
Pseudoniem van B.C.A.J.P. van Hanswijck de Jonge. Komt van oorsprong uit Groningen maar verblijft zo af en toe bij zijn zoon in Den Haag. Zijn zoon werkt voor de VVD.
Plopatou was één van de meest spraakmakende Groninger kunstenaars/dichters uit de provo-tijd. Als jongeling was hij een artistiek persoon en was een bezoeker van “Adje”. Herman Brood was in zijn jonge jaren ook vaak te vinden in Adje. Vanwege zijn vele voornamen was het signeren van schilderijen lastig, besloten is toen om voor Plopatou te kiezen en zo staat hij ook bekend in Groningen en in kleine kring in Den Haag. Regelmatig kun je hem op of rond het Binnenhof aantreffen, soms rustig een sigaartje rokend of even zijn papieren in orde makend op een Binnenhofbankje. Heer Papatou is van diverse Haagse genootschappen lid, oa. van de Witte Die Haghe, Vrienden van de Hofvijver. Bij de laatste heeft hij wel eens voorgesteld dat alle leden een stropdas met een Haagse ooievaar zouden dragen, het voorstel heeft het niet gehaald. Hij vertelde ook dat de Firma vd Heuvel gevestigd aan het Tournooiveld een uitgebreide collectie stropdassen met Haagse ooievaars in het assortiment heeft.
Wf Hermans heeft Hanswijck de Jonge ooit beschreven in “onder professoren”.
Ik heb vanmiddag enige tijd met Plopatou gesproken. Ik zag hem vaak en heb een aantal foto’s van hem maar vandaag sprak ik hem voor het eerst. Het werd een bijzondere ontmoeting. Voorgesteld werd om in het vervolg naar elkaar te zwaaien als we elkaar zouden zien.

Categorie: nieuws
Binnen- en buitenstads nieuws. Haagspraak brengt u de scoops.
Petrus Banden

St. Petrus Banden, een Rooms-katholieke begraafplaats daterend uit 1830. De begraafplaats en de kapel zijn het ontwerp van architect Adriaan Tollus De arcade is het ontwerp van architect van Liefland.
Verscheidene grafmonumenten en zerken zijn versierd met een sculptuur van bekende kunstenaars zoals Altorf en Jan Toorop, Toorop ligt er ook begraven Bekende namen van Hagenaars die hier begraven zijn o.a.: Wik Jongsma Guusje Nederhorst ,Luns, Dimitri Frenkel Frank, Robert Long Paul Acket, Josef Luns om er maar een paar te noemen . De begraafplaats is vaak het decor geweest voor diverse films. Het is geen Père-Lachaise maar het is een oase van rust en de diverse beelden zijn een bezoek meer dan waard.
petrusbanden
De oliebollenkraam is er weer

Den Haag Spuiplein. De inmiddels beroemde kraam van Jan Vermolen staat weer op zijn vertrouwde plek op het Spuiplein . Het wachten is op het startschot op 15 November , daarna zal het Spuiplein weer gevuld wordt met de geur van oliebollen, Berlinerbollen en appelbeignets .De oliebollen zijn al meerdere malen door de nationale oliebollentest van het AD gekeurd en daar kregen ze een hoge notering. Zomers is de Kraam van Jan Vermolen op diverse kermissen te vinden tot in Duitsland aan toe .In 2011 werd vermolen winnaar in de foodsector Gedurende de wintermaanden richt de familie zich op de oliebollen .
We gaan proeven of ze weer net zo lekker zijn als voorgaande jaren .
Argusmast
Op het hoogste punt van de Zandmotor vond ik afgelopen zondag een bijzonder bouwwerk. Ik had ooit eens gelezen dat er na voltooiing van de zandmotor er ook plannen waren voor een uitkijkpost voor bezoekers. Maar wat ik zag daar zag was niet echt bezoekersvriendelijk.

