Wereldberoemd in Den Haag-Manager Nicole

Wereldberoemd in Den Haag Nicole

Binnen onze stad, Den Haag, kent iedereen wel een Bekende Hagenees/Hagenaar.
Of het nou gaat om de mevrouw achter de kassa waar je iedere dag je boodschappen haalt, een minister, een straatartiest, een musikant of gewoon een bijzondere vriend(in).

Reeds jaren kom ik geregeld overdag in het oudste en de leukste bioscoop van Den Haag, Het Buitenhof Theater.
Al jaren zit ik daar, zelfs in de zomer, met een dikke sjaal om en/of jas aan, want het is daar altijd steenkoud.
Afgelopen winter hoorde ik de manager van het Buitenhof vertellen aan haar collega dat er die middag een vergadering was. Ik nam het heft in handen en sprak haar aan op de eeuwig aanwezige koude in de zalen. Dit euvel was reeds jaren bekend en er werd, terwijl wij met elkaar spraken, aan een oplossing gewerkt.
Dat was mijn eerste ontmoeting met Nicole Feenstra-Moinot.

Wat maakt een goede manager, is de vraag die ik mij op zon’n moment stel?
Iemand die oog heeft voor zowel de klant, de medewerkers, het bedrijf en daarbij een immers evenzo belangrijke groeiende inkomst verzekerd. Meestal bevinden die managers zich achter de schermend en zie je die niet, tot nauwelijks op de werkvloer.
Nadat ik die opmerking gemaakt had over de kou in de bios hadden wij een heel gesprek en zag ik ineens wie het is die deze bijna 24uur per dag draaiende bioscoop bestiert.
Ik was na dit ene gesprek onder de indruk van haar openheid, interesse, initiatieven, doorzettingsvermogen en inzicht.

Vandaag liep ik samen met mijn vriendinnetje Erica langs Manager Nicole en groette haar. Wij waren gezellig naar een film geweest en liepen uitgelaten van de leuke film naar buiten.
Wij verkiezen Pathe Buitenhof altijd boven het super grote, onpersoonlijke Pathe Spui. Ik ben namelijk een erg grote fan van de medewerkers van Pathe Buitenhof, aangezien zij mij kennen en herkennen, ik nooit mijn Pathe Pas hoef te laten zien als vaste klant (maar dat moet wel eigenlijk …oeps), ze vaak vragen wat ik van de film vond, behulpzaam en vriendelijk zijn én altijd over een goed humeur lijken te beschikken.
Voordat ik mijn weg kon vervolgen stapte Manager Nicole direct op mij af en vroeg mij of het klimaat binnen de zalen inmiddels beter was geworden.
Opmerkelijk dat je als manager van een bioscoop, waar dagelijks honderden mensen zich laten vermaken, zo goed je klanten kent dat je de juiste persoon bij de juiste klacht (mij in dit geval) er zo uit kan pikken.
Dan heb je mijn aandacht!
Enthousiaste bioscoop-verbeteraars als wij zijn, waren blij verrast met dit gesprek en hadden nog wel wat suggesties voor Nicole, die daar wederom zeer geïnteresseerd naar luisterde en met ons een rondje liep om de aan te pakken plekken te bespreken.

Nou ben ik nooit zo van de ‘reclame maken voor’, maar vandaag hebben we toch goed nieuws vernomen wat ik graag met u wil delen.
Het klimaat binnen het gebouw heeft een hele operatie ondergaan en blijkt uit streekproeven van vriendinnetje Erica en mij, het functioneert stukken beter!
Het Grand Café, wat zich in het midden van het prachtige pand bevindt, wordt deze zomer opnieuw geopend, waar de medewerkers van het Buitenhof zelf de consumpties zullen verzorgen.
Zoals Nicole het mooi omschreef, zij wilt graag een soort huiselijke sfeer gaan creëren met mogelijkheid tot alleen een drankje, maar ook eventueel een snack voor of na het bioscoop bezoek. Maar nu komt het, er zal gratis internet zijn voor de bezoekers van het Grand Café, dus ik voorzie dat menig flexplek werker binnen Den Haag hier lekker kan gaan zitten.
Je hoeft niet naar de film te gaan om daar te mogen vertoeven, iedereen is vrij om daar, gewoon vrijblijvend, even ontspannen te gaan zitten en/of een paar uurtjes met je laptop te werken.
Een ruimte die dus aantrekkelijk is voor zijn gasten om voor de film een hapje en een drankje te doen, een prettige plek waar je eventueel nog kan werken voordat de film begint, met de mogelijkheid om bij het serverend personeel een kaartje voor de bioscoop te kopen. Dat is een goede voorziening als je het mij vraagt.

