Arrestatie asielzoeker na zelfverbranding

Ahmed, de asielzoeker die zichzelf afgelopen maandag in brand stak in het Asielzoekerscentrum  te Utrecht, is na ontslag uit het ziekenhuis gearresteerd door de politie. Hij zou zijn medebewoners in het AZC in gevaar hebben gebracht.

De man, die al jarenlang in procedure is, kampt met ernstige psychische problemen. Volgens kennissen heeft is hij ten einde raad. Meermaals zou hij hen over zijn zelfmoordplannen verteld hebben. De afgelopen paar jaar verbleef hij vanwege zijn psychische klachten in Nederland met een gedoogstatus. De IND stond opname en/of behandeling van zijn psychische klachten echter niet toe.

Ahmed
Ahmed, in betere dagen

Van de week werd bekend dat de Nationale Ombudsman een onderzoek is gestart naar de medische zorg in het Nederlandse asielsysteem. Volgens ingewijden is het hier erbarmelijk mee gesteld. Zo deed een arts die in mei 2012 als vrijwilliger actief was in het tentenkamp in Ter Apel al verslag van een reeks misstanden in een brief aan het COA.

Ondertussen gaat de politieke baas van de IND, staatssecretaris Fred Teeven onverstoord verder met zijn poppenkast. Enerzijds heeft hij de mond vol van de rechten van slachtoffers, anderzijds maakt zijn Immigratie- en Naturalisatiedienst meer slachtoffers dan ooit.

Waar blijven hun rechten?

Boomkap in Den Haag

Het bericht dat er 296 bomen gekapt gaan worden op de Laan van Meerdervoort in Den Haag, om plaats te maken voor parkeerplaatsen, heeft veel stof doen opwaaien bij de omwonenden.

Een actiecomité ‘Laat de Laan de laan’ werd in het leven geroepen en de bewuste bomen werden voorzien met ‘Laat ons staan’ affiches. Bewoners plaatsen een poster ‘Te koop’ achter het raam van hun huis, waarop voor de geïnteresseerden het telefoonnummer van het secretariaat van wethouder Peter Smit van verkeer stond vermeld.

Het mocht allemaal niet baten.

Boomkap gaat gepaard met veel lawaai. Een voorproefje van wat hen te wachten staat:

De dingen die voorbijgaan

Louis Couperus, foto: Roel Wijnants

De dingen die voorbijgaan

Een mens kan rond
de wereld zwerven,
goed leven of slecht,

kan zich verliezen
in den verre,
zijn hart verpanden aan een plek.

Een mens kan veel
betekenen of weinig,
toch eindigt hij en ook zijn werk.

Zo was hij iets
of iemand, misschien
een Hagenaar. Er rest een zerk.

 

Sacha Kahn

ECHTE STERREN SPRINGEN VAN HET DAK – Harry Zevenbergen

Drugs zijn onlosmakelijk verbonden aan Rock ´n´ Roll. Je daar tegen verzetten is hetzelfde als de zwaartekracht ontkennen. Natuurlijk er zijn altijd uitzonderingen, zo nu en dan is er een artiest die high wordt van een glas water en valt er ergens iets omhoog. Morrissey één van mijn grote helden vertelde in een interview over die ene keer dat hij iets gebruikt had. Extacy. Hij had een uur lang in de spiegel gekeken en het verwonderde hem hoe knap de man was die hij zag. Na een uur was het voorbij en bij dat ene experiment bleef het. Al zijn nummers zijn gegarandeerd drugsvrij en in de liedjes overheerst zelfspot, niet het narcisme van de extacy. Misschien zouden erkende junks als Herman Brood en André Hazes veel betere muziek hebben gemaakt zonder drugs we zullen het nooit weten. Maar ik heb zeker nooit iemand horen beweren dat alle platen en cd´s van artiesten onder invloed van stimulerende middelen vernietigd moeten worden.

water

Doping en sport zijn net zo nauw verbonden als muziek en drugs. Toch is hier het moralisme van de massa onverbiddelijk. Doping is fout en zondaars moeten hangen en als het wielrenners zijn moeten ze niet alleen hangen, maar ook onthoofd worden en gevierendeeld. Dat is niet altijd zo geweest. Vanaf de eerste dag werd doping gebruikt, jarenlang werd daar openlijk over gepraat alsof het rock ´n´roll was te sporten onder invloed. In de Tour de France van 1905 werd al doping gebruikt en in de Tour van 2105 zal nog steeds gebruikt worden. De eerste doping was gevaarlijk omdat men maar wat deed. Zeg maar de methode Brood, je gooit er van alles in en hoopt er het beste van. De Tour de France win je er niet mee. Bij drugs in de rock ´n´roll is het altijd zo gebleven. In de sport heeft de dope zich ontwikkeld en fietst, loopt, zwemt, schaatst men harder, beter dan ooit.
Vandaag zag ik Boogerd op de televisie een bekentenis afleggen. Ik keek er naar en het deed me niets. Dat wil zeggen ik voelde medelijden. Van mij had hij het niet hoeven te vertellen, ik wist het toch wel. Zijn prestaties zijn er niet minder om, deze staan in mijn geheugen gegrift en op mijn herinneringen ben ik zuinig. Michael is een kampioen en Herman Brood een derderangs rock ´n´ roller, die lang voor Patty Brard de sterrensprong waagde. Voor zover de overlevering gaat probeerde hij niet eens een salto te maken. De loser.