Weekend gemist?

De oproep van collega blogger Edwin IJsman om toch vooral thuis te blijven afgelopen zaterdag, lijkt massaal opgevolgd te zijn. In een grote stad als Den Haag is altijd wel wat te doen. We waren niet overal, maar u werd her en der node gemist. En wat heeft u dan zoal gemist dit weekend?

Mijn weekend begon op donderdagavond. In de kleine zaal van het Paard: de Amsterdam Klezmer band. Met meer dan alleen Jiddische weemoed. Ook ska en de bruiloften en partijen muziek die met de Balkan wordt geassocieerd, beheerst deze band moeiteloos. Twee uur lang voetjes van de vloer.

DSCN8098

Vrijdagavond naar Delft. Jammer dat u de halte van lijn 1 niet heeft kunnen vinden. In een kaal zaaltje van theatercomplex de Veste speelde (ook voor u) de Reservoir Dogs Band (aka RDB).

In het voorprogramma een super leuk bandje,the Flying Tigers. Ze hebben goed geluisterd naar die mieterse  beatgroepen zoals hun voorvaders ze zagen in de Drie Stoepen, Club 192 of Ruimte (zie de video van José Day)

DSCN8359

Reservoir dogs is de eerste film van Quentin Tarantino. RDB is gespecialiseerd in de muziek die de soundtrack vormt achter menig  Tarantino film. Neem nu Pulp Fiction met het door Dick Dale omgewerkte oud Libanese of rebetika nummer (de geleerden zijn er nog niet uit) Misourli (Zie ze spelen (video José Day))

DSCN8505

Reservoir Dogs (de film) bracht de cult hit van de George Baker Selection (little green bag) onder internationale aandacht. Sjors zelf was er om deze hit en nog wat ouwe bluesnummers met de band te vertolken. Had niet gehoeven, zo ging de vaart er wel een beetje uit. (George Baker en RDB (video courtesy José Day))

Na afloop werden we nog persoonlijk begroet door de zanger van de groep. Krijg je als je enthousiast bent op Facebook. Iemand anders kende ons dan weer van wandelen met Maup (zie later in dit weekend).

Omdat we in Delft waren, hebben we Hoogtij #44, de periodieke rondgang langs een aantal Haagse galerieën, gemist. Hoogtij 45 is op 24 juni 2016, samen met het Holaa! festival (Hoogtij).

Zaterdagmiddag was het nog steeds boekenweek. Dus had boekhandel Douwes op de Herengracht een soiree met drie Haagse troubadours georganiseerd. Met vijf m/v aan publiek mogen we dit gerust een intiem concert noemen. Desondanks lieten Alexander Franken, Musonius en Bart en/of Cornelis de boeken op hun planken trillen; humor van de bovenste plank. Gaat hen zien, ze treden overal en frequent op. (meer te doen bij Douwes)


Waar ik u geen van allen zag was het diner dansant bij restaurant Fung Shou. Bij nieuwbouw kinderen vroeger bekend als Le Coq d’Or. De fine fleur uit de zuidelijke nieuwbouwwijken komt hier (kennelijk iedere week) bijeen om onder het genot van een chinees buffet (nu ook met sushi) een walsje op de dansvloer te leggen. (dansen en schransen)

Na een vlot buffet maaltje op naar een huiskamer concert. Karin Pronk (en soms Maarten Willems) organiseert regelmatig goede folk concerten in haar huiskamer. Deze avond een schitterend en humorvol optreden van Bram Taylor. (Huiskamerconcerten). Na afloop van het optreden nog uitgebreide samenzang met de aanwezigen.

DSC_0320DSC_0323

 

Zondag middag is wandel middag. Dit keer leidde Maurits Burgers (inmiddels bekend van Den Haag Centraal) ons door Clingendael en Oosterbeek. Mooie verhalen over het landgoed, de eerste Nederlandse golfster en haar hondjes, Zeseneenkwart. Wil je dat ook allemaal snappen ga dan eens  Wandelen met Maup. Iedere zondag en vaak ook nog een keer door de weeks.

DSC_0001DSCN8704

Dit weekend kwam ten einde in Café de Paas waar we samen met enige andere biervrienden genoten van een Kaas en Bier proeverij. Acht smaakvolle combinaties van bijzondere bieren (kleine glaasjes!) en uitgelezen kazen. Zeer geslaagd.

