de ontwikkelingen die nu gaande zijn.
Wel jammer want ik zag alleen hoe mooi het was en niet dat je er met een andere bril naar kan of moet kijken.
Grote steden bezitten veel kunst waar ineens anders naar gekeken kan worden. Wel jammer dat onbevangen ergens naar kijken en genieten zijn langste tijd heeft gehad.

Niet zeuren maar juist doen!

Thera Konvalinka is hoofd beeldenbeheer Openbare Ruimte binnen de dienst OCW van Den Haag. Tijdens de algemene ledenvergadering van de Vrienden van Den Haag spreekt zij over standbeelden in onze stad en de reden waarom deze soms even verdwijnen of een nieuwe locatie krijgen. Belangrijkste boodschap die bij mij overkomt is dat alle opmerkingen die wij als bewoners over standbeelden te maken hebben zij als zeer welkom beschouwt. “Denk niet dat wij uw opmerkingen als zeuren beschouwen. In tegendeel. Standbeelden staan er om de openbare ruimte te verlevendigen en juist de mening van bewoners zijn voor ons van onschatbare waarde.”

20130426-183858.jpg

(Paul van Laere: “Nee dames, ik ben hier aan het restaureren … “

Het blijkt dat kunstwerken in de openbare ruimte soms ook een zekere gewenning nodig hebben. In eerste instantie vindt men het niks wat er staat maar als een beeld door struikgewas wordt overwoekerd men de gemeente aanschrijft om de zichtbaarheid van het kunstwerk te verbeteren. En oh wee als een kunstwerk tijdelijk van de sokkel wordt genomen voor restauratie of gewoon voor een opknapbeurt. Dan wordt zelfs de pers erbij gehaald om toch vooral in de gaten te houden of het werkstuk weer terugkomt.

Gelukkig is ook hier het internet weer een welkome bron van informatie. De opbouw van de website die alle beelden in de openbare ruimte in Den Haag gaat bevatten is van start.