Een mens kan rond
de wereld zwerven,
goed leven of slecht,
kan zich verliezen
in den verre,
zijn hart verpanden aan een plek.
Een mens kan veel
betekenen of weinig,
toch eindigt hij en ook zijn werk.
Zo was hij iets
of iemand, misschien
een Hagenaar. Er rest een zerk.
Drugs zijn onlosmakelijk verbonden aan Rock ´n´ Roll. Je daar tegen verzetten is hetzelfde als de zwaartekracht ontkennen. Natuurlijk er zijn altijd uitzonderingen, zo nu en dan is er een artiest die high wordt van een glas water en valt er ergens iets omhoog. Morrissey één van mijn grote helden vertelde in een interview over die ene keer dat hij iets gebruikt had. Extacy. Hij had een uur lang in de spiegel gekeken en het verwonderde hem hoe knap de man was die hij zag. Na een uur was het voorbij en bij dat ene experiment bleef het. Al zijn nummers zijn gegarandeerd drugsvrij en in de liedjes overheerst zelfspot, niet het narcisme van de extacy. Misschien zouden erkende junks als Herman Brood en André Hazes veel betere muziek hebben gemaakt zonder drugs we zullen het nooit weten. Maar ik heb zeker nooit iemand horen beweren dat alle platen en cd´s van artiesten onder invloed van stimulerende middelen vernietigd moeten worden.
Doping en sport zijn net zo nauw verbonden als muziek en drugs. Toch is hier het moralisme van de massa onverbiddelijk. Doping is fout en zondaars moeten hangen en als het wielrenners zijn moeten ze niet alleen hangen, maar ook onthoofd worden en gevierendeeld. Dat is niet altijd zo geweest. Vanaf de eerste dag werd doping gebruikt, jarenlang werd daar openlijk over gepraat alsof het rock ´n´roll was te sporten onder invloed. In de Tour de France van 1905 werd al doping gebruikt en in de Tour van 2105 zal nog steeds gebruikt worden. De eerste doping was gevaarlijk omdat men maar wat deed. Zeg maar de methode Brood, je gooit er van alles in en hoopt er het beste van. De Tour de France win je er niet mee. Bij drugs in de rock ´n´roll is het altijd zo gebleven. In de sport heeft de dope zich ontwikkeld en fietst, loopt, zwemt, schaatst men harder, beter dan ooit.
Vandaag zag ik Boogerd op de televisie een bekentenis afleggen. Ik keek er naar en het deed me niets. Dat wil zeggen ik voelde medelijden. Van mij had hij het niet hoeven te vertellen, ik wist het toch wel. Zijn prestaties zijn er niet minder om, deze staan in mijn geheugen gegrift en op mijn herinneringen ben ik zuinig. Michael is een kampioen en Herman Brood een derderangs rock ´n´ roller, die lang voor Patty Brard de sterrensprong waagde. Voor zover de overlevering gaat probeerde hij niet eens een salto te maken. De loser.
Het is 2013, we kunnen de afstand van de aarde tot de meeste planeten nauwkeurig meten. Via het GPS systeem en een mobiel is bij te houden waar en hoe laat ik mij ergens bevind. De diepte van oceanen, zeeën rivieren en kanalen zijn opgemeten met Bathymetrie of andere apparatuur.
Nu zijn ze de diepte van de Hofvijver in kaart aan het brengen met een touwtje een stok en een kladblokje. Tijdens het meten verloren ze ook nog een viltstift zodat ze naar de kant moesten voor nieuw schrijfmateriaal.
Er komt een drijvend beachball-veld in de hofvijver. Al jaren wordt het AVRO Festival Classique uitgevoerd op de Hofvijver, al jaren bouwt men een podium en tribune in de hofvijver en nu ineens moet er gemeten worden en op een manier die stamt uit de tijd dat de hofvijver werd aangelegd.
De persoon die dit bedacht heeft zet thuis een nieuwe lamp in met twee personen. Eén persoon steekt de lamp in de fitting en de ander draait de man net zo lang rond tot de lamp vastzit.
Hier is de gemiddelde diepte van de Hofvijver te zien, de Podiumbouwer van AVRO Festival classique staat op de bodem.
Vandaag toog een groep Iraakse asielzoekers vanuit de Sacramentskerk aan de Sportlaan richting Utrecht. Hier had gisteren een bekende van hen geprobeerd een einde aan zijn leven te maken: door zichzelf in brand te steken.
De poging mislukte en Ahmed is nog in leven. Wel bracht zijn wanhoopsdaad behalve de Iraakse Hagenezen nog een flinke groep sympathisanten en uiteraard een lokale groep asielzoekers uit Utrecht op de been voor een demonstratie aldaar.
De demonstratie leidde vanaf het asielzoekerscentrum waar Ahmed zichzelf in brand stak naar het kleurloze kantoorgebouw van de IND in de binnenstad. Voor het gebouw van de IND werd onder anderen door Kwinten, de spreekbuis van de vluchtelingen in de Sacramentskerk, een speech gegeven. Onderdeel van zijn speech was een dodenlijst. Deze is, zoals hij zelf aangaf, bij lange na niet volledig, maar op zichzelf al indrukwekkend genoeg.
Het COA, Centraal Orgaan Asielzoekers, liet in een interview met RTV Utrecht ook nog van zich horen. Zij wisten te melden dat de asielzoekers niet uit Utrecht, maar uit andere delen van het land kwamen. Bravo! Deze zinloze opmerking wordt nog wranger als je je bedenkt dat de immigratieauthoriteiten in Nederland deze mensen het hele land doorslepen, als een rondreizend circus van AZC naar AZC, inclusief gezinnen en kinderen. Een Irakees die zichzelf in brand steekt, is vanzelfsprekend bekend bij groepen Iraakse asielzoekers elders in het land.
Oud Eik en Duinen
De kraaien zijn geen kraaien
meer, maar kauwen
hun zwarte werk verlicht
hier trekt je laatste adem
een kou doortrokken wintervacht aan
en zingt de lucht in stilte
de prikklok slaat nu nog eenmaal
gaten in de tijd, toch, wie er moet zijn
is aanwezig
hij die stof verlangt
wordt niet teleurgesteld, de grond
wordt dik belegd met ons gepeins
Wouter van Heiningen
Haagspraak 