Het was me het ochtendje weer wel …

Zover heb ik de Haagspraak Opûh Koffiegangers nog niet zien gaan. Terwijl een onderzoeksteam van de School voor Journalistiek een vraaggesprekje houdt met mij over het hoe en waarom van Hagaz!ne als lokale nieuwsbron online, wordt de aandacht wel erg getrokken door een verdwijntruc van Edwin. Zijn mobieltje is weg, terwijl hij het zojuist nog gebruikte.

Even het nummer bellen zegt Teun en je weet meteen waar het is. En warempel ergens onder het raam waar over de verwarming heen een bank is aangebracht, klinkt heel zielig het geluid van het verdwenen mobieltje.

een true Haagspraak story

Gaten in de ombouw, die als zitplaats dient, laten de warmte van de radiator moeiteloos door. Maar diezelfde gaten blijken zeker zo goed mobieltjes te kunnen verorberen. En zo gebeurt het dat plots niemand meer rond de stamtafel zit, maar ieder zo zijn ingenieuze voorstel doet voor het weer in handen krijgen van het tegenwoordig tot de standaarduitrusting van de moderne mens behorende attribuut. En dan hebben wij het nu niet over het type mobiel waar het hier om draait.

De espressobareigenaar vertoont opeens de kwaliteiten van een chirurg in een OK van het type Hagaziekenhuis. Bijna plankend duikt hij met schort en al onder de weggeschoven stamtafel richting cv ombouw om van daaruit slechts een arm achter zich omhoog te strekken met een vragende hand die “Scalp” lijkt te roepen. Meteen legt iemand van het OK-team er een dunne witte staaf in waarmee de espressochirurg het verdwenen attribuut tracht te motiveren uit zijn schuilplaats naar voren te komen. Maar dat is nou jammer; het mobiel van het type ‘vroegâh’ verplaatst zich nu naar een voor het OK-team onzichtbare locatie. De accuschroevendraaier moet eraan te pas komen om de cv-ombouw los te maken. Maar zoals met alle op batterij aangedreven gereedschappen laat ook deze bij de voorlaatste schroef het afweten. De accu zal aan het infuus moeten.

Een laatste poging met de witte staaf maar nu van bovenaf in het naar schatting tiende gat vanaf links is net voldoende voor de ultieme tik tegen het mobieltje. Een lichte zucht van opluchting bij de betrokken aanwezigen die toch wel met Edwin te doen hebben. Ook de gastinterviewers Tim en Sanne kunnen nu ongehinderd verder met hun broodje.

Ik zeg het, wat die Haagspraak auteurs/fotografen allemaal niet verzinnen om in de picture te komen …

zie ook de trailer van Het Verdwenen Mobiel

Frans Wils

Broeder Frans Wils
Den Haag Westeinde.
Broeder Frans is nu dubbel trots op zijn pauselijke voornaam. Hij is in Den Haag en ver daarbuiten bekend geworden met zijn jaarlijkse kerststallen tentoonstelling. Maar de broeders van het stadsklooster doen meer, zij zetten zich al jaren in voor de verdrukten in onze samenleving. Zo is er elke vrijdag een dienst voor dak- en thuislozen, na afloop wordt er een maaltijd verzorgt door vrijwilligers van o.a. de straatpastorat
en en wordt er aandacht gegeven en eventueel naar oplossingen gezocht voor de doelgroep.
 Het Stadsklooster waar de Broeders van Maastricht zijn gehuisvest viert in maart zijn 150-jarig bestaan. Van een school met alleen katholieke broeders is het uitgegroeid tot onderdak voor allerhande sociale projecten
. Toen de demonstrerende uitgeprocedeerde asielzoekers bij de Haagse Toren een korte toespraak hielden was Broeder Frans van de partij om zijn sympathie te betuigen.
Een leuk toeval, op de foto zie je linksboven het stoplicht het pauselijk wapen van paus Pius XI (1922-1939). In het pand was vroeger een katholieke boekhandel gevestigd.

