Uitslag Haagsche Paaschquiz

Hieronder nogmaals de vragen van de Haagsche Paaschquiz met daaronder de antwoorden en de winnaar van de prijsvraag.

1 – Wat is het exacte adres met huisnummer waar Kees van Kooten woonde in zijn jeugdjaren?
2 – Wie schreef de muziek voor de tv-serie Medea van Theo van Gogh?
3 – Hoe heet de mascotte van ADO?
4 – Op welke datum werd Harm Westra geïnstalleerd als NSB-burgemeester van Den Haag?
5 – Op welke middelbare school zat Mark Rutte?
6 – Wat is de titel van de b-kant van de single Ann van Q65 uit 1968?
7 – In welk jaar opende de Gevangenpoort als museum voor het publiek?
8 – Wie zong het lied, Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?
9 – Wat is de naam van de schrijver die in 2005 de geschiedenis schreef van de Hofvijver?
10 – Welke Haagse muziekband werd op de dag van de bevrijding opgericht?
11 – Wat stond er op de verpakking afgebeeld van de chocolade-ijsjes van Florencia?
12 – Wie was de eerste zanger van Shocking Blue?
13 – Wat was de naam van het museum dat in de jaren negentig in de Oude Molstraat was gevestigd en failliet ging?
14 – In welk jaar werd de Blauwe Tram op het traject Scheveningen-Leiden opgeheven?
15 – Wie playbackte en was als zanger te zien in de tv-clips van O o Den Haag?
_

Uitslag Haagsche Paaschquiz
Uitslag Haagsche Paaschquiz

De antwoorden:

1. Vreeswijkstraat 174
2. Rainer Hensel
3. Storky
4. 1 juli 1942
5. Maerlant lyceum
6. Sour Wine
7. 1883
8. Conny Stuart
9. Mr. Leonardus A. van Heijningen
10. The Dutch Swing College Band
11. Een pinguïn
12. Fred de Wilde
13. Museum voor het Haagse Hopje
14. 1961
15. Henny de Jong
_

Dan nu de prijsuitreiking. Er waren zeven inzendingen en zes daarvan gaven antwoorden op alle vragen. Maar een ervan had alle vragen goed en ontvangt de prijs van het stripboek van Haagse Harry. En de winnaar met eeuwige roem is … Rienk Ytsma (uit Groningen). Gefeliciteerd!

_

Dan wil ik nog bij drie vragen kort stilstaan.

Vraag 6 over de b-kant van de single Ann van de Q65. Daar kwamen twee foutieve antwoorden op binnen met I despise You. Inderdaad met op de b-kant Ann uit 1966. Maar in 1968 is Ann als a-kant op de markt gebracht met op de b-kant Sour Wine.

Vraag 7 ging over de Gevangenpoort. Het gebouw is in 1882 een museum geworden, maar pas een jaar later, in 1883, ging het open voor publiek.

De laatste vraag, Wie was de eerste zanger van The Shocking Blue? Nee, dat was niet Barry Hay, die wel gevraagd was, maar het aanbod afsloeg. Het was Fred de Wilde.

Ingezonden hebben, Lies Baas, René  Bom, Niek ’t Hart, Anneke Otto, Casper de Weerd, Rob van der Werf en Rienk Ytsma.

Bedankt voor de inzendingen en tot een volgende keer.

Moby Dirk

Drie herinneringen nu

I: Gijzeling.

Op vrijdag 13 september 1974 vond er in Den Haag een gijzeling plaats van de Franse ambassade aan het Korte Voorhout door terroristen van het Rode Japanse Leger. Het was de eerste gijzeling in Nederland. Die avond zat ik met de toneelclub van mijn middelbare school -ik was veertien jaar- in de Koninklijke Schouwburg die pal tegenover de Franse ambassade staat.

Al in de pauze werd er op het toneel melding gemaakt wat er aan de hand was en werd verteld dat we na afloop nog moesten wachten en via een achteruitgang de schouwburg zouden verlaten. Uiteindelijk verlieten we de schouwburg via het kleine straatje naast de schouwburg. Maar toch kwamen we dan uit aan de voorkant tegenover de Franse ambassade en werden we verder weggeleid. Ik kon zo naar de verlichte ramen kijken, hoog in het gebouw en naast de schouwburg zag iedereen sluipschutters liggen in het ministerie van Financiën dat toen nog in aanbouw was. Het was donker, spannend en luguber.

Vier dagen later vond de ontknoping plaats van de gijzeling met een vrijgeleide naar het buitenland. De terroristen en de gegijzelden met de Franse ambassadeur vertrokken met een bus naar Schiphol. Ik woonde toen vlak achter de route en ben met een vriend op het laatste moment gaan kijken op de Benoordenhoutseweg. We lagen verscholen in de berm van de weg. Er reed een colonne voorbij met op het eind de grote bus. Alle ramen waren ingeslagen en ik zag duidelijk de loop van een geweer naar buiten steken en het gezicht van de Franse ambassadeur. Het is allemaal goed afgelopen.

II: Oorlog.

Met demonstraties heb ik niet veel op. De eerste keer dat ik demonstreerde was begin jaren tachtig tegen de Shell in Zuid-Afrika. Het was een demonstratie bij de Zuid-Afrikaanse ambassade in Den Haag. Het eindigde in rellen en ik was daardoor zwaar teleurgesteld. Daarna heb ik nog meegelopen in de anti-kruisrakettendemonstratie in Den Haag. Ik zat toen in militaire dienst en wilde per se in mijn uniform demonstreren hoewel dat verboden was. Met een groepje dienstplichtigen werden we als helden onthaald. Dat beviel me totaal niet en halverwege ben ik naar huis gegaan om nooit meer mee te doen aan dit soort manifestaties die grenzen aan massa-hysterie. Maar in 2004 ’s avonds toch naar de Dam gegaan voor de lawaaidemonstratie op dag dat Theo van Gogh werd vermoord. Maar nu met de aanslag op Charlie Hebdo blijf ik thuis en verwerk ik mijn woede op mijn eigen manier.

En later op de avond mailde ik nog:

En verder zitten er zoveel kanten aan, nu te veel om voor mij te overzien of aan te halen, maar ik kies uiteindelijk altijd voor het menselijke en het kleine en minder voor de grote woorden en daden …

III: Vrijheid.

Al daarvoor had ik met twee meisjes experimenteel gezoend, maar mijn eerste opwindende contact met een meisje was toen ik dertien jaar was en slowde met Maaike uit de straat, ze was een jaar ouder. Het was op een feestje in een garage in de Roelofsstraat waar Marieke een aantal tieners uit de straat had uitgenodigd. Het was een kleine garage die voor de gelegenheid was aangekleed met visnetten, druipkaarsen en spaarzaam gekleurd licht. In een hoekje stond een pick-up met singletjes. Ik was toen al gek op muziek en op dansen en ook ontluikte mijn belangstelling voor meisjes. Het was in mijn herinnering meer een oefen-feestje van jonge tieners om elkaar beter te leren kennen en hormonaal met elkaar om te gaan.

Maaike was een aantrekkelijk meisje, groot en met al behoorlijke borsten. Hoewel ik het niet precies begreep viel ik vooral op haar borsten. Er werden snelle nummers gedraaid, maar vooral ook slijpplaatjes, waaronder Je t’aime moi non plus van Serge Gainsbourg en Jane Birkin. Die werd meerdere malen gedraaid. En toen vroeg ik Maaike. En alleen op dat nummer heb ik die avond geschuifeld. We draaiden rond in elkaars armen. Ze rook sterk naar scherpe parfum en ik voelde hoe haar borsten zich tegen mijn borst drukten. Dat vond ik bijzonder opwindend. Maar het was nog allemaal vrij voorzichtig en er gebeurde verder niets.

MobyDirk 2015.