IM Piet de Borst: De Lampenkoning van de Grote Markt

Piet de Borst met de Pindachinees
Een kunststof model van de pindachinees (rechts, zie inzet met historische foto) werd in de winkel van Piet de Borst (links) groots geëerd. Hopelijk wordt het beeld  ooit realiteit op de Grote Markt zelf, zoals de winkelier zo graag had gewild.(Foto Eduard Bekker)

Het bericht bereikte mij vanochtend via een advertentie in de ADHC: Piet de Borst, de markante winkelier van de Grote Markt is op 17 mei overleden.

Niet alleen van zijn uitgebreide lampenwinkel aan de Grote Markt was hij bekend, maar niet in het minst door de brede inzet voor zijn winkelomgeving.

Piet de Borst was een drukke man die liever praatte dan luisterde, maar het bleef niet bij woorden alleen. Niet bepaald.

Piet de Borst kun je rustig een uitzondering noemen in de Haagse Binnenstad. De meeste winkels in de binnenstad worden beheerd door managers van ver buiten de stad of zelfs ver buiten de provincie, die dit slechts enkele jaren doen en dus nooit echt thuis kunnen raken in Den Haag. Maar Piet de Borst dreef zijn nering vanuit een pand dat zijn eigendom. was. Dat maakte natuurlijk al bijna vanzelf, dat hij zich om zijn winkelomgeving bekommerde. Zo heeft hij in de Grote Marktstraat nog de weinige historische panden die daar nog stonden weten te redden uit de klauwen van de sloopgrage gemeente door ze domweg aan te kopen. De bezoekers van Café-Restaurant ‘Rootz’ zullen er nog dankbaar voor zijn.

Dat het overigens niet altijd ideaal was om midden in de binnenstad artikelen aan de mens te brengen spreekt voor zich, maar De sloopwoede na een voetbalwedstrijd, waarvan zijn winkelruit het slachtoffer werd, vatte hij laconiek op. Alsof hij geen boosheidsgen had.

Verder vond hij dat de hoefslag – de installatie waarmee paarden vroeger van hoeven werden voorzien – weer terug moest keren op de Grote Markt. Naar verluid zou hij het originele exemplaar bijna letterlijk uit de vuilcontainer van de gemeente hebben gevist, toen daar in de Grote Marktstraat geen plaats meer voor was.

Zijn neiging om het de wereld in orde te houden, hield echter niet op bij zijn winkel in aan de Grote Markt. Met zijn niet minder actieve echtgenote Nel voelde hij zich ook in zijn woonplaats Kwintsheul betrokken bij zijn omgeving.

Kumpulan Kwintsheul
Kumpulan van Familie de Borst ten bate van een weeshuis in Jakarta in Kwintsheul op 25 juni 2011.

Tijdens een kumpulan (een Indische bijeenkomst – zijn vrouw Nel is Indonesisch) heb ik even een rondje door hun achtertuin gemaakt: dat bleek een lieflijk bos te zijn geworden, omdat Piet vond dat er toch erg weinig bomen in het Westland waren te vinden.

Bos Kwintsheul
Het ‘Kwintsheulse Bos’ in de achtertuin van Piet de Borst.

Wat zijn winkel aan de Grote Markt betrof, vond hij het vorig jaar wel welletjes. In december sloot hij de tent. Contacten met de hogere politieke dieren schuwde hij niet en die werden dan ook regelmatig bij bijzonder gebeurtenissen in zijn zaak aangetroffen. CDA-er Maxime Verhagen vond hij bereid bij deze gelegenheid te speechen. (De ex-bewindsman haalde overigens Gambia met Zambia door elkaar, wat opmerkelijk is voor een voormalig Minister van Buitenlandse zaken). Zijn plan voor het plaatsen van een standbeeld van de vroeger zo bekende pinda-chinees was toen nog niet gerealiseerd, maar het beeld schijnt er inmiddels al wel te zijn.

Met al zijn inzet  was het dan ook terug dan ook terecht dat Piet de Borst onlangs nog op 14 januari door de VBM-businessclub tot ‘Ondernemer van 2013’ werd gekozen.

Mijn gedachten gaat uit naar zijn vrouw en kinderen, die deze energieke man, die nog vol toekomstplannen zat, beslist heel erg zullen missen.

Toegevoegd hieronder heb ik de speeches van zijn zoon Matthieu en dochter Adayanti op de uitvaart en de video-presentaties die daar werden vertoond.

> Het interview van Dennis Simonis vorig jaar naar aanleiding van het sluiten van de winkel op Den Haag Direct.

HAAGGEDICHT

4923237088_004a3a227f_z

    KLOPPEN SVP

    van september ’35 tot juni ’38
    studeerde ik middelbaar engels a.
    de lessen werden gegeven
    in het gymnasium
    aan de laan van meerdervoort te den haag.
    het was een zich deftig voordoend gebouw:
    de stortbak van de wc
    had dan ook twee deftige trekkers,
    er hing een stukje ivoorkarton naast
    waarop in deftige drukletters stond:
    ‘voor grote spoeling gebruike men de lange trekker
    voor kleine spoeling gebruike men de korte trekker’
    een vermoedelijk iets minder deftig
    iemand had eronder geschreven:
    ‘in geval van twijfel
    wende men zich tot de rector’

    moraal:
    ga niet bij het onderwijs,
    en als u toch bij het onderwijs gaat
    word dan liever geen rector

    C. Buddingh’

Bye Bye Yolanthe

Yolanthe Smit

Yolanthe Beatrice Roxane Smit (1944-2013)

Een paar weken geleden las ik dat Marc Rutte geprobeerd heeft een fietser bij te staan die hier in Den Haag onder een vrachtauto was gekomen. Uiteindelijk bleek betrokkene aan de gevolgen van het ongeval te zijn overleden.