Na wat speurwerk op internet vond ik wat ik zocht op de speciale zandmotorwebsite.
Hierop las ik het volgende:
3 oktober wordt begonnen met de bouw van een zogenaamde Argusmast in het midden van de Zandmotor. Rijkswaterstaat gebruikt de mast om zicht te hebben op de ontwikkeling van de Zandmotor. De Argusmast is een 40 meter hoge mast voorzien van camera’s die het mogelijk maakt de verandering in de vorm van de Zandmotor continu te volgen. De Argusmast is naast de radarinstallatie bij Kijkduin een van de zichtbare methodes waarmee Rijkswaterstaat, de Provincie Zuid Holland, Ecoshape en de TU Delft langlopend onderzoek doen naar de werking van de Zandmotor.
De mast, vernoemd naar de mythologische Griekse reus met 100 ogen, wordt in delen vervoerd en vanaf maandag 3 oktober opgebouwd in het midden van de zandplaat, ten westen van het duinmeer. Aan de mast worden acht camera’s bevestigd die continu filmen hoe de Zandmotor verandert. Deze beelden worden naast elkaar gezet en met elkaar vergeleken zodat de ontwikkeling van de zandmotor en omliggende zandbanken in beeld gebracht en geïnterpreteerd kan worden. De camerabeelden zijn uitsluitend voor wetenschappelijk gebruik, strandbezoekers en recreanten komen niet herkenbaar in beeld. De stroomvoorziening voor de camera’s loopt via een stroomkabel die al is aangelegd. Rond de mast komt bovendien een uitkijkpunt om vanaf 5 meter hoogte de ontwikkeling te kunnen observeren. De Argusmast blijft vijf jaar staan, daarna vindt een evaluatie plaats en wordt besloten of hij voor nog eens vijf jaar ingezet wordt.
langlopend onderzoek
De Argusmast is één van de instrumenten in een langlopend onderzoek naar ontwikkeling van de Zandmotor. Om na te gaan of de Zandmotor werkt zoals verwacht, wordt op verschillende manieren de ontwikkeling in kaart gebracht. Volgens vooraf gemaakte berekeningen zal aan het einde van dit experimentele project 35 hectare nieuw strand en duin ontstaan zijn.Het onderzoek richt zich op stroming, verspreiding van zand, flora en fauna, zwemveiligheid, duinontwikkeling, grondwater en recreatief gebruik. De data wordt op verschillende manieren verzameld, onder andere door een radarinstallatie, door diepte- en hoogtemetingen met jetski’s, stromingsboeien, door observaties en inventarisaties ter plaatse en vanaf dit najaar met de Argusmast.
In 2016, vijf jaar na aanleg, zijn de eerste officiële onderzoeksresultaten bekend. Pas na een periode van 20 jaar is het experiment voltooid en kan een definitieve uitspraak gedaan worden over de werking van de Zandmotor. De Zandmotor moet volgens de berekeningen aan het einde van het experiment resulteren in 35 hectare nieuw strand en duin. Rijkswaterstaat werkt in dit onderzoek samen met andere overheden, het bedrijfsleven en kennisinstellingen waaronder de provincie Zuid-Holland, Ecoshape, Deltares en de TU Delft.
De zee geeft, de zee neemt…
Begin 2011 is Rijkswaterstaat begonnen met de aanleg van de Zandmotor.
Dit is een kunstmatig schiereiland voor de Zuid-Hollandse kust tussen Kijkduin en Monster en ligt tot 1 kilometer ver in zee en heeft de vorm van een haak. Dit project is onderdeel van de kustversterking omdat bepaalde delen van onze kust onvoldoende zijn voorbereid op de toekomstige stijging van de zeespiegel.
Alles begon met het opspuiten van zand voor de kust, dat zo’n 10 kilometer ver uit zee opgezogen werd.
De motor ligt er inmiddels al bijna twee jaar en ik wandel er regelmatig naar toe om te kijken wat er zoal gebeurt op dat stukje nieuw Nederland.
Hij was vanaf het begin al behoorlijk in beweging. Dat was ook de bedoeling.
Hij moet op een natuurlijke manier door de stroming van de zee het strand op de juiste breedte houden.
Er ontstonden onverwachte diepe geulen met een hele sterke stroming, die gevaarlijke situaties opleverden voor de badgasten.
Er is een enorm verschil tussen eb en vloed, niet verticaal maar horizontaal. De kans is groot dat als je hier met eb gaat wandelen (en als je de vloed niet in de gaten houdt) je soms op een eiland komt waar je niet meer af kan. Regelmatig moesten de mannen en vrouwen van de reddingsbridage hiervoor afgelopen zomer in actie komen.
Het schijnt dat er al zeehonden zijn gesignaleerd en toen ik er een paar maanden geleden was zag ik de eerste begroeiing. Voorbode van voorzichtige duinvorming?
Vanmiddag ben ik er weer naar toe gewandeld en zag dat ze zee aan de uiterste westkant al behoorlijk wat aan het afknabbelen is.