Ontruiming Autonoom Centrum Den Haag

Den Haag poogt een internationale stad te zijn, maar het internationale karakter uit zich vooral in segregatie: ‘expats’ praten niet met ‘allochtonen’ praten niet met ‘autochtonen’. Waar in deze stad vind je nog Koerden, Moldaviers, Basken, Finnen, Italianen en Marokkanen aan dezelfde bar? Precies: het Autonoom Centrum. Binnenkort zal dit tot het verleden behoren.

Internationaal karakter

In het Autonoom Centrum vond ik drie jaar geleden een plek die ik sinds mijn vertrek van de TUDelft niet heb gevonden in Den Haag: een niet-elitaire setting waar je met mensen van verschillende nationaliteiten en achtergronden een hapje kon eten en een biertje kon drinken.
Aan de bar schoven mensen aan met verschillende achtergronden: je kon er krakers uit Duitsland tegenkomen, een Slowaak in Nederland in de financiele sector werkt, een muzikant uit Ierland of Roemenie en vaste en/of uitwisselingsstudenten uit heel Europa, al dan niet vergezeld van een verdwaalde docent uit Finland of Spanje.

Alternatief en laagdrempelig

Het pand van het Autonoom Centrum. Foto: Autonoom Centrum
Het pand van het Autonoom Centrum. Foto: Autonoom Centrum

Ook was het de afgelopen jaren de plek waar ik maandags afsprak om te gaan eten met Teun, gepensioneerd medewerker in de psychiatrie, medeblogger bij Haagspraak en activist in hart en nieren. Helaas overleed Teun afgelopen november, maar dat heeft mij er niet van weerhouden hier aan tafel aan te blijven schuiven.
Het eten was er altijd veganistisch, ik niet. Maar aangezien ik alleen woon zag ik ook wel dat ik er voor 3,- Euro een gezonde maaltijd kon krijgen die ik zelf voor dat bedrag niet had kunnen produceren. Daarbij kwam dan een betaalbaar biertje en goed gezelschap, alles op loopafstand van mijn huis.

Sociale functie voor jongeren en studenten

Ook voor de vele jongeren die hier wekelijks komen had het AC een belangrijke sociale functie. Jongeren uit alternatieve kringen kwamen hier samen met studenten van Kunstacademie en Conservatorium. Voor hen zou ook het alternatief vaak zijn: ergens thuis zitten. Het uitgaansleven is niet voor iedereen betaalbaar, integendeel.
De baten waren duidelijk: er werden ideeen uitgewisseld, men inspireerde elkaar. Studenten gingen mee in een politieke demonstratie, krakers gingen studeren op de Kunstacademie. Men hielp elkaar aan opleiding, werk, sociale contacten, zingeving in het leven. Zaken die wij zo belangrijk plegen te vinden in onze samenleving.

Dreigende ontruiming

Aan al dit lijkt nu een einde te komen. Zes jaar lang bestond het Autonoom Centrum in een cafe dat gehuurd werd door Inbev, een miljardenbedrijf dat panden doorverhuurt aan uitbaters van kroegen. Er was een afspraak: als Inbev een huurder zou vinden, zou het AC plaatsmaken.
Inbev huurde het pand van Pubstone BV, een bedrijf dat allerlei kroegen in bezit heeft en deze exclusief verhuurt aan Inbev. Deze constructie klinkt mij vreemd in de oren en ik zou me afvragen of ik hier niet met een siamese tweeling te maken heb, maar amai, that’s besides the point. Deze januari loopt het huurcontract van Inbev af en volgens dit contract moet het pand leeg worden opgeleverd.
Om vervolgens leeg te blijven staan tot sloop of verkoop, want alleen Inbev zou het mogen huren van de eigenaar. Helaas zijn de gebruikers van het pand niet tot overeenstemming gekomen met Pubstone, waardoor een ontruiming angstwekkend dichtbij komt.

Meer informatie over deze complexe situatie is te vinden op de website van het Autonoom Centrum, voor mij rest de teleurstellende constatering dat er weer een stukje Haagse sociale en internationale samenhang verloren gaat.

