Elke maand wordt er gedemonstreerd bij het centrum voor vreemdelingendetentie naast Rotterdam-The Hague Airport. Naar aanleiding van de honger- en dorststaking die door grote groepen asielzoekers is ingezet, zijn deze demonstraties momenteel uitgebreid: dagelijks zijn hier nu mensen te vinden die vreemdelingen, die 16 uur per dag op hun cel opgesloten zitten, een hart onder de riem willen steken.
Hierbij probeert men vooral ook telefoonnummers uit te wisselen, zodat bezoek aan uitgeprocedeerde asielzoekers in detentie mogelijk wordt. De situatie in vreemdelingendetentie is namelijk vergelijkbaar met een regulier detentiecentrum voor criminelen: de gevangene moet zelf het initiatief voor contact nemen. Aangezien vreemdelingen, afgezien van een advocaat, in het algemeen niemand kennen die op bezoek kan komen, zitten ze hierdoor volkomen geïsoleerd.
Een kleine toevoeging op het interview is op zijn plaats: de methode om iemand elk uur wakker te maken is niet enkel een martelmethode, het is ook een manier om te voorkomen dat een persoon in een coma geraakt. Nessar, de persoon in kwestie, heeft overigens aangegeven niet behandeld te willen worden. Hij gaat ervan uit dat hij bij terugkeer in zijn land van oorsprong toch zal komen te overlijden.
Haagspraak 