Cartoon
Bureau Hoefkade – Harry Zevenbergen
Vorige maand kocht ik een brood. Drie dagen later kwam de bakker bij me langs. Ik opende de deur, zonder een woord te zeggen liep hij naar mijn broodtrommel. Het was niet de eerste keer, hij wist de weg. Hij opende de trommel en pakte de resterende boterhammen en liep zonder te groeten weer naar buiten. Ik mompelde nog iets over mijn broodrooster, maar hij was al weg. Een week later stond hij weer op mijn stoep. Het was de druppel. Ik besloot mijn volgende brood een paar straten verderop te kopen. Drie dagen later stond mijn nieuwe bakker voor de deur, zonder omhaal schoof hij me aan de kant opende mijn broodtrommel pakte het resterende brood en verdween.
Het volgende brood kocht ik in Leidschenveen verder van de Schilderswijk bestaat niet. Drie dagen later stond ook deze bakker voor de deur. Ik probeerde de discussie aan te gaan, maar zwijgend verrichte hij zijn ´plicht´ en verdween met mijn brood.
Ik belde de politie om aangifte te doen van diefstal. Ze vroegen me naar het bureau te komen. Een vriendelijke agente op Bureau Hoefkade hoorde mijn klacht aan, maar vertelde gelijk dat het moeilijk lag. ´Het is ten slotte wel de bakker van het brood en een brood is er om gegeten te worden.´ Ik bracht daar tegen in dat ik betaald had voor het brood en dat ik single ben en dat brood dus wat langzamer opgaat dan in grotere huishoudens. Haar oplossing was dat ik dan voortaan maar een half brood moest nemen of haar moest uitnodigen voor het ontbijt. Bij die laatste woorden barstte ze in lachen uit en ik twijfelde of ze het meende. Net iets te lang, want op dat moment kwam iemand binnen die aangifte wilde doen van diefstal van zijn beltegoed.
Ik volgde de raad van de agente op en haalde een half brood. Nu stond de bakker al na één dag op de stoep en pakte onverstoorbaar de resterende boterhammen en vertrok. Ik belde de agente die me haar kaartje had gegeven. Ze nam op en ik vertelde wat er gebeurd was. Ze zei dat ze het nog eens had nagevraagd en dat de bakker niet in overtreding is. ´Je moet de betaling als een soort bruikleen zien en dat is voor een beperkte periode, wanneer die verstreken is mag de bakker de resterende boterhammen op komen halen. Maar ik wil wel een keer komen ontbijten en wanneer de bakker dan komt leg ik uit dat je graag een dag langer gebruikt wil maken van het brood.´ Ik besloot haar uitnodiging aan te nemen en sinds die dag komt ze voor ze boeven gaat vangen bij mij ontbijten. Nog één keer kwam de bakker langs, maar droop beteuterd af en nam zelfs de kapjes niet mee.
Dan Brown – Inferno
Dan Brown – Inferno
Knap hoe deze auteur, via zijn uitgevers, een hype van zichzelf weet te maken: 80 miljoen exemplaren van de Da Vinci Code verkocht en gewoon doorgaan. Vertalers weken in bunkers laten opsluiten met zware bewaking zodat geen snippertje info naar buiten komt. Gebeurt dan wel in het buitenland, want vermoedelijk zou in Nederland de arbeidsinspectie ingegrepen hebben. Heb toevallig de Nederlandse vertaalsters gezien in DWDD die daar ook nog leuk over konden vertellen. Mij bleef bij dat ze best moeite hadden het abominabel Engels van Mr. Brown in correct Nederlands te vertalen. Normaal wordt een boek in de Engelse taal uitgebracht en daarna vertaald. Nee Inferno is gelijk in tig talen uitgebracht. Onder zware geheimhouding mocht op dag X op uur Y het boek in de winkel worden gelegd. Media meldden Rijen voor de winkel voorafgaand aan uur Y. Een boek vermarkten zoals Steve Jobs dat met zijn appeltjes deed. Het boek is dus nog niet geheel dood.
