Vermolmd
Categorie: nieuws
Binnen- en buitenstads nieuws. Haagspraak brengt u de scoops.
Foutje bedankt
Niet al te lang geleden schreef ik op deze plaats over politieke gevangenen. Daar stond toen een foto bij van mijn grootvader, oud-minister van justitie.
De prent hangt tussen portretten van alle ministers van justitie aan de muur op de achtste verdieping van het departement aan de Turfmarkt 147. Keurig in de gang waar de kamer van de minister en zijn staatssecretaris zich ook bevinden.
Alleen is er iets mis. Mis met de tekst onder de foto van mijn opa. Hij was bewindspersoon tussen 24 juni 1937 en 25 juli 1939. Het vierde kabinet-Colijn.
Die data staan ook keurig onder zijn naam, daar hoog boven de grond in het ministerie. Vrijwel onbereikbaar voor de normale sterveling.
Maar er staat nog meer. Op een nieuwe regel staat te lezen 25 juli 1939 – 10 augustus 1939. Zou opa stiekem ook zitting hebben gehad in het vijfde kabinet-Colijn? Onwaarschijnlijk. Onmogelijk zelfs want Colijn wilde hem weghebben.
Maar hoe komen die data dan onder zijn portret? Op Justitie weet niemand het. Terwijl elke voorbijganger al lang had kunnen constateren dat er een fout was gemaakt.
Het portret rechts naast mijn grootvader daar op die wand, toont zijn opvolger. J.A. de Visser. En onder diens naam staan dezelfde data: 25 juli 1939 – 10 augustus 1939.
Niemand die er ooit acht op sloeg. Totdat de schrijver dezes recent ter plekke was. En de geachte aanwezigen opmerkzaam maakte op de omissie. Foutje? Jazeker. Bedankt? Moet nog komen.
George Maduro een oorlogsheld
9 februari 2015 is het 70 jaar geleden dat George Maduro in het concentratiekamp Dachau is overleden. George Maduro geboren in Willemstad Curaçao kwam naar Nederland om rechten te studeren.
In mei 1940 toen de Duitsers Nederland binnenvielen werd Maduro, die reserveofficier was, in Den Haag gelegerd en kreeg de opdracht om de bij Ypenburg gelande parachutisten tegen te houden in hun opmars naar de residentie. De Duitsers lagen bij een Voorburgse villa in stelling. Onder leiding van Maduro werd bij villa Leeuwenberg (thans Dorrepaal) hevig gevochten en de opmars van de para’s tot staan gebracht. Door listig met de zware wapens van links naar rechts op te schuiven en te vuren kregen de Duitser de indruk dat ze tegenover een grote groep militairen stonden. Na een stormaanval wist een groepje samen met Maduro de villa te bereiken en de aanwezige Duitsers tot overgave te dwingen.
Enige dagen later capituleerde Nederland en werd Maduro gevangen gezet. Korte tijd later werd hij weer vrijgelaten, intussen hadden de Duitsers het dragen van de jodenster verplicht , Maduro, zelf jood weigerde de ster te dragen, dook onder en ging in het verzet. Hij hielp geallieerde piloten via Spanje naar Engeland te vluchten. Na verraad is hij gevangen gezet, ontsnapte, werd weer gearresteerd en uiteindelijk naar Dachau getransporteerd, waar hij een paar maanden voor de bevrijding op 28 jarige leeftijd overlijd.
Terwijl George Maduro gevangen zat, heeft zijn vader een brief geschreven naar koningin Wilhelmina en de regering in Londen met het voorstel om zijn zoon te ruilen voor Duitsers, die op Bonaire gevangen zaten, maar de regering weigerde deze ruil.
Na de oorlog schonk de familie Maduro een groot kapitaal waarmee een miniatuurstadje kon worden gebouwd, dat tot op vandaag Madurodam heet. Bij de officiële opening verklaarde toen nog prinses Beatrix, dat Madurodam een waardig gedenkteken zou blijven voor George Maduro. Hij heeft postuum de militaire Willemsorde gekregen voor zijn moedige daden.
Bronnen: Niod Amsterdam-Community joods monument.
Meer over George Maduro: http://www.4en5mei.nl/herinneren/oorlogsmonumenten/sprekende_beelden/getuigenverhalen/64
Leyweg
Van oud-VenW-collega Tony Kersbergen ontving ik een nogal betrokken bericht over het verdwijnen van V&D aan de Leyweg. Hij houdt er goede herinneringen aan over.
In de jaren ’80 is de Leyweg verbouwd. Afgesloten voor doorgaand verkeer. De groenstrook op de foto, het fietspad en het wegdek zijn volgebouwd met winkels.
Binnenkort sluit Vroom en Dreesman aan de Leyweg voorgoed de deuren. Dit warenhuis was destijds een mijlpaal in de naoorlogse wederopbouw.
In 1959 werd de eerste steen gelegd en in 1960 opende V&D de deuren. V&D had jarenlang een heel belangrijke functie in Morgenstond. Bij V&D was destijds alles te koop. Van wasmachines tot kinderboeken, speelgoed, gereedschap, kleding, horloges, juwelen, echt alles. In het lage deel richting Hengelolaan was bovendien een supermarkt gevestigd. Die supermarkt veroorzaakte een kaalslag onder de kleine winkels. Aan de Leyweg hield tot ±1970 de vestiging van De Gruyter nog stand. Albert Heijn overleefde wel en heeft er veel langer gezeten.
Herinneringen
Tot mijn 10e woonde ik in de buurt van V&D aan de Leyweg. Ik was er heel lang niet meer geweest tot ik gisteren even naar binnen liep. De indeling van het gebouw, de roltrappen, allemaal nog hetzelfde. Het leek er sterk op dat het assortiment door de jaren heen behoorlijk beperkt was. Kennelijk is er tegenwoordig geen plaats meer voor een dergelijk warenhuis. Daar zullen deskundigen allerlei redenen voor kunnen aanvoeren.
In de periode ’63-’67 kwam ik vaak bij V&D. Dat was toen een prachtige winkel. De vader van een klasgenoot had een eigen balie als horlogemaker. Helaas is van dat alles niets meer over.
Briljante Dudok, verziekt
De Leyweg is met de bebouwing in het midden om zeep geholpen. Alle kruisende wegen lopen nu dood.
Een voorbeeld. Ik woonde destijds in de Wapserveenstraat. Dat deel moest worden omgedoopt in ‘Dalerveenstraat’. Het thans tweede deel heet nog wel Wapserveenstraat. Dat krijg je als moderne architecten de ontwerpen van briljante stedenbouwers (Dudok) overhoop halen. Er is in Morgenstond ook veel ten goede veranderd. Naoorlogse flatgebouwen hebben plaats gemaakt voor betere/ruimere woningen.
Nog zo’n ijkpunt aan de Leyweg was de Euro Cinema op de hoek met de Hengelolaan. Koningin Juliana en Prins Bernhard kwamen voor de opening (Lauwrence of Arabia). Vervolgens draaide The Sound of Music er jaren achtereen. Op woensdagmiddag gelukkig films voor de jeugd.
Oud VenW-collega Tony Kersbergen tipte Interniek …
Zie ook: de ZuidwesterKrant
Gegrepen
Haagspraak 