Baileybrug brandend ten onder

Pieter Musterd besteedde eerder van de week al aandacht aan de Baileybrug van kunstenaar Harold de Bree. Onze eigen Interniek maakte een verslag dat op Hagaz!ne verscheen. Ik nam even de vrijheid om dit te rebloggen op Haagspraak.

s t a d s f l i t s e n - digitaal geweten van een stad

20130915-014529.jpg

brandende Baileybrug boven museumvijver ook al kunstuiting

Dat brand ook al een vorm van kunst is komt vanavond goed tot uiting in de performance boven de museumvijver voor het Gemeentemuseum. Tijdens de uitvoering op zaterdag 14 september 2013 is deze Baileybrug als onmisbaar militair instrument in naam der kunst veranderd in een zwartgeblakerd karkas.

Na de ineenstorting kreeg kunstenaar Harold de Bree applaus van het toegestroomde publiek.

20130915-015507.jpg

De brandweer hoefde niet in actie te komen omdat deze kunstbrand aan alle kanten was geregisseerd. Wij kennen Harold de Bree al langer van onder meer de duikboot vóór het Gemeentemuseum. Je kunt wel zeggen dat de Museumvijver zijn speeltuin is.

Meer informatie op Haagspraak en de site van Harold de Bree.

View original post

Brand Meester in de Van Swietenstraat

_MG_4617A_1

Na wat heftig geloei van sirenes doe ik de voordeur maar eens open. Een brandweerwagen en een politiewagen komen bij mij van links aanstuiven en klappen linksaf over de middenberm de Van Swietenstraat in.

En dan staan er ineens drie brandweerwagens in de Van Swietenstraat. Nog geen rook te zien. Ik pak mijn camera maar eens en moet zoeken naar een kaartje, want het andere kaartje zit nog in mijn computer van het verslagje. Ik kom weer buiten en oom agent is de straat al aan het afzetten met politietape.

_MG_4619A

Even later begint de ladderwagen omhoog te komen. Oom agent loopt weg om zelf ook eens een kijkje te gaan nemen.

_MG_4621A_1

_MG_4623A

Dan komt de brandweerbaas aanscheuren. Ook van links en ook over de middenberm, maar hij is niet zo lullig dat hij door het verse politietape heen rijdt. Hij wacht rustig tot oom agent weer terug wandelt om het tape omhoog te houden en houdt ondertussen de rest van het verkeer een beetje op.

_MG_4625A

De baas wordt erdoor gelaten

_MG_4633A

_MG_4632A

Ik kuier eens de Van Swietenstraat in en neem ondertussen twee mede fotografen op de korrel. Zij doen het wat simpeler: Zetten hun camera op een statief en laten het ding een videootje opnemen. Dat kan ook en de stils van de moderne spieglreflex kunnen dan dienen als plaatjes. Ben benieuwd of dit leden van de Regio15 brigade zijn. kom ik later nog wel achter.

_MG_4627A

Dan kom ik bij mijn doel: een foto van de ladderman. Nog geen rook te zien.

Na een gesprekje met een paar buren en een check op internet, blijkt dat rookwolken gesignaleerd waren op de zolder van het huis naast het huis waar de ladderwagen voor stond. Ook blijkt dat de ladderwagen tijdens de actie defect raakt en nog uren in de straat staat omdat er een monteur moet komen om de ladder weer naar beneden te krijgen.

Toch ben ik blij dat de mannen van politie en brandweer zo snel ter plekke zijn. Je weet het nooit met al dat ouwe hout in die ouwe huizen hier in de buurt. Zelf heb ik ook al eens een prullebak per ongeluk in de fik gestoken met giga rookschade aan het pand en ook toen was de brandweer binnen de kortste keren ter plekke. Chapeau heren!

It’s all in a days work

It's all in a days work

Terwijl ik het huis lucht, na een stevige inspuiting anti-houtworm, ruik ik brand.
Ik denk nog, hè…lekkere wintergeuren.
Nog geen drie minuten later staat er een heel arsenaal van brandweren voor mijn deur! Geschrokken loop ik direct naar de voordeur waar een politieagent zich achter bevindt. Hij vraagt of ik brand heb en/of hij via onze tuin bij de bovenburen naar binnen mag kijken. Natuurlijk mag hij dat.
Ik verontschuldig me nog voor de welriekende gassen die mijn houten kastje verspreiden in de tuin, maar daar heeft hij geen oor naar. We turen samen met onze zaklampen naar de bovenverdieping en zien bij een van de ramen een lichtje flakkeren.
Twee tellen later staat er een brandweerman, volledig bepakt met zuurstoffles, ook in onze tuin te kijken met zaklamp én helm.
Gelukkig is ons huisje een postzegel, want zo snel heb ik nog nooit iemand door onze gang zien rennen. Met drie man rennen ze naar boven en de hoogwerker, die in de voortuin van de buurvrouw reeds zijn benen strekt, wordt paraat gemaakt.
Nog geen twee minuten later blijkt het loos alarm en vertrekt de hele zwik weer.
In no time is de straat oorverdovend stil en is ineens de rust wedergekeerd.
It’s all in a days work, schiet er door mijn hoofd.