DSCN8789

Ik hoop u volgens weekend toch ergens te treffen, bij wat er dan weer allemaal te beleven is.

Mijn naam is Marco

 Mijn naam is Marco
Mijn naam is Marco

Tijdens een wandeling door het Zeeheldenkwartier besloot ik om via de Toussaintkade richting Grote Markt te lopen. Ik keek zoals ik al zo vaak heb gedaan even in de poort waar graffitikunstenaar Napaku zijn naam heeft gezet en constateerde dat de naam er nog stond.
Ik liep verder over de kade en zag het bord van de stichting Tichelaar, ineens schoot het bekende filmpje van Maxim Hartman door mijn hoofd en ik besloot om er een foto van te maken voor facebook. Toen ik klaar was zag ik dat er iemand met een scootmobiel op de stoep stond die er langs wou. ik maakte excuus en legde uit waarom ik een foto maakte en de man moest ook lachen.
DSC01246marco
We raakten aan de praat en ineens zag ik onderaan z’n been iets glinsteren en vroeg wat het was. Hij vertelde dat hij een zware periode achter de rug had waarbij veel dingen niet goed eindigden, zoals huwelijk, omgangsregeling, drugsgebruik, baan kwijt enz.
Ten einde raad besloot hij een eind aan zijn leven te maken en koos daarvoor de beruchte spoorwegovergang bij Rijswijk uit. De poging om er een eind aan te maken mislukte maar hij verloor daarbij wel zijn beide benen. Hij tilde beide broekspijpen op om mij het resultaat te laten zien.

Hij klom uit de scoot en gaf mij een demonstratie hoe hij liep met twee kunstbenen. Hij was er heel handig in. Ik vertelde dat ik een neef had die in Afghanistan zijn been had verloren en dat die aan ‘wingsuit flying’ deed. Dat schepte meteen een band en hij vertelde zijn hele levensgeschiedenis. Hij liet op een gegeven moment zelfs zijn geamputeerde been zien, iets dat ik na al de verhalen die ik gehoord had heel gewoon vond.
Hij vond het fijn om even aan een wildvreemde, die nergens van schrok maar wel meeleefde, zijn levensverhaal te kunnen vertellen.
Ik stelde mij voor en hij vertelde dat hij Marco heette. Gek eigenlijk dat je binnen een half uur ineens alles van iemand weet die daarvoor nog een onbekende was, iemand die even langs mij wilde rijden met zijn scootmobiel. We namen met een handdruk afscheid. Marco ging bij Tichelaar naar binnen en ik liep verder richting Grote Markt.

Blijf thuis!

Thuisblijven is vaak een goed idee. Het is helemaal fijn als je thuis geen televisie hebt en daardoor de nodige onzin mist. Bijvoorbeeld de thuisblijfadviezen van onze minister-president:

Wat Mark Rutte over het hoofd ziet, is dat het thuis niet altijd veiliger is. ‘De meeste ongelukken gebeuren thuis’ is niet voor niets een gangbare uitdrukking in onze taal. Onze prachtige taal (Italiaanse vriendinnen zeiden ooit: als jullie praten klinkt het net als een stel vechtende katten), onderdeel van de Hollandsche cultuur die wij zo hard moeten beschermen tegen al die mensen die persé níet thuis willen blijven…

Blogbal 2016 (5) – Dansuh Dansuh Dansuh

Oud Zeikwijf danst_56A6819

Blogbal Dansuh _56A6822

Met Mijnheer OZ_56A6829

_56A6840

OZ, oftewel Oud Zeikwijf, gaf het goede voorbeeld met Mijnheer OZ: Ze zwierden er lustig op los.

Mijn foto’s van:

Update

en een fillumpjuh van José om het wat kracht van geluid bij te zetten:

Blogbal 2016 (4) – De muziek

_56A6726

_56A6723

_56A6774

_56A6771

_56A6767

Dit was een Blogbal Light. Er was geen blogbatttle, geen blogger des vaderlands verkiezing, er waren geen voordrachten van onzin of gedichten. Je kon lekker kletsen in een huiselijke omgeving. Er was voor elk wat wils: Een troubadour, naar wie werd geluisterd, achter onder in de kelder een dansvloer met podium met een band en later een DJ. Er werd dus ook gedanst, maar daaraan wijd ik een aparte post.

Mijn foto’s van: