Zondag
Snelle jongens, het grote geld en het Royaardsplein
Het is een winkelcentrum zoals er duizenden zijn in Nederland. Gericht op de buurtbewoners. Niet te veel winkels. De noodzakelijke dingen zijn er te krijgen. Gebouwd eind jaren zestig. Iedereen is er blij mee. Zo ook aan het Willem Royaardsplein, Benoordenhout.
De winkels – zestien huurders waaronder AH – worden bezocht door jong en oud. Expats, diplomaten, mensen op stand. Parkeerplaats voor 100 auto’s. De omgeving is onlangs nog door de gemeente voor zo’n twee ton opgeknapt. Bankjes, boompjes, prullenbakken.
Niets aan de hand. Zo leek het. Zelfs vrijwel geen leegstand. Totdat de ‘heren’ van WP Retail Invest c.v. er hun oog op lieten vallen. Een bedrijf dat op 16 januari 2012 werd opgericht. Vijf man, allen afkomstig uit de vastgoedafdeling van de Fortis Bank, c.q. ASR verzekeraar (ook ooit onderdeel Fortis overigens).
Lees verder “Snelle jongens, het grote geld en het Royaardsplein”
P. de Gruyter en Zn.
Terwijl we met Maup aan het wandelen waren in de uitvinderswijk, kwamen we langs de speelgoedwinkel Rood met Witte Stippen (polcadot of tango motief, u zegt het maar!) aan de Beeklaan nummer 303. Dat is overduidelijk een voormalig pand van De Gruyter.
Gezichtbepalend waren de winkels met hun karakteristieke inrichting, waarvoor tot in 1927 architekt Welsing , daarna Wilschut verantwoordelijk was. Naast moderne nikkelen kassa’s trokken rode koffiemaalmachines, deftige kroonluchters, marmeren toonbanken e.d. de aandacht van de klant. In het bijzonder vielen op de grote tegeltableaus aan de wand met taferelen verwijzend naar de aangeboden produkten.
Op het hoogtepunt in de jaren 60 waren ere ongeveer 400 vestigingen in Nederland, waarvan pas ongeveer de helft zelfbedienings winkels.
Aldus de bedrijfsgeschiedenis
En dan zie je dat De Gruyter gedeeltelijk door SHV werd overgenomen in 1971 en dat in 1976 uiteindelijk de restanten werden opgeslokt door de Spar.
Tot slot vond ik een site, Piet De Gruyter, die een redelijk overzicht van Haagse De Gruyter winkels geeft.
Cartoon
Groningse toestanden op het Binnenhof
“Scheuren in muren en loslatend cement,” als je dit hoort denk je onmiddelijk aan op instorten staande dorpen als Loppersum op het Groningse platteland. Het is dan ook frappant dat daags nadat de Tweede Kamer debatteert over de gaswinning en de gevolgen hiervan voor het noorden, bekend wordt gemaakt dat het niet zo best is gesteld met de gebouwen op Het Binnenhof.
BNR Nieuwsradio meldt dit vanochtend. Het is nog niet bekend of er een spontaan volksfeest is ontstaan in het noorden van het land, wel zullen er ongetwijfeld enkele Groningers nu rollend van het lachen op de grond liggen.
Voor de renovatie worden nog wel enkele alternatieven genoemd. Zo bestaat er het idee dat het leegkomende Ministerie van Buitenlandse zaken, waarvan de plattegrond vaag aan de nationale landkaart doet denken, gebruikt kan worden om het hele complex in te huisvesten. Marcel Matla, een kennis onze Haagse blogger Interniek lobbyt al jaren voor een verhuizing naar ‘De Apenrots’. Het Binnenhof zou in zijn plan een nationaal museum moeten worden. Hij zal vandaag wel blij zijn met dit nieuws.
Ook is er een mogelijkheid om het hele complex in delen te renoveren, aldus het artikel op BNR. Dit zou dan 13 jaar moeten duren, in tegenstelling tot 5,5 jaar bij een verhuizing naar BuZa.
En misschien heeft SHELL,gezien de innige relaties met Nederlandse ministeries als BuZa, ook nog wel een hokje in de aanbieding…
Haagspraak 