Wat te doen met 52 miljoen?

De gemeente geeft de komende jaren 52 miljoen euro uit aan kunst en cultuur.

Een onafhankelijke commissie geeft daarover een advies. Maar wat vind jij er eigenlijk van? Waar kan Den Haag dit geld het beste aan besteden?

Jouw input geven wij me aan de adviescommissie. Heb jij goede ideeën over cultuur in onze stad?

Laat het weten op Wattedoenmet52miljoen

De site geeft ook een beeld waar de miljoenen nu naartoe gaan.

Nieuw 50 mtr bad op het Tournooiveld

bouwp
Sinds enige tijd wordt er flink gewerkt aan het realiseren van de ondergrondse parkeergarage onder het Tournooiveld.
Er zijn diepwanden geslagen en door afgraven is er een flinke put ontstaan. Het afgraven gaat tot ± 6mtr diepte.
Het wegpompen van het grondwater heeft echter grote invloed op de grondwaterstand in de omgeving. Veranderingen in grondwaterstanden kunnen leiden tot schade aan funderingen.
Voor het geven van tegendruk is men overgegaan tot het laten vollopen van de bouwput. Het water is afkomstig van het nabij gelegen Smidswater.

Vanaf een ponton wordt de bouwput tot de juiste diepte verder afgegraven dat zes tot acht weken gaat duren. Daarna gaan duikers aan de slag met het leggen van een betonvloer.
Dan volgt het leegpompen van de bouwput en kan de feitelijke bouw van de parkeergarage beginnen.
De garage gaat plaats bieden aan ± 320 auto’s. Toiletten en elektrische oplaadpunten zijn ook in de plannen opgenomen.
Opdrachtgever is SENS/Dura Vermeer
bouwp3

bouwp2
Meer foto’s van het project op Facebook

HEMAtales 1, Fast women

Elke week ontbijt onze dichter Sacha Kahn bij de HEMA. In deze rubriek doet hij hiervan verslag.
Met een hand in haar haar en een schouder op de tafel steunend leest ze van haar iPhone. Zwart haar in een paardenstaart boven een modieus bordeauxrood truitje met lichtrode strepen. Daaronder een strakke spijkerbroek. Haar bil rust net op de rand van het bankje. Een leeg glas met de resten van een capuccino wacht geduldig voor haar.
Zoals bij veel Aziatische vrouwen slaag ik er niet in haar leeftijd te schatten. Als ze uitgetikt is krabt ze even in haar nek en neemt een slok jus uit een flesje. Een winddicht rood jasje gaat aan en ze zucht. Geen zin om naar buiten te gaan in deze kou.
De smartphone houdt ze nog even recht voor haar gezicht. Zou ze die als spiegel gebruiken? Met behulp van de camera kan dat zeker. Zijn die selfietools toch nog ergens goed voor.
Ze laat haar haar los over haar linkerschouder vallen en levert haar dienblad in. Net zo snel als zij verdwijnt nemen twee jonge meiden,  zes VWO of zoiets, haar plek in. De eerste propt meteen haar hele broodje HEMA-ei in haar mond.
“gatver. Ik ruik het ei hier.” (Red.)
Een geribt zwart leren jackje van het soort dat nu in elke winkel hangt houdt ze aan. Ze steunt op de tafel terwijl ze grote happen uit haar ontbijt neemt. Haar vriendin in een geruit bloesje hangt, ellebogen erop, op de tafel en kijkt meer dan ze eet. Haar blonde haar ligt al even lamlendig over haar schouders.
Af en toe nemen ze een slokje pisgele thee.
Even mesjes halen om de croissants open te snijden. Vanochtend zijn ze niet dubbelgebakken, van rubber zijn ze hier nooit. Het croissantje wordt op dezelfde wijze verorberd door de snelste van beiden.
Mijn ontbijt ligt er ondertussen nogvoor de helft. Af en toe kijkt zwart ribbeljackje in mijn richting, het is ook de enige kijkrichting die ze heeft. Ze zal wel vinden dat ik teveel chat en met de telefoon speel.
De blonde trekt een grijs jasje aan en rommelt met een lange sjaal. Het zijn allemaal fast women vanochtend.
Ze staan op en ondanks hun gezonde Hollandse lengte zien ze niet waar ze hun dienbladen kwijt moeten. Begrijpelijk, vanaf hier zie ik ook enkel een tegelwandje.
Hun vertrek maakt de dakloze man met het grijze baardje zichtbaar. Hij houdt zijn rode jas aan en hangt boven zijn dienblad. Hij smakt, mond open, over zijn bord.
Het is een goede vent om achter te staan bij het koffieapparaat, ook hij vindt dat dat altijd te traag gaat. We maakten er nog even een grapje over voor we onze ontbijtjes afrekenden: “Het duurt even, maar dan heb je ook wat…” Daklozen kunnen heel efficient zijn.
Maar nu ik hem zie eten ben ik blij dat ik niet dichterbij zit. Dat maakt mij ook ineens zelfbewust: ik constateer dat ik hier zelf midden tussen de kruimels zit. Deze waren er niet voor ik binnenkwam.
 
