Parkenroute fotowedstrijd 2e prijs voor Roel Wijnants

Wie maakt de mooiste herfstfoto van de Parkenroute 2012? Stap op de fiets en volg de Parkenroute.

Deze uitnodiging was voor Stadsfotograaf Roel Wijnants eigenlijk niet nodig: Roel fietst en fotografeert toch wel door heel Den Haag en toont dat graag op internet. Op Haagspraak vertelt hij er ook graag een verhaaltje bij. Maar bescheiden als hij is, plaatst hij natuurlijk niet zelf dat hij de tweede prijs in de Parkenroute Fotowedstrijd heeft gewonnen. Er kwamen 131 foto’s binnen en de prijsuitreiking had plaats op 11 december 2012 in het Atrium van het IJspaleis. Helaas kon hij zijn prijs niet zelf in ontvangst nemen. Hij verdient er € 50 mee en een jaar lang gratis ‘betaald’ parkeren! Ja, van zijn fiets dan natuurlijk, in elke Biesieklet. Roel van harte gefeliciteerd van het Haagspraakteam. Zuiderpark 2e prijs door Roel Wijnants

Zuiderpark, 2e prijs, Roel Wijnants, fotowedstrijd Parkenroute 2012

Zie ook de Haagse Foto’s website van Harry van Reeken waar alle inzendingen te zien zijn.

Jos van Leeuwen

van leeuwen
Jos van Leeuwen, bekend in Den Haag en omstreken, is een man met passie voor zijn beroep. Bij nacht en ontij trok Jos er op uit om waar nodig foto’s te maken van gebeurtenissen, zodat lezers van lokale bladen konden zien wat in zich in de regio afspeelde. De politie- en brandweerscanner stond dag en nacht aan en menigmaal ging Jos er op uit om een reportage te maken. Als 16 jarige maakte Jos al foto’s voor Het Vaderland, in de zeventiger jaren werd Jos van Leeuwen de vaste brandweer- en politiefotograaf voor de Haagse Courant. Zijn levenswerk is jaren geleden in boekvorm verschenen, met als titel “Den Haag Rampenstad”, met daarin een collectie prachtige foto’s van unieke gebeurtenissen die in Den Haag hebben plaatsgevonden: een boek waarbij menig Hagenaar het “oh ja ” zal laten klinken bij het zien van de foto’s. Zijn hele archief is geschonken aan het Gemeentearchief, zodat over een tijd iedereen kan meekijken in het omvangrijke werk van Jos van Leeuwen.
Al Jaren is Jos ook voor de landelijke pers geen onbekende meer en siert bij menig artikel zijn foto. We hopen nog lang van zijn foto’s te kunnen genieten.
Jos van Leeuwen

Gerrit Schuemie


Gerrit Shuemie

Gerrit, antiekhandelaar in ruste, maakt dagelijks een wandeling om de been- en oogspieren te oefenen. De oogspieren oefent hij door naar vrouwelijk schoon te kijken. Gerrit is dik in de tachtig maar geniet nog dagelijks van het leven. Zijn roets lagen in het schildersvak, maar zijn moeder zei altijd dat hij er te fijn voor was gebouwd. Van huis uit hadden ze een schildersbedrijf. Zoals het toen gebruikelijk was gingen alle mannen het bedrijf in. Maar Gerrit had er iets op tegen.

Via via is hij een drukkerij beland. Daar had hij het wel naar zijn zin, mede omdat er ook veel drukwerk voor kunstenaars werd gemaakt: affiches, posters. Dat had de aandacht van Gerrit getrokken.

Door veel zelfstudie raakte hij steeds meer in de kunstwereld betrokken. Op een bepaald moment werd er kunst gekocht en weer verkocht en zo werd Gerrit uiteindelijk antiekhandelaar. Handel met buitenlandse relaties was een onderdeel van zijn werk. En hij had verstand van zaken. Gedurende de zomermaanden kun je Gerrit vaak tegen komen op de antiekmarkt, alleen of in gezelschap van Karin, zijn trouwe metgezel.

Veiling prijzen checken

De reus

Van de week liep ik in de Grote Marktstraat toen ik een oploopje zag, een lange man type basketballer met een groep mensen er omheen. Dichterbij gekomen zag ik de man handtekeningen uitdelen. Het bleek een grote groep japanners te zijn die zo’n reus geweldig vonden. De man had een geschatte lengte van ± twee meter, ook niet overdreven groot, maar wel voor de groep Japanners waar de gemiddelde lengte 160 cm was. De man was erg sportief en voldeed aan het verzoek om handtekeningen en om met hem op de foto te mogen. Je voelde de spanning bij de Japanners als ze naast de man gingen staan.
Toen iedereen op de foto was geweest namen ze hartelijk afscheid. de man vervolgde zijn weg en de groep Japanners bleef nog lang napraten. Ze bekeken elkaars foto’s waarbij ze weer hartelijk moesten lachen.

Wereldberoemd in Den Haag-NEAR!

True Lies by NEAR!

Binnen onze stad, Den Haag, kent iedereen wel een Bekende Hagenees/Hagenaar. Of het nou gaat om de mevrouw achter de kassa waar je iedere dag je booschappen haalt, een minister, een straatartiest, een musikant of gewoon een bijzondere vriend(in).

Over een paar dingen zijn wij in Nederland het meestal wel eens…hondenpoep op straat is smerig, de trein is altijd te laat, het weer laat altijd te wensen over en grafitti is illegaal en wordt gemaakt door losgeslagen pubers met bomberjackets.En dan ontmoet je ineens iemand die vol passie en bezieling zijn onderwerpen kiest, die alleen op legale spuitplekken zijn kunst vertoond en die de meest prachtige portretten zet.

René Vollebregt is zo’n grafitti kunstenaar.
Twee jaar geleden ontmoette wij elkaar voor het eerst tijdens het zetten van een portret voor de afronding van de film Media Me.
NEAR!, zoals René in grafittiland heet, zou een portret van mijn vriend Akbar gaan zetten met als uitgangspunt een foto die ik van Akar gemaakt had. Het is toch wel een enorme eer als een grafitti kunstenaar zo’n portret zet op een muur in de maten van de Nachtwacht van een plaat die jij gemaakt hebt, blijkt.
NEAR! gaat enorm systematisch te werk. Maakt eerst op de computer een raamwerk met de foto erin geplaatst die tijdens de spuitsessie ook het raamwerk is voor de gehele grafitti. De plek waar de grafitti gezet gaat worden wordt eerst helemaal in een kleur geverft, waarna het raamwerk in lijnen op de muur gezet wordt. Hiervanuit komen er verschillende lagen om de de eerste schaduwwerkingen te geven en de nodige body. Naarmate de grafitti vorderd komen er steeds meer spuittechnieken aan te pas en zie je de persoon in verschillende stadia aan je geestesoog verschijnen.
Ik heb het nu drie keer meegemaakt dit proces, het is ongelovelijk om mee te maken. Binnen enkele uren staat zo’n enorm portret op de muur. Wat veel mensen niet weten is hoeveel voorbereiding er in zo’n grafitti zit. De persoon, maar ook de foto wordt van alle kanten bekeken. NEAR! wilt dat zijn portretten namelijk niet alleen de persoon goed qua uiterlijk spiegelt, maar dat er ook een stuk van het innerlijk via het uiterlijk portreteerd wordt.
Dat vereist niet alleen (spuit) techniek, maar ook een groot empatisch vermogen.
Een paar maanden geleden had ik de enorme eer dat NEAR! ook mijn portret op zo’n legale spuitplek in Den Haag op de muur zette. Het regende, het was wel eens waar zomer, maar het was erg fris. Vol goede moed, met een zeer precies oog en de nodige volharding stond NEAR! mijn gezicht binnen een paar uur op de muur te spuiten. Samen spuitend met zijn vriend Desone, die de bijpassende letters bij deze grafitti zette, stond er na voltooing 10 dagen lang een hele muur “True Lies” te preiken in Den Haag.
 
Mijn mening over grafitti is totaal veranderd in de loop van die twee jaren. Wat die gasten maken is een eenmalig, tijdelijk, vergankelijk kunstwerk en wij als Hagenezen/Hagenaars mogen best blij zijn dat we zulke creatieve stukjes kunst op de daartoe aangewezen plekken mogen bewonderen!
Grafitties gemaakt door NEAR! zijn Kunst met de welbekende grote K.
U kunt René Vollebregt’s werk bekijken op: http://www.wallkrushcrew.nl/