Erg jammer. Voor diegenen die er op de valreep nog eens willen komen:

Autonoom Centrum

Adres: Willem van Outhoornstraat 17, Den Haag

Openingstijden:

Maandag:
Veganistische volkskeuken vanaf 19:00 uur. (Je kan normaal gesproken vanaf ca. 18:30 naar binnen)

Dinsdag:
Infoshop Opstand (boeken, zines etc.), open van 15:00 tot 19:00 uur, met hierna veganistische soep tegen donatie.

Vrijdag:
Cafe en open podium vanaf ca. 20:30.

infoshop opstand
Boeken, Infoshop Opstand, Bron: Autonoom Centrum

Haagse Struikelstenen – Deel 2

In 2013 schreef ik op Haagspraak:

“De vroegere Joodse buurt zou ongeveer duizend zogenaamde struikelstenen of Stolpertsteine krijgen. Deze berichten verschenen in diverse kranten en op websites in 2011. Het is nu 2013, maar wat ik ook zoek op het internet, nergens kan ik een bevestiging vinden, dat er ook maar één struikelsteen is geplaatst. Wil men de struikelstenen liever niet geplaatst hebben vanwege de niet zo florissante houding in die duistere periode”?

Stolpersteine is een project van de Duitse kunstenaar en ondernemer Gunter Demnig (1947, Berlijn). Hij brengt gedenktekens aan op het trottoir voor de huizen van mensen die door de nazi’s verdreven, gedeporteerd, vermoord of tot zelfmoord gedreven zijn.
Deze Stolpersteine (letterlijk ‘struikelstenen’) herinneren onder andere aan Joden, Sinti en Roma, politieke gevangenen, homoseksuelen, Jehova’s getuigen en ‘euthanasieslachtoffers’.

De kunstenaar noemt ze Stolpersteine omdat je erover struikelt met je hoofd en je hart, en je moet buigen om de tekst te kunnen lezen.
(bron Wikipedia)

Het is nu december 2015  en heb ik na na lang speuren,  zoeken, wandelen en fietsen alles bij elkaar 10 struikelstenen gevonden. Er zouden ± 1000 stenen geplaatst worden, wat op zich al erg mager is. Den Haag en Scheveningen telden voor de oorlog ongeveer 20.000 joden verdeeld over de wijken Centrum, Bezuidenhout en omgeving Harstenhoekweg, daar woonden voor en in de oorlog de meesten joden. De bekende ‘Van Ostadewoningen’ in de Schilderswijk, gebouwd voor arme Joden uit Den Haag, je zou daar toch wat struikelstenen verwachten, niet een steen in het hele hofje te vinden.

In de  omgeving Wagenstraat, voor en in de oorlog toch een druk bewoonde buurt, met  Joden is niet één struikelsteen te vinden. In Scheveningen en in het Bezuidenhout heb ik er een paar gevonden, maar van de toegezegde 1000 is bitter weinig terecht gekomen. Op de Harstenhoekweg in Scheveningen woonden 66 joodse families, niet een steen te vinden. De gemeente is erg laks, ondanks de mooie woorden bij de onthulling van een struikelsteen.

“De joodse inwoners van Scheveningen, evenals die van Den Haag, zullen wij nimmer vergeten,” zei burgemeester van Aartsen in 2011.

Voor info over het aanmelden van een struikelsteen http://www.denhaag.nl/home/bewoners/loket/to/Stolperstein-gedenkteken-melden.htm

Particulieren moeten een adres aanmelden bij de gemeente. Daarna moeten ze de buren  rondom het bewuste adres informeren. Als dat in orde is gaat de gemeente  eventueel over op plaatsing van een struikelsteen.
Het is ruim 70 jaar na WOII. Eventuele getuigen van adressen van waar de gedeporteerden woonden zijn er niet, dus zou de gemeente hier een taak op zich moeten nemen. Tien struikelstenen getuigd niet van enige sympathie voor de nooit teruggekeerden.
Hier is info te vinden over Koenraad Huib Gezang, een van de slachtoffers waar wel een struikelsteen voor is geplaatst: http://1940-1945.bloemendaal.nl/index.php?id=88

Zie ook het eerdere artikel: ‘Haagse struikelstenen’

Muzikaal stadsmens Marco in Den Haag Centraal

Ik zei het toch al dat wij vaak nietsvermoedend met beroemdheden aan de koffietafel zitten? Vandaag krijgt Marco in de rubriek Stadsmens van Joke Korving een halve pagina in Den Haag Centraal.