Terwijl ik dit stukje zit te schrijven krijg ik nog een persoonlijk mailtje van deze ‘super manager’ met de nieuwsbrief die Pathe Buitenhof iedere maand naar zijn vaste klanten verstuurd. Een optie die je aan kan geven aan de bioscoop zelf om op de hoogte gehouden te worden van speciale films, muziekavonden, exposities en ander nieuws.

Bijzonder dat je als manager, van een bioscoop in een zeer grote stad, zo’n groot hart voor de zaak kan hebben én aandacht hebt voor alle wensen, klachten en suggesties van de bezoekers.
Ik zeg…een volgende Haagspraak vergadering is daar.

Lubberiaans

Ruud Lubbers op weg naar de Eerste Kamer

OM onderzoekt kernbom uitspraken van Lubbers

Frits Wester vraagt zich af wat er gaat gebeuren: Als het juist is wat Ruud Lubbers heeft gezegd, dan liggen er nog 22 kernbommen in een bunker in Volker en heeft hij mogelijk een Staatsgeheim verklapt. Officieel is dit namelijk nooit bevestigd (wel al bijvoorbeeld indirect via Wiki Leaks). Wanneer het OM Lubbers daarvoor vervolgt, dan betekent dat dat hij de waarheid heeft gesproken en wordt datgene wat men officieel niet wil weten officieel bevestigd.

Van Agt heeft al publiekelijk geroepen dat het niet verstandig is van het OM. Zijn uitspraken worden waarschijnlijk ook weer door het OM onderzocht.

Belubberen

Het woord belubberen is volgens Ewout Sanders uitgevonden door Marcel van Dam.

Het debuut van dit woord is goed gedocumenteerd. Tijdens het debat over de Rijksbegroting 1984 voerde PvdA-kamerlid Marcel van Dam een denkbeeldige employé van minister-president Lubbers ten tonele, tuinman Flipse, om aan te tonen dat de zogeheten echte minima er ondanks hun eenmalige uitkering op achteruitgingen. Dit in tegenstelling tot wat het kabinet deed voorkomen. Flipse zelf had niets in de gaten, maar toen hij met een tientje minder in zijn loonzakje thuiskwam, zei zijn vrouw: ,,Volgens mij heb je je laten belubberen.’’

Toen Van Dam even later zei ,,Alle echte minima worden, net als die tuinman, belubberd”, liep Lubbers rood aan van woede. De reactie van de minister-president kwam als volgt in de Handelingen van de Tweede Kamer terecht: ,,Mijnheer de Voorzitter! Tegen deze woordspeling moet ik groot bezwaar maken. […] De heer Van Dam probeert de suggestie te wekken dat de regering hier de zaak aan het bedonderen is. Ik acht dit volstrekt onaanvaardbaar. Als hij, hoe geestig hij dit ook vindt, een woordspeling invoegt, acht ik dat, ook als oud-collega, onder de maat! (applaus ter rechter zijde).’’

Lubberiaans

Heeft zelfs een plaatsje in de Van Dale gekregen:

‘taalgebruik dat wordt gekenmerkt door briljante politieke instincten, grote vindingrijkheid, diplomatie, oorverdovende CDA-onduidelijkheid en een ongeëvenaarde zwalkende kwaliteit. Eigenschappen waarvoor hij door bijna elke politicus in hoge mate wordt benijd

Het grappige van het geheel is dat Lubbers zelve nu bevestigt destijds niet de waarheid te hebben gesproken, dan wel de waarheid verzwegen te hebben.