Gisteren las ik in het AD dat betrokkene Yolanthe Smit was. Het was een mooi in memoriam. Ik had het hier willen reproduceren. Omdat ik het artikel zondag las, dacht ik dat het in de zaterdag editie stond. Niet meer terug te vinden. Dan is het vermoedelijk de vrijdag editie die inmiddels in de papierbak is verdwenen. Ook een digitale speurtocht op de AD site hielp niet.
Bye Bye Yo

Ik vond wel dit In Memoriam

Waaruit ik citeer:

Yolanthe woonde en werkte 24 jaar in het Noordoosten van de Verenigde Staten waar zij geregeld optrad als spreker bij bedrijven en organisaties.

In 2000 kwam zij terug naar haar geboortestad Den Haag. Gedurende 7 jaar werkte zij op 8 verschillende scholen in Den Haag.

In 2009 werd zij met pensioen gestuurd vanwege het bereiken van de 65-jarige leeftijd. Maar Yolanthe begon een tweede carrière. Zij ging aan het werk als speech- en presentatiecoach met als specialiteit spreken in het Engels voor ‘non-native’ sprekers’.

Als voorzitter van de Toastmasters of The Hague gaf zij leiding aan een team dat de leden hielp hun spreekvaardigheid in het Engels te oefenen en te verbeteren.

In 2008, vlak nadat zij terugkwam van een reis langs haar Amerikaanse vrienden, begon zij, samen met haar compagnon Ralph Oei, een Haagse TED Salon (TEDxTheHague), een natuurlijke uitvloeisel van haar belangstelling voor het gesproken woord en presentaties die ergens over gaan. Later werd dit gezelschap lid van het wereldwijde TedX gebeuren.

Waarom een berichtje hier?

Ik kende Yolanthe alleen via social media. Ze was zeer actief op Twitter en Facebook en was de drijvende kracht achter TEDxTheHague. Ze heeft mij vele keren achter de broek gezeten om nu echt eens een lezing van TEDxTheHague bij te wonen. Het kwam er gewoon niet van.

Kijk maar eens naar de eerste foto die ook op haar overlijdensbericht prijkte: Een levenslustige vrouw met twinkelende oogopslag met humor en veel energie. Ze verbond mensen aan elkaar. Ik had haar graag een keer willen ontmoeten en nu blijkt het te laat. Een wijze les: Online ontmoet je soms mensen die je belangstelling wekken en waarvan je vermoed dat als je ze in werkelijkheid ontmoet je het goed mee kunt vinden. Wanneer je de kans hebt ze in werkelijkheid te ontmoeten moet je dat niet uit de weg gaan.

De tweede foto is gemaakt door Henry Soenarko, een van de vrienden van TEDxTheHague ( en ook een van de vrienden van Haagspraak) op haar uitvaart. Op FaceBook heeft hij er meer geplaatst.

Tot slot: Ook Haagspraak is een gemeenschap van mensen die elkaar hoofdzakelijk eerst online hebben ontmoet en elkaar daar zijn gaan waarderen. Dat blijkt uit de zeer geanimeerde bijeenkomsten. Yolanthe had daar uitstekend bij gepast. Yolanthe verstond als geen ander de kunst om mensen bij elkaar te brengen. Bedankt voor de online lessen Yolanthe!

Anouk in de finale, en verder?

Uit de stad waarvan Haagse Harry ooit zei ‘Den Haag gist’ en die door Rem Koolhaas werd omschreven als ‘The Dutch capital of conservatism and bureaucracy’ komen ook goede dingen. Eén van die goede dingen zien we vanavond in de finale van het Eurovisie Songfestival.

In mijn eerdere post, naar aanleiding van de introductie van het nummer ‘Birds’, gaf ik al aan sceptisch te zijn over Anouks kansen om het festival te winnen. Dat vind ik niet erg: ik heb toch een hekel aan dit jaarlijkse glitterevenement. Waar ik wel blij mee was, was Anouks nummer. Misschien is dit een reden om toch maar eens te kijken hoe laat zij precies aan bod zal komen in de uitzending vanavond, dan kan ik de rest gewoon skippen:

Op deze site vindt je dus de volgorde van de artiesten, Anouk is als 13e aan de beurt. Aangezien bijgeloof toch maar ongeluk brengt, zal ik verder geen conclusies verbinden aan dit nummer.

De uitzending begint om 9 uur vanavond op Nederland 1, met een voorbeschouwing vanaf half 9. Mocht dit allemaal te lang duren, je kan ook naar de volgende playlist met alle nummers kijken en gewoon de ergste rommel overslaan:

En dan kan je later nog wel van de buren horen dat Anouk stiekem toch gewonnen heeft. En dat dan ook leuk vinden. Een beetje chauvinistisch mag je toch wel zijn als Hagenees?