Mist

Als in Den Haag een harde wind van zee kwam, dan kon ik buiten soms de licht-zilte bries ruiken en na een tijdje ook het zout op mijn lippen proeven.

Zuidelijk havenhoofd, Scheveningen. Foto door Ed Gool.

Er kan in Den Haag ook weleens een dichte zeemist hangen in de stad. Ochtendmist, maar ook ’s avonds en ’s nachts kan het opzetten. Als ik naar school fietste zag je soms geen hand voor ogen en vond ik het wel bijzonder. Ook later toen ik wel door een nachtelijk en mistig Den Haag liep.

Wat ik me daarbij ook nog goed kan herinneren, was de misthoorn die je vanuit Scheveningen overal in de stad goed kon horen. Het lage-toonsignaal dat gemaakt wordt in de kleine baken-toren op het uiteinde van het havenhoofd van het Zuiderstrand, pal naast de haven. Ik was daar wel een paar keer geweest, maar dan bij zonnig weer in de zomer en zonder misthoorn.

Later kom ik in de bloemenbuurt te wonen. Op een dag is het zeer mistig en ik hoor de misthoorn in de verte. Toen stapte ik op mijn fiets met het plan om naar de geluidsbron toe te rijden. En zo fietste ik op het laatste stuk over de Houtrustweg naar het Zuidelijk havenhoofd. Ik kwam niets en niemand tegen. Ik reed de lange, stenen pier op en naderde de kleine toren met twee groene strepen. De zee en de betonblokken naast het havenhoofd waren niet te zien.

Toet — toet — toet.

De misthoorn gaat steeds door met zijn waarschuwing en het geluid wordt luider.

Zuidelijk havenhoofd, Scheveningen. Foto door Ed Gool.

Bovenop het torentje zit een grote groene lamp. Het is het baken aan stuurboord (rechts) en aan de andere kant van de haven staat op de andere pier het baken met een rode lamp, bakboord. De geluidsbron van het baken waar ik sta bevindt zich aan de achterkant en is gericht op zee en niet op de stad. Ik stap van mijn fiets af en neem de indrukken op. Ik ben er minstens een kwartier gebleven. Fascinerende ervaring en bijzonder uitstapje. Den Haag bij mist.

Auteur: MobyDirk 2015. (Amsterdam – Den Haag 1960).
Foto’s: Ed Gool.

Schrijnende praktijken rond tuinhuis achter Brouwersgracht

Met schriftelijke vragen vraagt de Haagse Stadspartij aandacht voor een mogelijk geval van ongerechtvaardigde verrijking. De Stichting Behoud Waardevol Erfgoed is van plan om met een vonnis van de rechtbank het tuinhuis aan de Brouwersgracht 2P te ontruimen. De huidige bewoner heeft zich in 1981 over het tuinhuis ontfermd en het in 33 jaar tijd eigenhandig gerenoveerd. Een waardeloze ruïne heeft hij tot karakteristiek woonhuis met een aanzienlijke waarde omgetoverd. Op 1 maart a.s. dreigt hij echter zonder enige compensatie op straat gezet te worden.

In 1978 zijn de panden Prinsegracht 36 en 38, inclusief Bartholomeuskapel, oude kloostertuin en tuinhuis door de gemeente Den Haag in gebruik gegeven aan Emmaus Welvaartsresten. De huidige bewoner van het tuinhuis Lees verder “Schrijnende praktijken rond tuinhuis achter Brouwersgracht”

“Geen drempels voor ongedocumenteerden die aangifte willen doen”

Haagse Stadspartij: “Geen drempels voor ongedocumenteerden die aangifte willen doen”

Fatima Faïd, raadslid van de Haagse Stadspartij, heeft schriftelijke vragen gesteld over de toegankelijkheid van de politie voor ongedocumenteerden. Vorige week heeft stichting ‘Vluchtelingen in de knel’ een onderzoek gepubliceerd waarin mogelijkheden worden onderzocht om de toegang tot de politie voor deze groep te verbeteren. Voor ongedocumenteerden ligt de drempel om aangifte te doen of een getuigenisverklaring af te leggen heel hoog, doordat er vanwege hun illegale status een kans bestaat dat zij worden aangehouden wanneer ze bij de politie aankloppen. Ongedocumenteerden maken een klein, maar continu deel uit van de Haagse bevolking en zijn vanwege hun verblijfsstatus en door de drempel om naar de politie te stappen extra kwetsbaar voor uitbuiting, intimidatie en geweld.

De Haagse Stadspartij vindt het belangrijk dat ook ongedocumenteerden de weg naar de politie weten te vinden wanneer zij hulp nodig hebben. Raadslid Fatima Faïd: “Alle slachtoffers van misdrijven zouden wat de Haagse Stadspartij betreft het recht moeten hebben op vrije toegang tot de politie ongeacht de verblijfstatus. Het is daarnaast ook in het voordeel van de informatievoorziening van de politie, en dus ook van de veiligheid van de stad, dat ongedocumenteerden misdrijven durven melden bij de politie.” In andere grote steden is er al beleidsaandacht voor dit probleem. In Amsterdam-Zuidoost draait momenteel bijvoorbeeld een ‘free in – free out’ pilot waarmee de drempel tot het doen van aangifte of het afleggen van een getuigenisverklaring bij de politie wordt verlaagd. De Haagse Stadspartij wil dat ook het stadsbestuur van Den Haag zich in gaat zetten voor het verbeteren van de toegang tot de politie voor ongedocumenteerden.

Een pakketje voor Buitenlandse Zaken

Jaren geleden, het moet zo ergens een jaar na het begin van de oorlog in Irak zijn geweest, kwam ik een verdwaalde man tegen op straat. Nou gebeurt dat wel vaker bij mij in de buurt, maar deze man viel op: hij had een Arabisch uiterlijk, compleet met baard en een wit gewaad. Onder zijn arm droeg hij een pakketje. Hij had niet echt een duidelijk idee waar in Den Haag hij zich bevond, dat was duidelijk. Hij vroeg mij naar het Ministerie van Buitenlandse zaken. Was het nog ver?

Ik stelde hem gerust: hij was de verkeerde kant op gelopen, maar het Ministerie van Buitenlandse Zaken was slechts tien minuten van hier. Ik legde hem uit hoe hij daar het eenvoudigst kon komen, langs Centraal Station en het winkelcentrum Babylon, dat toen nog niet gerenoveerd was.

Of ik later die dag nog naar het journaal gekeken heb kan ik mij niet meer herinneren, maar ik weet vrij zeker dat er geen nieuws bestaat uit die tijd over een aanslag op het Ministerie, zeker niet door een Arabier in witte jurk. Waarschijnlijk zal de man dan toch gewoon een pakketje bezorgd hebben.

 
Edwin IJsman

René Bom: een nachtburgemeester in de vroege ochtend

Hoog bezoek vanochtend bij de Opûh Koffie: de nachtburgemeester kwam een kijkje nemen. Ik vroeg mij af wat hij hier zo vroeg op de dag kwam doen, als nachtburgemeester wordt Rene Bom natuurlijk niet om 9 uur ’s ochtends ergens in een café verwacht.

image

Terwijl hij en ik poseerden voor de aanwezige straatfotografen (nog zoiets: wat doet een straatfotograaf nu binnen?) legde hij het uit: sinds zijn opname in het Westeinde is De Bom gedwongen wat meer rust te nemen. En zo werd hij dus een ochtendmens.

Hij denkt er nog over zijn titel te veranderen van ‘Nachtburgemeester’ in ‘Avondburgemeester’.