Monument voor een wethouder (1)

De Terp

Den Haag heeft in het verleden een wethouder gekend die enorm populair was bij de bevolking. Hij heette Piet Vink, (PvdA) en was wethouder Jeugd, Sport en Recreatie.
Hij had veel aandacht voor opbouwwerk, buurthuizen, sportverenigingen en andere ‘leuke dingen voor de mensen’. Hij verscheen in die rol veelvuldig in de lokale kranten. In 1983 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en hij was ook een poosje locoburgemeester.
Bij zijn afscheid van de actieve politiek in 1986 werd hij ereburger van Den Haag. De gemeente schonk hem als dank o.a. een natuurmonument genaamd “De terp”.
Een stukje groen in de vorm van twee terrasvormige heuveltjes met een wandelpaadje ertussen. Dit “monument” zit ingeklemd tussen de Heliotrooplaan, Kijkduinsestraat en de Machiel Vrijenhoeklaan.
In het  begin moet het er heel goed hebben uitgezien met mooie plantjes en bloemen. Maar zo dicht aan zee heeft zoiets extra onderhoud nodig en dat kreeg het niet.
Het stukje groen werd verwaarloosd waardoor het verwilderde.
Toen het niet meer herkenbaar was als monument begon de gemeente plannen te ontwikkelen om dit “braakliggend” stukje grond een mooie bestemming te geven. In eerste instantie leek dit een uitstekende plek voor een benzinestation. Die is er gelukkig nooit gekomen, althans niet op deze plek. Daarna werd aan de onbebouwde kant van de Heliotrooplaan plannen ontwikkeld voor een rijtje mooie bungalows. In de eerste opzet zou het hele monument hieronder verdwijnen. Het plan werd gewijzigd en het monument bleef gespaard, er werden minder huizen gebouwd.

Een paar jaar terug werden we opgeschrikt door een ambitieus Masterplan voor Kijkduin en omgeving. Heel Kijkduin ging  sowieso tegen de vlakte, er moesten meer winkels, woningen en appartementsgebouwen komen want de ruimte binnen de stadsgrenzen moest beter benut worden.  Verdichting heette dat. Er kwam hoogbouw, tussen de puinduinen werd ruimte gereserveerd voor villa’s  en er stonden ook een aantal woontorens in het Masterplan ingetekend die geen hoogbouw mochten heten. Wethouder Norder had besloten dat hoogbouw pas gold als de hoogte meer dan 50 meter betrof. Daaronder heette het gestapelde laagbouw. De wet kent geen definitie van hoogbouw werd ons tijdens de presentatie in het Atlantic Hotel verteld dus was het aan de gemeente om zelf hiervoor normen te stellen.  Eén zo’n gestapeld laagbouwobject zou op de plaats van het monument gebouwd worden, dus precies voor mijn deur en mijn uitzicht.
Ik ben het eens gaan uitrekenen wat dat zou beteken. Een gemiddelde nieuwbouwwoning is 3 meter hoog. Voor 50 meter kom je dan ongeveer op 16 woonlagen, en dat heet dan volgens Norder gewoon laagbouw.
Ik heb hierover, toen dit actueel was, een stukje voor Hofstijl geschreven.
De hele buurt en de wijkvereniging is tegen het totale plan in actie gekomen waarna het plan zou worden aangepast. Gelukkig – in dit geval dan – kwam toen de crisis. Het geld was op, het Masterplan verdween in de ijskast… op naar de volgende hobbel.

Een aantal maanden geleden kreeg de buurt een werkbezoek van de wethouder, met gevolg, en men stelde vast dat het hoog tijd werd dat dit monument maar eens aangepakt moest worden want het was niet representatief voor de entree van Kijkduin als mondaine  badplaats. Maar omdat ik dacht dat het geld op was had ik verwacht dat dat “aanpakken” ook wel een langetermijndoelstelling zou worden. Maar nee, dat werd het niet. Afgelopen maandag kwam een grondverzetmachine de heuvels opgereden en begon met opknappen.  We weten niet wat de plannen zijn en hoe het monument er als nieuw visitekaartje voor de entree van Kijkduin er uit gaat zien.  De buurt is niet geïnformeerd.

Wordt vervolgd

Argusmast

Op het hoogste punt van de Zandmotor vond ik afgelopen zondag een bijzonder bouwwerk. Ik had ooit eens gelezen dat er na voltooiing van de zandmotor er ook plannen waren voor een uitkijkpost voor bezoekers. Maar wat ik zag daar zag was niet echt bezoekersvriendelijk.


Na wat speurwerk op internet vond ik wat ik zocht op de speciale zandmotorwebsite.

