Op vrijdagmiddag4 december 2015 worden in Den Haag twee klimaatbomen geplant in het Zeeheldenkwartier. Het planten van deze bomen is een initiatief van Hanneke van Veen vanwww.hitte-eilanden.nl samen met de Haagse afdeling van de Bomenstichting.
Klimaatbomen moeten (vooral in steden) goed bestand zijn tegen extra hitte, droogte en overvloed aan water en wind. Ook moeten ze (fijn)stof kunnen opvangen en schaduw te bieden. Geschikt als klimaatboom zijn (o.a.) bepaalde soorten eik, iep, esdoorn, honingboom en linde.
Meer bomen in Den Haag, absolute noodzaak Twee bomen kunnen de ernstige Haagse problematiek van hitte-eilanden en klimaatopwarming natuurlijk niet oplossen. Maar zij staan symbool voor de wil en vastberadenheid van grote groepen Haagse burgers én het gemeentebestuur om deze problemen voortvarend aan te pakken. Simpel gezegd komt dat neer op: minder steen en meer groen. Want uit alle wetenschappelijke onderzoeken blijkt dat vooral groen, met name bomen, de ernstige gevolgen van klimaatopwarming en het hitte-eiland-effect het beste kunnen tegengaan.
Zeeheldenkwartier moet groener! Het planten vindt plaats op 4 december 2015 om 15:15 u in het Jennyplantsoen, achter de AH Elandstraat, tussen de Zorgvlietstraat en Hemsterhuisstraat. Het Jennyplantsoen bevindt zich in het Zeeheldenkwartier, volgens gemeentelijke opgave de minst groene wijk van Den Haag.
Wethouders Revis en Wijsmuller (beiden verantwoordelijk voor het Haagse groen) zijn bij het planten aanwezig en benadrukken daarmee ook het belang van de Klimaattop in Parijs voor Den Haag met – in vergelijking met andere grote steden in Nederland- de hoogste bevolkingsdichtheid en minste groen per inwoner.
De gemeente Den Haag verbindt de komende jaren de Scheveningse Bosjes, de Waterpartij en het Westbroekpark met elkaar tot één groot Haags stadspark: het Internationaal Park.
Dit gebeurt door de aanleg van een onderdoorgang voor voetgangers, fietsers en flora en fauna in de Teldersweg en van een verbindende hoofdroute van ongeveer 5 kilometer. Daarnaast wordt de padenstructuur verbeterd en komen er herkenbare park-entrees.
De gemeente organiseert dinsdag 1 december van 17.00 tot 20.00 uur een inloopbijeenkomst in het Hotel Bel Air, Johan de Wittlaan 30. Om 18.00 en 19.00 uur wordt een korte presentatie gegeven (aanmelden via info-internationalezone@denhaag.nl).
Bezoekers kunnen hun mening geven door een formulier in te vullen. Daarnaast kan iedere Hagenaar tot en met 3 januari 2016 zijn of haar mening geven via info-internationalezone@denhaag.nl.
Een paar avonden terug werd ik bijna het ziekenhuis ingereden door een fietser van links, zonder licht. Het stormde, mijn bril was wazig van de regen, dus ik had slecht zicht. Ik zag de haastige jongeman net op tijd , remde bijna mijn kabels kapot en heb hem verrot gescholden. LUL.
Ik was op weg naar een gezellige avond, de aanslagen in Parijs nog vers in het geheugen. Tussen de spellen door ventileerde iedereen een mening, die varieerde van doodknuppelen tot doodknuffelen en alles wat je daartussenin verder nog kon bedenken zoals grenzen potdicht en iedereen een geweer enzo. Ik had er ook een mening over maar die doet nu niet ter zake.
Een paar dagen later kwam ik weer in het centrum van Den Haag omdat ik hoognodig weer eens wat foto’s moet schieten. Het veranderend aanzicht van Den haag heeft mijn warme belangstelling maar ook de oude hotspots en de kleine pareltjes mogen niet ontbreken in mijn inmiddels grote fotoverzameling. Het is een verslaving, ik weet het, maar geen waarmee ik een ander benadeel. Ik ben met pensioen en ik heb een hobby, dat kan niet iedereen zeggen.
Jan Vermolen staat weer op zijn vertrouwde plek
Jan Vermolen staat weer op het Spuiplein – waarschijnlijk voor het laatst – met de mooie rode dr Anton Philipszaal als decor. De etalages van de Bijenkorf zijn weer voorzien van veel glitter, luxe en bewegende objecten. Nog even gecontroleerd of hun zwevende Zwarte Piet inderdaad van Goud was geworden. Ja dus. Door de oude en nieuwe Passage liggen respectievelijk rode en blauwe lopers maar de Kerstboom in de rotonde is er (nog) niet. In de Bonneterie brandt weer licht, heel veel zelfs. Er is het afgelopen jaar veel veranderd in onze stad.
Via Binnenhof, Korte Vijverberg en Lange Voorhout langzaam weer naar de bushalte op de Kneuterdijk gewandeld. Weinig gasten bij De Posthoorn. Die hebben echt veel last van de bouw van die parkeergarage onder het Tournooiveld. Ik neem me elke keer voor daar wat vaker een kop koffie te halen maar het is er nog niet van gekomen. Ik beloof beterschap. De bomen zijn inmiddels kaal en zo zag ik heel duidelijk het smalste huisje van Den Haag voor me opdoemen, bijna doodgedrukt door het paleis van de Hoge Raad, Huis Huguetan, en het paleis van de Van Lanschot Bankiers. Het Huis Huguetan staat op de lijst van mogelijke noodopvang voor de leden van de eerste kamer als het binnenhof grondig wordt gerenoveerd. De leden van de Hoge Raad verhuizen straks immers naar de nieuwbouw aan het Korte Voorhout, tegenover het glazen ministerie van Financiën. De eerste kamerleden willen er nog niet aan maar je kunst je een slechtere noodopvang voorstellen.