Gisteren nog – woensdag 6 januari 2016 – deed hij het weer met de nodige sappige verhalen over zijn muzikale belevenissen die soms vlak erna in een docu story op tv worden bevestigd. Hierbij laat hij ook niet na de speciale tongval van de door hem aangesprokene zeer goed te playbacken ter opluistering van de anekdote. Daarin gaat Den Haag Centraal natuurlijk niet zover. Maar Joke weet toch wel diep in Marco’s heden en verleden te duiken. Met zijn successen op internet als componist en als radiomaker waarvan de documentaire Oostende Healing over Marvin Gaye de meest recente is.

img_1469

Bijgaand beeld uit Den Haag Centraal (7 januari 2016) geeft u een indruk van het interview

Meer over Marco is te vinden op zijn eigen site Marcoraaphorst.nl

Kan Van der Steur nog wel Deur?

I56A4479Kl2I56A4468kl
I56A4479kl

Een beetje stoeien met foto’s is ook wel eens leuk. De bovenste is een detail van de onderste.

Eerst was er de Volkert van der G. foto die niet alleen niet zonder kennis van het ministerie, maar zelfs op verzoek van het ministerie van Justitie in de Telegraaf verscheen. Van der Steur moest zijn excuus aanbieden.

Vervolgens Van der Steur pontificaal aanwezig op het moment dat zijn voorganger Van Opstelten en diens staatssecretaris Teeven bezig zijn hun vertrek voor te bereiden, waarbij onduidelijk is of hij nu wel of niet “medeplichtig” was aan het onjuist inlichtingen verschaffen aan de Kamer. Hij moest door het stof.

Nu weer het AD die hem erop betrapt dat hij veel te snel op basis van halve waarheden de patholoog anatoom George Maat had afgeserveerd. Deze had in een college of een lezing details verteld over identificaties van de MH 17 slachtoffers. “Dat heurt toch eigenlijk niet” vondt onze Van der Steur. Nu blijkt dat dat eigenlijk zeer gebruikelijk is en dat was in een onderzoek aan Steurtje kenbaar gemaakt, maar hij had het naast zich neergelegd. Tja, dan vraag je je af of driemaal scheepsrecht is en wij, althans onze vertegenwoordigers in de Kamer, nog wel verder willen of kunnen met deze minister….

Deze foto’s maakte ik tijdens de opening van een kleine moderne kunst expositie in de lobby van zijn ministerie op 16 juni 2015, toen er nog geen sprake was van de latere opspraak. Dergelijke exposities worden daar wel meer georganiseerd. Van der Steur was er niet bij toen de openingstoespraakjes werden gehouden. Hij kwam later even zogenaamd “incognito” een kijkje nemen en verdween weer snel. Ik vond dat eigenlijk een beetje vreemde vetoning: Hij was in feite de gastheer van het tentoonstellinkje, hoe klein en onbelangrijk ook, Neem even een half uurtje de tijd om de honneurs waar te nemen en je personeel en de kunstenaars en de curator een hart onder de riem te steken in plaats van quasi geïnteresseerd te gaan staren naar de UFO die er tentoon gesteld is….of laat helemaal je gezicht niet zien, omdat je belangrijker zaken te doen hebt.

Met de kennis van de faux passes die hij inmiddels gemaakt heeft zag mijn lens het op dat moment al goed: Het is en blijft een bijzonder mens (vrij naar Dik Trom)…en zette hem niet al te flatteus op de foto. Nog net geen brok in de keel, maar een in de wang misschien?

Opsteker voor Scheveningen

Nieuwjaarsduik in International New York Times

Net nu Scheveningen voor de tweede maal op rij verliest van Duindorp qua vreugdevuren en net nadat in de Gemeenteraad van Den haag een proefballonnetje is opgelaten om de naam Scheveningen maar helemaal af te schaffen, krijgt Scheveningen een geweldige opsteker in de vorm van een foto met correcte plaatsnaam vermelding in de Internationale New York Times die een foto van de nieuwjaarsduik op de voorpagina heeft op 2-3 januari 2016.