Als dat niet Lubberiaans is…

Foto Roel Wijnants

Abraham kan de pot op! – Harry Zevenbergen

Ik heb Abraham nog niet gezien en wil dat graag zo houden. Vandaag op mijn verjaardag besluit ik dat het mooi is geweest. Hier houdt het tellen op en begint het leven. Ik zal verder door het leven gaan als de man die altijd 49 bleef. Een man die niet met pensioen ging, die niet met voetballen hoefde te stoppen, die de illusie van de jeugd overeind denkt te kunnen houden. Jarig zijn is gewoon niet zo mijn ding. Ik ben er nooit echt goed in geweest. Ik kan niet trakteren, ben slecht in cadeautjes in ontvangst d.w.z. tevreden of blij kijken wanneer ik het niets vind. Slingers ophangen is zelfs de reden dat mijn vrouw bij me wegging. De avond voor iedere verjaardag hadden we slaande ruzie. Dus hierbij is niemand uitgenodigd op mijn verjaardag. 49 jaar geleden werd ik geboren, maar om daar nu ieder jaar weer zo mee bezig te zijn. Mijn besluit staat vast. Ouder worden, daar stop ik mee..
Die Sara hoef ik trouwens ook niet te zien. En nee ik ben niet zo´n zielig type van rond de 50, die vindt dat de leeftijd er niet toe doet in de liefde en het daarom aanlegt met een meisje van 20. Het is volgens de letter van de wet dan wel geen pedofilie. Maar zeg nou zelf, het lijkt er wel verdomd veel op. Maar wanneer ik een vrouw heb die langzaam steeds ouder wordt, dan zou het best wel eens moeilijk kunnen worden om daar niet aan mee te doen. Zeker wanneer ze begint over samen oud zijn, op een bankje voor het huis zitten en de hele dag geen enkele noemenswaardige activiteit meer ontplooit dan kijken wie er langs komen en praten over het weer.
Misschien heel misschien dat ik, wanneer ik lang genoeg 49 ben, het wel zat wordt. Geen honger meer heb naar de bal, mijn voetbalschoenen aan de wilgen hang. Dat liefde is dat we wat harder schreeuwen of dingen herhalen omdat oren en geheugen steeds minder functioneren.
Laat ons dan maar op een bankje zitten en praten over vroeger, het weer en het weer van vroeger toen de polen nog van ijs waren en Den Haag boven de zeespiegel lag.

abraham

Louis Couperus Revisited in Bodega De Posthoorn

coupi
Komende donderdag staan Marco Raaphorst, Harry Zevenbergen en Edwin IJsman op het podium in Bodega de Posthoorn. Hagaz!ne weidde er een artikel aan.

Interniek's avatars t a d s f l i t s e n - digitaal geweten van een stad

Binnenkort is het 150 jaar geleden dat een van de grootste schrijvers van Nederland, Louis Couperus, in Den Haag werd geboren. Zoals je natuurlijk weet, was good ‘ol Louis, naast begenadigd schrijver en stilist, de allereerste die een poging deed het fascinerende karakter van de Hagenees & Hagenaar te duiden. Hij deed dat met zijn stuk “Zoo ik iets ben, ben ik een Hagenaar”, uit 1917. Dit was overigens geen onverdeeld positieve analyse van het Haagse karakter… Nadien hebben Harry Jekkers (O O Den Haag), Barbie (O O Cherso), Henk Bres, Kim
Holland, Haagse Harry en tal van andere Haagse sterren aan het firmament op geslaagde of tenenkrommende wijze hun bijdrage geleverd aan de Haagse identiteit.

Op 13 juni aanstaande organiseren wij, ondergetekenden Marco Raaphorst en Jeroen Stam, een thema-avond ter gelegenheid van de 150ste geboortedag van Louis Couperus, in Bodega De Posthoorn aan het Lange Voorhout. Titel: Louis Couperus…

View original post 68 woorden meer