Uitslag Haagsche Paaschquiz

Hieronder nogmaals de vragen van de Haagsche Paaschquiz met daaronder de antwoorden en de winnaar van de prijsvraag.

1 – Wat is het exacte adres met huisnummer waar Kees van Kooten woonde in zijn jeugdjaren?
2 – Wie schreef de muziek voor de tv-serie Medea van Theo van Gogh?
3 – Hoe heet de mascotte van ADO?
4 – Op welke datum werd Harm Westra geïnstalleerd als NSB-burgemeester van Den Haag?
5 – Op welke middelbare school zat Mark Rutte?
6 – Wat is de titel van de b-kant van de single Ann van Q65 uit 1968?
7 – In welk jaar opende de Gevangenpoort als museum voor het publiek?
8 – Wie zong het lied, Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?
9 – Wat is de naam van de schrijver die in 2005 de geschiedenis schreef van de Hofvijver?
10 – Welke Haagse muziekband werd op de dag van de bevrijding opgericht?
11 – Wat stond er op de verpakking afgebeeld van de chocolade-ijsjes van Florencia?
12 – Wie was de eerste zanger van Shocking Blue?
13 – Wat was de naam van het museum dat in de jaren negentig in de Oude Molstraat was gevestigd en failliet ging?
14 – In welk jaar werd de Blauwe Tram op het traject Scheveningen-Leiden opgeheven?
15 – Wie playbackte en was als zanger te zien in de tv-clips van O o Den Haag?
_

Uitslag Haagsche Paaschquiz
Uitslag Haagsche Paaschquiz

De antwoorden:

1. Vreeswijkstraat 174
2. Rainer Hensel
3. Storky
4. 1 juli 1942
5. Maerlant lyceum
6. Sour Wine
7. 1883
8. Conny Stuart
9. Mr. Leonardus A. van Heijningen
10. The Dutch Swing College Band
11. Een pinguïn
12. Fred de Wilde
13. Museum voor het Haagse Hopje
14. 1961
15. Henny de Jong
_

Dan nu de prijsuitreiking. Er waren zeven inzendingen en zes daarvan gaven antwoorden op alle vragen. Maar een ervan had alle vragen goed en ontvangt de prijs van het stripboek van Haagse Harry. En de winnaar met eeuwige roem is … Rienk Ytsma (uit Groningen). Gefeliciteerd!

_

Dan wil ik nog bij drie vragen kort stilstaan.

Vraag 6 over de b-kant van de single Ann van de Q65. Daar kwamen twee foutieve antwoorden op binnen met I despise You. Inderdaad met op de b-kant Ann uit 1966. Maar in 1968 is Ann als a-kant op de markt gebracht met op de b-kant Sour Wine.

Vraag 7 ging over de Gevangenpoort. Het gebouw is in 1882 een museum geworden, maar pas een jaar later, in 1883, ging het open voor publiek.

De laatste vraag, Wie was de eerste zanger van The Shocking Blue? Nee, dat was niet Barry Hay, die wel gevraagd was, maar het aanbod afsloeg. Het was Fred de Wilde.

Ingezonden hebben, Lies Baas, René  Bom, Niek ’t Hart, Anneke Otto, Casper de Weerd, Rob van der Werf en Rienk Ytsma.

Bedankt voor de inzendingen en tot een volgende keer.

Moby Dirk

Recensie boekenweekgeschenk 2013: De verrekijker

Is Kees van Kooten nu eindelijk een oude mopperaar geworden? Of speelt hij een oude mopperaar? De schrijver van het boekenweekgeschenk van 2013 laat het antwoord in de lucht hangen. Hij laat ons ook lang wachten op het antwoord op de centrale vraag van zijn boek: wat gebeurde er op de dag in 1940 toen mijn vader de verrekijker vorderde van de heer J. Treurniet uit Berkel en Rodenrijs?

de verrekijker - kees van kooten

Van Kooten, die vertelt hoe hij als kind speelde met de bewuste kijker, speelt ook met het verwachtingspatroon van de lezer. Zodra hij begint met het bedenken van scenario’s die moeten verklaren waarom zijn vader de gevorderde kijker nooit terugbracht naar zijn rechtmatige eigenaar, laat hij de lezer bewust twijfelen aan zijn betrouwbaarheid als verteller.
De verrekijker dient hierin ook als de doorkijk naar het verleden: Kees van Kooten presenteert zich in het boek als een nostalgisch mens die zijn speurtocht naar het verhaal achter en de rechtmatige eigenaar van de kijker gebruikt als een soort raamvertelling waarin hij op luchtig komische wijze kan vertellen hoe ‘vroeger alles beter was’.

De manier waarop hij dit doet laat op ironische wijze ook de valkuilen van deze denkwijze zien. Terwijl hij praat over de onbetrouwbaarheid van moderne social media komt hij doodleuk met een bewering aan die zijn eigen betoog onderuit haalt:
“Mentaal gezien is liegen in een handgeschreven brief nu eenmaal stukken moeilijker. Ik bedoel: mijn vader kan dat gekrabbelde fietsvorderingsbriefje eenvoudig niet hebben verzonnen, in 1940.”
Zijn herhaaldelijke toespelingen op de recent veranderde maximumsnelheid op Nederlandse autosnelwegen naar 130 km/u tonen Van Kooten zoals wij hem hebben leren kennen, als briljant satiricus:
“Heden ten dage is honderdentien immers het oude negentig en negentig is het voormalige zeventig en vijftig het vroegere dertig, enzoterug, enzovoort. En honderddertig is het oude honderdtien, op vrijwel alle weggedeelten.”  

Dit zijn de spelletjes die het boek luchtig houden en voorkomen dat wij de auteur ook daadwerkelijk als een oude brompot gaan beschouwen.
Soms schermt Van Kooten even met zijn eigen belezenheid, bijvoorbeeld wanneer hij refereert aan John Shade, een fictieve dichter uit de pen van Nabokov, en een hooghartige recensent die deze Shade aanzag voor een in werkelijkheid bestaand persoon. Of in de verhalen over zijn prachtige insectenboek van Jean-Henri Fabre. De waarheid gebiedt hierbij te zeggen dat zijn beschrijving ook weer nieuwsgierig maakt naar het boek van Fabre.

De verrekijker leest gemakkelijk weg. De wat chaotische en pretentieloze stijl waarin Van Kooten soms ineens een verhaal inlast geeft het, in weerwil van de nostalgie, een sympathiek karakter mee. U zal mij niet horen zeggen dat dit boek het beste werk van Kees van Kooten is, maar zeker ook niet dat ik het met tegenzin gelezen heb.