Bij Paagman van de week in het voorbijgaan snel een exemplaar van de stapel gerukt. Te snel bleek achteraf, want normaal lees ik liever de originele taal dan een vertaling en bij thuiskomst bleek ik een Nederlands exemplaar te hebben gepakt. Toch maar gelezen in plaats van teruggebracht omdat ik de dames vertaalsters eigenlijk wel aardig vond overkomen bij DWDD. De vertaling heeft mij niet gestoord. In tegendeel vond ik goed.
Het is geen hoogstaande litteratuur, maar leest wel lekker snel weg. Zijn andere boeken heb ik ook gelezen en vond ik ook “wel aardig”.
Er zit ook een denkertje in: De schurk zoekt en vindt een oplossing voor het overbevolkingsprobleem dat volgens Thomas Robert Malthus kan uitdraaien op zelf vernietiging van de soort mens, ook wel de Malthusiaanse Catastrofe genoemd. Denk even mee: Tussen 2000 en nu groeide de wereldbevolking van 6 miljard tot 7 miljard mensen. Als we in dit tempo doorgaan, halen we het jaar 2100 niet. De WHO probeert uiteraard te voorkomen dat de schurk slaagt. Het boek biedt een soms vermakelijke en soms cynische beschrijving van deze strijd en daarmee een kijk op het reilen en zeilen van onze WHO machthebbers. En passant wordt het bizarre vermogen van de mens om problemen te ontkennen benadrukt.
De ontknoping vindt plaats op de plek waar ik ooit (in 2007) beide foto’s heb genomen. De eerste is van Medusa. Die met al die slangen in het haar. De andere weet ik de naam niet van, maar heb ik er wel bijgezet, want halverwege het boek wist ik al min of meer dat het daar zou zijn en had ik die foto voor ogen omdat die volgens mij de sfeer van het verhaal goed weergeeft en bij mij opkwam tijdens het lezen. Een plek die is blijven hangen in mijn geheugen omdat hij indruk heeft gemaakt.
Ik verklap verder niets, want dan is het niet leuk meer om te lezen.
Update
Voor degenen die Malthus een te moeilijk woord vinden voeg ik een treffende foto bij die ik vlak na publikatie op FaceBook zag:
One plus one is another one, en zo voort en maar door.
Linda Voortman bezoekt de Sacramentskerk
Vandaag bracht Tweede Kamerlid Linda Voortman (GroenLinks) een bezoek aan de vluchtelingen in de Haagse Sacramentskerk, alwaar zij op de gebruikelijke Iraakse gastvrijheid werd onthaald.
Voortman en de vluchtelingen spraken gedurende een uur over een aantal onderwerpen, waarvan de mogelijke versoepeling van het buitenschuldcriterium er één was. Dit betreft een speciale regeling voor uitgeprocedeerde asielzoekers die buiten hun schuld om niet terug kunnen keren naar het land van herkomst. In de huidige situatie is deze regeling zo streng dat er in de praktijk nagenoeg nooit aanspraak op gemaakt kan worden. Momenteel doet een commissie onderzoek naar de mogelijkheden tot verruiming van dit criterium. Zowel de vluchtelingen als Linda Voortman spraken de hoop uit dat de resultaten van dit onderzoek nog voor het zomerreces van de kamer in het debat kunnen worden meegenomen.
March of the zombies
Als ik minister-president word,
omring ik mij
met verbeeldingsvrij
driedelig grijs
ze mogen over hun schoenen kwijlen
(niet over de mijne)
ze mogen nee-knikken en ja-doen
overal voor en tegen zijn
maar zonder eigen mening
ze moeten onder het tapijt
passen en nauwelijks door de deur
mijn eigen marionettenleger
dat ja en amen zegt
en verlos ons van de zombies
Haagspraak 