Bron Stadsklooster en Broeder Frans.
Het stadsklooster of de kloostertuin bezoeken?
Westeinde 101
http://www.stadskloosterwesteinde.nl/

Anouk redt het songfestival

Het antwoord op de vraag was zo eenvoudig: hoe zorg je ervoor dat Nederland nu eindelijk eens een keer de finale van het Eurovisie Songfestival haalt? Het misschien wel weet te winnen?

Je haalt er een artieste bij uit de stad die niet voor niets het ‘Liverpool van de Noordzee’ wordt genoemd. Anouk, door sommigen een enfant terrible genoemd, schreef een prachtig lied, getiteld ‘birds’. Gisteren werd het gepresenteerd. Na jaren van inzendingen die door glitter, indianentooien en andere curiosa werden gedomineerd kiezen we weer voor de muziek. Voor sommige problemen moet het antwoord nu eenmaal wel uit Den Haag komen.

We hebben er in Den Haag weer iets bij om trots op te zijn. En het is nog smaakvol ook. Gaat ze hiermee het songfestival winnen? Vast niet, het lied zal er wel niet typisch genoeg voor zijn. Maar zeg het zelf: je hoort toch liever dit?

Parkenroute fotowedstrijd 2e prijs voor Roel Wijnants

Wie maakt de mooiste herfstfoto van de Parkenroute 2012? Stap op de fiets en volg de Parkenroute.

Deze uitnodiging was voor Stadsfotograaf Roel Wijnants eigenlijk niet nodig: Roel fietst en fotografeert toch wel door heel Den Haag en toont dat graag op internet. Op Haagspraak vertelt hij er ook graag een verhaaltje bij. Maar bescheiden als hij is, plaatst hij natuurlijk niet zelf dat hij de tweede prijs in de Parkenroute Fotowedstrijd heeft gewonnen. Er kwamen 131 foto’s binnen en de prijsuitreiking had plaats op 11 december 2012 in het Atrium van het IJspaleis. Helaas kon hij zijn prijs niet zelf in ontvangst nemen. Hij verdient er € 50 mee en een jaar lang gratis ‘betaald’ parkeren! Ja, van zijn fiets dan natuurlijk, in elke Biesieklet. Roel van harte gefeliciteerd van het Haagspraakteam. Zuiderpark 2e prijs door Roel Wijnants

Zuiderpark, 2e prijs, Roel Wijnants, fotowedstrijd Parkenroute 2012

Zie ook de Haagse Foto’s website van Harry van Reeken waar alle inzendingen te zien zijn.

Jos van Leeuwen

van leeuwen
Jos van Leeuwen, bekend in Den Haag en omstreken, is een man met passie voor zijn beroep. Bij nacht en ontij trok Jos er op uit om waar nodig foto’s te maken van gebeurtenissen, zodat lezers van lokale bladen konden zien wat in zich in de regio afspeelde. De politie- en brandweerscanner stond dag en nacht aan en menigmaal ging Jos er op uit om een reportage te maken. Als 16 jarige maakte Jos al foto’s voor Het Vaderland, in de zeventiger jaren werd Jos van Leeuwen de vaste brandweer- en politiefotograaf voor de Haagse Courant. Zijn levenswerk is jaren geleden in boekvorm verschenen, met als titel “Den Haag Rampenstad”, met daarin een collectie prachtige foto’s van unieke gebeurtenissen die in Den Haag hebben plaatsgevonden: een boek waarbij menig Hagenaar het “oh ja ” zal laten klinken bij het zien van de foto’s. Zijn hele archief is geschonken aan het Gemeentearchief, zodat over een tijd iedereen kan meekijken in het omvangrijke werk van Jos van Leeuwen.
Al Jaren is Jos ook voor de landelijke pers geen onbekende meer en siert bij menig artikel zijn foto. We hopen nog lang van zijn foto’s te kunnen genieten.
Jos van Leeuwen