Haagspraak

Ik zit achter mijn computer. Moe maar voldaan. 150 Valentijnskaarten aan alle mogelijke liefdes die ik maar kan bedenken. Je kunt nooit op te weinig paarden wedden en met een schot hagel heb je meer kans dat je iets raakt dan met een kogel. Dat zijn twee vergelijkbare oud-engels gezegden, maar dit ter zijde.
Verscholen achter 150 Valentijnskaarten waarbij ik zeer zorgvuldig voor iedere kaart een ander handschrift heb gekozen, omdat sommige kandidaten elkaar goed kennen. Ook de tekst, de flarden van gedichten komen nauw. Het moet voor alle 150 een persoonlijke touch hebben. Sommige mensen gaan er een paar dagen voor 14 februari eens voor zitten en produceren hun kaarten. Ze weten precies op wie ze zich richten. Op de man of de vrouw waar ze al dag in dag´s avonds uitgeteld mee op de bank zitten. De bioscoop tickets die in de envelop bijgevoegd zijn blijven dan ook meestal ongebruikt of worden kado gegeven aan een jarige nicht, die als verstokte vrijgezel geen idee heeft wie ze mee moet nemen naar de bioscoop en vooral blij is dat ze nu twee keer gratis naar ´Seven psychopaths’ kan, de story van haar leven.

Ik neem alle tijd, begin drie jaar van tevoren aan een Valentijnsdag, sla noodgedwongen steeds twee edities over. De wanhoop kan ik nog in bedwang houden, maar die grote geheime liefde, die zich onthult, het moet nu toch eens gebeuren. Straks ben ik 60 en dan heb ik nog nooit echt een vrouw gezoend. Wel weet ik precies hoe ik het aan ga pakken, mijn studie is zeer uitgebreid geweest. Zoenende stelletjes op straat, door twee gaatjes in de krant glurend in het park, maar vooral veel romantische komedies. Bijkomend voordeel daarvan is dat je weet dat het altijd goed komt.
Je kent vast die ene film wel, hoe heet ie ook al weer. In ieder geval gaat het over een man van 70 die iedere dag aankomt op Station Holland Spoor en dat al 50 jaar. Iedere keer als hij de roltrap afgaat, komt zij op de tegenoverliggende roltrap naar boven. Ze knikken, glimlachen of mimen een goedemorgen. Dat gaat zo door en als ze er een dag niet is heeft hij een pestdag, totdat op een dag alle roltrappen kapot zijn op die ene na. Op de stilstaande roltrap struikelt zij, vangt hij en verzilverd hij zijn studie. Zoent haar tot de roltrap weer gaat lopen en de aftiteling verschijnt.
Is het nou zo gek dat ik denk, dat ook mij dat kan overkomen op een roltrap, die geen roltrap hoeft te zijn. Ik loop naar de brievenbus op de Hoefkade en stop de kaarten één voor één met veel liefde in de bus.