Hierop las ik het volgende:
3 oktober wordt begonnen met de bouw van een zogenaamde Argusmast in het midden van de Zandmotor. Rijkswaterstaat gebruikt de mast om zicht te hebben op de ontwikkeling van de Zandmotor. De Argusmast is een 40 meter hoge mast voorzien van camera’s die het mogelijk maakt de verandering in de vorm van de Zandmotor continu te volgen. De Argusmast is naast de radarinstallatie bij Kijkduin een van de zichtbare methodes waarmee Rijkswaterstaat, de Provincie Zuid Holland, Ecoshape en de TU Delft langlopend onderzoek doen naar de werking van de Zandmotor.
De mast, vernoemd naar de mythologische Griekse reus met 100 ogen, wordt in delen vervoerd en vanaf maandag 3 oktober opgebouwd in het midden van de zandplaat, ten westen van het duinmeer. Aan de mast worden acht camera’s bevestigd die continu filmen hoe de Zandmotor verandert. Deze beelden worden naast elkaar gezet en met elkaar vergeleken zodat de ontwikkeling van de zandmotor en omliggende zandbanken in beeld gebracht en geïnterpreteerd kan worden. De camerabeelden zijn uitsluitend voor wetenschappelijk gebruik, strandbezoekers en recreanten komen niet herkenbaar in beeld. De stroomvoorziening voor de camera’s loopt via een stroomkabel die al is aangelegd. Rond de mast komt bovendien een uitkijkpunt om vanaf 5 meter hoogte de ontwikkeling te kunnen observeren. De Argusmast blijft vijf jaar staan, daarna vindt een evaluatie plaats en wordt besloten of hij voor nog eens vijf jaar ingezet wordt.

langlopend onderzoek 
De Argusmast is één van de instrumenten in een langlopend onderzoek naar ontwikkeling van de Zandmotor. Om na te gaan of de Zandmotor werkt zoals verwacht, wordt op verschillende manieren de ontwikkeling in kaart gebracht. Volgens vooraf gemaakte berekeningen zal aan het einde van dit experimentele project 35 hectare nieuw strand en duin ontstaan zijn.Het onderzoek richt zich op stroming, verspreiding van zand, flora en fauna, zwemveiligheid, duinontwikkeling, grondwater en recreatief gebruik. De data wordt op verschillende manieren verzameld, onder andere door een radarinstallatie, door diepte- en hoogtemetingen met jetski’s, stromingsboeien, door observaties en inventarisaties ter plaatse en vanaf dit najaar met de Argusmast.
In 2016, vijf jaar na aanleg, zijn de eerste officiële onderzoeksresultaten bekend. Pas na een periode van 20 jaar is het experiment voltooid en kan een definitieve uitspraak gedaan worden over de werking van de Zandmotor. De Zandmotor moet volgens de berekeningen aan het einde van het experiment resulteren in 35 hectare nieuw strand en duin. Rijkswaterstaat werkt in dit onderzoek samen met andere overheden, het bedrijfsleven en kennisinstellingen waaronder de provincie Zuid-Holland, Ecoshape, Deltares en de TU Delft.

De zee geeft, de zee neemt…

Begin 2011 is Rijkswaterstaat begonnen met de aanleg van de Zandmotor.
Dit is een kunstmatig schiereiland voor de Zuid-Hollandse kust tussen Kijkduin en Monster en ligt tot 1 kilometer ver in zee en heeft de vorm van een haak. Dit project is onderdeel van de kustversterking omdat bepaalde delen van onze kust onvoldoende zijn voorbereid op de toekomstige stijging van de zeespiegel.
Alles begon met het opspuiten van zand voor de kust, dat zo’n 10 kilometer ver uit zee opgezogen werd.
De motor ligt er inmiddels al bijna twee jaar en ik wandel er regelmatig naar toe om te kijken wat er zoal gebeurt op dat stukje nieuw Nederland.
Hij was vanaf het begin al behoorlijk in beweging. Dat was ook de bedoeling.
Hij moet op een natuurlijke manier door de stroming van de zee het strand op de juiste breedte houden.
Er ontstonden onverwachte diepe geulen met een hele sterke stroming, die gevaarlijke situaties opleverden voor de badgasten.
Er is een enorm verschil tussen eb en vloed, niet verticaal maar horizontaal. De kans is groot dat als je hier met eb gaat wandelen (en als je de vloed niet in de gaten houdt) je soms op een eiland komt waar je niet meer af kan. Regelmatig moesten de mannen en vrouwen van de reddingsbridage hiervoor afgelopen zomer in actie komen.
Het schijnt dat er al zeehonden zijn gesignaleerd en toen ik er een paar maanden geleden was zag ik de eerste begroeiing. Voorbode van voorzichtige duinvorming?
Vanmiddag ben ik er weer naar toe gewandeld en zag dat ze zee aan de uiterste westkant al behoorlijk wat aan het afknabbelen is.

Jutterskeet

Jutterskeet
In de duinen van Kijkduin, een paar honderd meter achter het Atlantic Hotel staat een bijzonder gebouwtje. Het is een keet. Een jutterskeet. Ome Jan en zijn hulpjutter Rob zijn hier in de weekends meestal te vinden.

Alles wat op het strand gejut wordt word hier verzameld. Van kunstgebit tot bril. Er hangt een sleutelkast vol met gevonden sleutels, misschien moet ik zeggen: verloren sleutels. Flessen, veel speelgoed en wat al niet. Zelfs boeken zag ik liggen. Lege flessen uiteraard.
Je kunt er wat te drinken kopen, wat te snoepen of een grote zure bom.
De keet is opgebouwd van gevonden hout. De buitenmuren zijn bedekt met voorwerpen en waar plaats is staat een spreuk. “De cursus omgaan met teleurstellingen gaat helaas niet door” , of “niet alle kwallen zwemmen in zee”.
Er is een terras waar je de schaduw kunt vinden als de zon te fel is of schuilen tegen de regen.
Het is een vrij onbekend Haags Museum, het heeft geen lange gangen met mooie zalen, entree hoef je niet te betalen.

%d bloggers liken dit: