Heronthulling Beeld Jan Goeting op Elandplein door Revis

Bom I56A2779Voornamelijk omdat Renée Bom, onze Haagse Nacht Burgemeester, het op social media had omgeroeptoeterd, bevond een aantal Opûh Koffie gangers zich op 22 april 2015 al om 14.00 uur op het Elandplein. Er was nog weinig te doen, behalve dat ik Bom zag bomen met een knappe wijkagent. Ze mogen blij zijn met zo’n knappe verschijning in het Zeehelden Kwartier, Ik heb hier nog een foto van hem: Lees verder Heronthulling Beeld Jan Goeting op Elandplein door Revis

Zonsverduistering vanuit Duitsland

De zonsverduistering eind vorige week was een van de beter verborgen gebeurtenissen van 2015 tot nog toe. Maar weinig mensen kregen er iets van mee.

Gedeeltelijke zonsverduistering in Duitsland. Foto: Edith Smal
Gedeeltelijke zonsverduistering in Duitsland. Foto: Edith Smal

Edith, mijn bazin, had gisteren bij de Opûh Koffie dan ook iets om dit wekelijks gezelschap mee om de oren te slaan: een foto van een gedeeltelijke zonsverduistering genomen in Duitsland, genomen afgelopen vrijdag om 10.30.

Zo zie je maar: als je niet de hele ochtend in het café op de bank blijft zitten, heb je af en toe iets om te laten zien!

Inshallah in de Paleistuin

Foto door Roel Wijnants.Woensdagmiddag, na afloop van de Opûh Koffie, besloot ik om een rondje door het centrum te maken. In de Korte Poten kwam ik Theo Kelderman tegen.

Theo Kelderman is de cartoonist van Haagspraak. Samen besloten wij om mijn rondje centrum voort te zetten. Via het Buitenhof en de Gravenstraat liepen wij de Prinsestraat in. Onderweg gaf ik Theo, die uit Haarlem komt, uitleg over de huizen en gevels die wij onderweg tegen kwamen. Via een bakkie bij Florencia kwamen wij in de Paleistuin terecht.

Mijn broer heeft in het paleis gewerkt en ik ben diverse keren, via werk, binnen in het paleis geweest, dus kon ik wat leuke dingetjes aan Theo vertellen. Toen wij bij de vijver aankwamen zag ik iets wat ik nog niet eerder gezien had in de tuin. Ik dacht aan een nieuw kunstvoorwerp, maar opeens bewoog het en zag dat het een biddende moslima was.

Ze had een kleedje op de grond gespreid en verrichte haar dagelijks salat. Door te bidden geeft ze gehoor aan haja ilal-salah (kom tot het gebed.) Moslims moeten, indien er een mogelijkheid is, vijf keer per dag bidden. Ik ben 30 jaar geleden de eerste moskee in Nederland, de Mobarakmoskee gelegen aan de Oostduinlaan, binnen gestapt en mocht er een dienst bijwonen, een aantal rituelen die de vrouw in de tuin uitvoerde herkende ik weer.

Nog nooit had ik in Den Haag in het openbaar een moslima in afzondering zien bidden. Na een tijdje liepen Theo en ik weer verder.

Op de Noordwal hebben wij nog even met de marechaussee voor de Koninklijke Stallen staan praten. Wij liepen verder toen ik de vrouw uit de paleistuin zag, besloot ik haar aan te spreken.

Het bleek dat zij uit Saudi-Arabië kwam en hier met haar man was door zijn baan. Vanwege mijn belangstelling voor haar gebed vroeg zij of ik ook gelovig was. Ik vertelde haar dat ik van huis uit katholiek was, maar er al heel vroeg niets meer aan deed.
Dat vond zij jammer, “want het leven ging ook na de dood verder”, zei ze. Na een tijdje namen we afscheid met de belofte dat wij elkaar in het hiernamaals zouden ontmoeten. Zij bedankte ons voor de getoonde belangstelling en beloofde nogmaals Inschallah, dat wij elkaar terug zouden zien in een vredige wereld zonder geweld en met deze gedachte vervolgden wij onze weg.

Onderweg bespraken Theo en ik nogmaals hetgeen ons was overkomen en liepen langzaam naar het centrum, waar Theo richting Centraal ging en ik de tramtunnel indook op weg naar huis.

Foto door Roel Wijnants.
Foto door Roel Wijnants.

René Bom: een nachtburgemeester in de vroege ochtend

Hoog bezoek vanochtend bij de Opûh Koffie: de nachtburgemeester kwam een kijkje nemen. Ik vroeg mij af wat hij hier zo vroeg op de dag kwam doen, als nachtburgemeester wordt Rene Bom natuurlijk niet om 9 uur ’s ochtends ergens in een café verwacht.

image

Terwijl hij en ik poseerden voor de aanwezige straatfotografen (nog zoiets: wat doet een straatfotograaf nu binnen?) legde hij het uit: sinds zijn opname in het Westeinde is De Bom gedwongen wat meer rust te nemen. En zo werd hij dus een ochtendmens.

Hij denkt er nog over zijn titel te veranderen van ‘Nachtburgemeester’ in ‘Avondburgemeester’.

Haagsche Broeder blijkt kloosterbier te zijn …

Nooit geweten dat broeders en bier zo goed matchen. Het lanceren van een nieuw biermerk midden in het centrum van Den Haag is voor Opûh Koffiegangers een aantrekkelijke reden om er eens een bezoekje te gaan brengen.

Moesten wij daar een afspraak voor maken? Eigenlijk wel, maar eigenwijs als de drie heren (Edwin, Niek, Theo) en één dame (José) zijn, kan het ook zonder afspraak.

Het wachten tot het klooster opengaat geeft ons de gelegenheid de oude school van José te bezoeken. De ingang nodigt echter niet uit naar de voormalige zusterschool maar wel naar de kapel ernaast. En rumoerig tot dan toe, daalt de devotie als een stille koepel op ons neer zodra wij de deur naar de kapel openen. Een enkele kerkganger heeft een kaarsje opgestoken en knielt neer voor het niet bezette altaar. Achterin zit iemand op de bank een boek te lezen dat niets met het geloof heeft te maken. Stilte en fluisteren zorgen ervoor dat wij snel rechtsomkeer maken. Hier kunnen wij gezamenlijk niet veel doen.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/962/41418578/files/2014/12/img_5309.jpg

exacte temperaturen komen er hier op aan vandaar de afgesloten compartimenten

Op naar het klooster van de Broeders van St. Jan dat ons weer naar buiten doet gaan naar een volgende deur enkele tientallen meters terug in de Oude Molstraat. We treffen het dat op dat moment de voordeur juist van slot gaat. Tien minuten te vroeg volgens het tijdrooster op het raam. Maar wij mogen toch binnentreden in het tot dan toe duistere vertrek.

Ik heb het gevoel alsof wij in de weg staan als onverwacht de glazen deur opengaat en er een krat met volle bruine flessen naar binnen wordt gereden. Dit lijkt een vers brouwsel waarvan de etiketten op de flessen nog maar net aan hun nieuwe plekje aan het wennen zijn. Daar staat het dan, een krat vol driekwartliterflessen toch écht gevuld met Haagsche Broeder.

Maar ons doel is natuurlijk niet bier alleen. Wij willen weten hoe het zo gekomen is dat een broederschap zich op het brouwen van bier heeft geworpen. En hoe toevallig (..) komt er een Haagse broeder achteraan gewandeld. Het is broeder Clemens Maria die wel vaker met dit soort ‘toevallige groepjes bezoekers’ te maken heeft. Want hij zeult ons meteen mee het klooster in onderwijl vertellend over de orde die hier gesticht is met sterke Franse wortels.

En wij ook niet van gisteren meteen vertellen over onze interesse voor het geestrijk vocht wat hier in de brouwkelder haar bron vindt naar lokale, regionale nee zelfs landelijke en Europese populariteit.

Kapel meer kerk

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/962/41418578/files/2014/12/img_5319.jpg

een onverwachte pracht van het fraaie altaar als de duisternis plaats maakt voor het licht

Het zendingsvermogen van broeder Clemens slaat onverwacht aan want wanneer wij de duistere ruimte van de Willibrorduskapel, meer kerk, van de Broeders van Sint Jan binnengaan, komen er bij mij meteen allerlei herinneringen uit de misdienaarstijd boven drijven. Broeder Clemens doet er nog een schepje bovenop door een enkele regel uit de Latijnse mis, Kyrië Eleison in volle glorie te laten weerklinken. Niemand denkt op dat moment meer aan bier.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/962/41418578/files/2014/12/img_5317.jpg

Theo in de lift naar lagere sferen waar het allemaal gebeurt

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/962/41418578/files/2014/12/img_5318.jpg

de brouwketels op een rij langs een van de wanden van de brouwkelder

Toch gaan wij even later als de nodige vragen door de geestelijke zijn beantwoord, op weg naar de lager gelegen verdiepingen naar het brouwproces in de kelder. Het brouwproces is ook José niet vreemd als amateur Porter brouwer bij ABC Beers.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/962/41418578/files/2014/12/img_5321.jpg

Broeder Clemens Maria laat ons de eerste gisting van een nieuwe lichting proeven

De eerste gisting van een nieuw brouwsel bevat nog geen alcohol maar smaakt al wel in de richting van Haagsche Broeder. De zakken hop liggen nog als ‘schuldigen’ op de bodem van de ketel. Nadat het gezelschap van een proeve kon genieten moeten wij toch afscheid nemen. Onze gastheer heeft namelijk een afspraak voor een kapittel. “Daar word ik namelijk gekapitteld“, grapt hij.
Daar hebben wij onwetenden natuurlijk alle ontzag voor en na onderling persoonsgegevens te hebben uitgewisseld nemen wij geheel voldaan afscheid van deze aimabele en charmante broeder en bedanken hem voor zijn geestdriftige manier van ons te ontvangen en te begeleiden. Wij komen hier zeker nog een keer terug.

Meer informatie over Haagsche Broeder
De Broeders van Sint Jan