Het smalste huis van Den Haag (183 cm breed) had ik nog niet in mijn verzameling Haagse Pareltjes. Het is inderdaad heel erg smal, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de hoogte. Hoe krijg ik het er goed op met mijn objectief van 24 mm. De straat is smal, veel ruimte om achteruit te lopen was er niet vanwege geparkeerde auto’s. Ik wilde natuurlijk zowel stoep als dakrand er op hebben maar dat bleek onmogelijk. Ik moest kiezen tussen wel stoeprand en geen lucht (maar dan kon je niet zien hoe hoog het was) of geen stoeprand maar wel lucht, uiteindelijk heb ik voor dat laatste gekozen. Voor alle duidelijkheid: om bij de voordeur te komen moet je eerst een trapje af. Downstairs, zogezegd. Dat was nog een hele puzzel en geklooi. Had wat proefopnames gemaakt om ze zo op mijn schermpje te kunnen bekijken. Ik heb de gedragsafwijking dat ik in principe alleen “liggende” foto’s maak en geen “staande”, anders had zich dat probleem niet voorgedaan natuurlijk. Kortom: ik was lekker bezig. Terwijl ik daarmee erg druk was voelde ik ogen op mij gericht. De buitendeur van de bankier was opengegaan en er stond een strenge meneer in overhemd op de stoep die mij observeerde. Althans dat vertelde mijn gevoel me. Ik vond dat naar. Voelde hij zich bedreigd? Dat kan, het is vaker voorgekomen dat fotografen er van verdacht werden bezig te zijn met het voorbereiden van aanslagen. Nou ja, echte terroristen doen dat natuurlijk minder opvallend. Uit reflex liep ik naar hem toe, ik wilde wel eens weten waarom hij me zo naar me had gekeken. Maar meneer stak een sigaretje op en ging naast een auto staan roken zonder iets te zeggen.
Ik had inmiddels de min of meer perfecte foto gemaakt en ben daarna maar naar de bushalte gewandeld. Het was mijn voornemen om me niet bang te laten maken na die vreselijke dingen die in Parijs zijn gebeurd. Den Haag, de stad van Vrede en Recht is tenslotte geen Parijs. De kans dat ik door een idiote fietser in het ziekenhuis zal belanden is vele malen groter dan door een terroristische aanslag.
Ik heb de Tweede Wereldoorlog niet meegemaakt. Toch leek het mij alsof ik er middenin stond toen ik onlangs de Binckhorstlaan afreed.
De uit de jaren vijftig daterende flats ter hoogte van de begraafplaats St. Barbara en de Vestaweg zijn niet meer. Er staan slechts nog ruïnes van wat eens was.
Ze zijn gevallen voor de vooruitgang. De ombouw van de Binckhorst van industrieterrein, via bedrijfsterrein, langs kantoorterrein, naar hoogwaardig woongebied. En dat alles met een nieuwe Rotterdamse baan als ruggengraat.
De Binckhorst, ooit een Voorburgse polder vernoemd naar het gelijknamige kasteel. In 1907 bij Den Haag gekomen, kort nadat aan het Trekvlietplein het eerste gebouw van enige betekenis in de groene vlakte was neergezet: de tweede gasfabriek.
In 1920 kwam de begraafplaats St. Barbara tot stand. Toen al dacht Den Haag aan het aanleggen van een haven om het gebied te ontwikkelen.
Dat voornemen werd pas gerealiseerd in de crisisjaren om de vele werklozen aan werk te helpen. In 1935 werd gestart met een haven parallel aan de Maanweg als zijtak van de Trekvliet. In 1948 kwam er een tweede ‘arm’ bij.
De bebouwing van De Binckhorst werd pas na de Tweede Wereldoorlog groots aangepakt. Inclusief de woningen die nu tegen de grond gaan. 70 jaar na dato. Op zeker een voorbode van het verdwijnen van de talloze bedrijven en kantoren. Menig pand staat al jaren leeg of is sinds de bouw niet meer onderhouden.
We schrijven 2015. Over een jaar of tien zal De Binckhorst er heel anders uitzien. Wedden dat dan ook begraafplaats St. Barbara is geruimd?
Den Haag is weer een viaduct rijker. Niet dat het iets bijzonders is; een lelijke stalen bak boven het al even afschuwelijke Prins Bernhardviaduct. Een soortgelijk model – viaduct over viaduct – kent het Prins Clausplein. Maar ook dat is geen wonder van schoonheid.
Dit keer gaat het HSE. Een afkorting die staat voor Haags startstation Erasmuslijn. En voor wie zich afvraagt wat dat nu weer is: de Erasmuslijn is het etiket van een ‘metrolijn’ tussen Den Haag en Rotterdam. Gewoon de Randstadrail, maar dan een beetje opgekalefaterd.
De Randstadrail komt nu gewoon op begane grond het station in: perron 11 en 12. Straks loopt het spoor direct nadat de ijzeren verbinding tussen Amsterdam en Rotterdam is gepasseerd, omhoog tot zo’n drie meter boven het busplatform dat al jaren het dak van Den Haag CS ‘siert’.
Medio 2016 moet het allemaal zo ver klaar zijn dat de eerste ‘metrotreinen’ HSE gaan aandoen. Beneden komen dan weer gewone NS-treinstellen langs de perrons te staan.
Haagspraak 