Ook voor mij is het nu tijd om te gaan. Een grote zak rijst heb ik nodig. Rijst. En ledervet. Oh, de koffie is op. Koffie.

070 Helden – Claire Blom

Claire Blom

Flying Miss Blom

De Haagsche Clair Blom zal ons volgend jaar vermoedelijk op de Olympische Spelen in Rio vertegenwoordigen in de 49er FX klasse.

Wat voor bootje dat is ziet u hierna:

Het is een promo filmpje, maar wel leuk dat we een 070 bekende wedstrijd zeilster hebben.

Eerste foto geleend van This is The Hague, maar ik denk dat hij van Roos Koole is. Tweede van de site van het team.

Party Pooper

image

Als je afgekeurd bent…hoe organiseer je dan een verjaardagsfeestje??

*Om te beginnen met het belangrijkste, ik hou enorm van feestjes!!*

Je bedenkt natuurlijk eerst wie je wilt uitnodigen en wat je wilt gaan serveren, of in ieder geval op de tafel wilt zetten…want serveren zal er niet echt inzitten.
Dat veroorzaakt reeds een probleem. Want het liefst vier je het groot, met dansen en sta tafels. Maar je lijf kan dat niet meer aan, dus je kiest een paar vrienden, kijkt hoeveel mensen er maximaal in de huiskamer passen en hoeveel je er tegelijkertijd aan kan…zonder meteen radeloos vermoeid te zijn mocht iederen tegelijkertijd aanwezig zijn.
Hopelijk komt niet iedereen…dat is een raar iets…je nodigt mensen uit…maar je hoopt dat niet iedereen komt.  Met als enige reden…omdat je lijf dat niet aankan. Maar kom op nou…je wilt toch iedereen graag zien?? Dus je hergroepeert de boel en kiest ervoor bepaalde vrienden op een ander moment uit te nodigen. Gewoon omdat het niet anders kan. Dat zegt overigens niets over het soort van vriendschap wat je met hen hebt. Je maakt gewoon een beslissing…waarvan je nooit helemaal zal weten of het de juiste is…maar waarvan je wel weet dat alle vrienden dat zullen begrijpen.

De voorbereidingen:
Vervolgens begin je minimaal een week van te voren met kleine boodschapjes te doen. Servetjes hier, speciale drankjes daar, nog een paar kaarsen en waxinelichtjes.
Dan vraag je of manlief wilt helpen met de boodschappen doen.
Bij thuiskomst richt je de boodschappen zo in dat je nooit mis zal grijpen.
Je streept alles wat je samen hebt gehaald alvast van je lijstje en begint een vervolg lijstje, voor een andere dag.
Iedere dag doe je 1 ding extra. De ene dag neem je de kastjes alvast af, de andere dag doe je de wassen zodat je geen bomvolle wasmand hebt als je na het feestje het tafellaken in de mand stopt.
Een volgende dag is het tijd om de verse boodschappen te halen, dus dat doe je minimaal 2 dagen voor het feestje.
Hierna moet je waarschijnlijk behoorlijk uitrusten.
Dus de dag erop maak je alvast de soep, die op de dag van het feestje opgewarmd kan worden.
De avond voor het feestje zet je alvast alle benodigdheden op de tafel, schaaltjes, borden, glazen..zodat je niet al het rek en strek werk op de dag zelf moet doen.
Uit pure wanhoop vraag je bijna huilend van de pijn aan je buurvrouw of zij de vuilniszakken weg zou willen brengen.

De wc en de laatste voorbereidingen bewaar je voor de dag van het feestje.
Je legt alvast de kleding klaar die je de volgende dag zal dragen, want op de dag zelf alles zoeken geeft stress.
Dan vraag je of je man de extra stoelen alvast naar beneden wilt brengen en loop je voor de zekerheid het huis even na.
De vrienden komen voor jou, niet voor het huis weergalmt er door je hoofd.

De avond voor het feestje ga je vroeg naar bed.
Je slaapt gespannen, want na een hele week van gespreide voorbereidingen waren eigenlijk al te zwaar voor je lijf.
Moe, maar vol goede moed sta je op. Hier heb je zo naar uitgekeken.
Nog snel je haren boven de kraan wassen, want te moe en te veel pijn om te douchen, snel de reeds klaargelegde kleding aandoen.
Snel als in…eerst wakker worden, minimaal 2uur wachten totdat de medicijnen een beetje gaan werken en zo min mogelijk op en neer op de trap.

Waarna je gaat zitten en hoopt dat alles onder handbereik is en je vrienden hun eigen drankjes in zullen schenken.

Ik heb d’r zin an!!!

*let the party begin*