HAAGGEDICHT

P1230287

GELEENSTRAAT, ZIJ STROMEN,

zij schilderen hier in de virginale kerstmisnacht
en zien hoe breed een bruid kan zetelen om zich telkenmale
te boorden met de lichten van de lust. Van hier bewaak ik
uw zestien smalle ramen, uw knap ondergoed,
de opgepakte jongsten verglazen hun lippen tot een kus.

Ik dank u dan ik niet ben gelijk hem die de vrouwen
naloopt, die zich altijd tussen het vlees in droomt,
die vreemd van drift en scheel van zaad
door de straten banjert. Ik heb geleerd
hoe op u beurend in te spreken.

Probeer uw stem in de bordeeltaal te verheffen,
dan ketst het op de keien. Wees een kiepkar
die zijn lading klinkers weg laat glijden.
Hoor de klanten consonanten smoren, in de peuken
brandend sissen, afgebeten, uitgespet.

Zorg dat u slipvrij zit.
Ik schenk u rijgbottines, behoed u
voor de positie die plat in de plassen ligt;
versier het zwart en nette van de straat
met gitgalon in uw Braziliaanse stijl.

Waak over uw moorddadig hart,
want in uw borst zijn kelders waarin
verholen vrouwen en precisie-instrumenten
kraken de kranen van herinnering.
Laat mij uw wensen en uw dorsten registreren,
ik verzorg de wederopbouw van deze vergeten kern.
Ik knoop mijn das tot strop, koop
voor de feesten in, zet de boom in top.

Tomas Lieske

Lijfeigenen mogen slechts brommen – Harry Zevenbergen

Geschreven voor de manifestatie tegen het Spuiforumplan van B en W
Of wat positiever voor het alternatieve plan http://www.spuiforum-krankjorum.nl/

Wanneer ik in de Middeleeuwen geboren was, had ik zeker op een kar op het dorpsplein een protestgedicht ten gehore gebracht tegen de bouw van het Binnenhof. Met smaak heeft dat niets te maken, ik hou van kastelen. Maar in mijn dagdromen zie ik mezelf niet als de Sheriff van Nottingham, meer als Robin Hood. Ik zou geschreven hebben over de schrijnende misstanden, van kasteelheren die bouwden over de ruggen van hun lijfeigenen.

De nieuwe adel de grote ondernemingen en hun slippendragers in de politiek willen net als keizers, koningen, presidenten door de eeuwen heen, geschiedenis schrijven. Dat het tussen politieke bestuurders en de zakenwereld voor wat hoort wat is, is allang duidelijk. Zo krijgt een wethouder die zich inzet voor de hoogbouw na zijn politieke loopbaan geheid een zwaar overbetaalde functie bij een bouwbedrijf of mag hij gaan speculeren met het kapitaal van een woningbouwvereniging. Zo worden ministers van Financiën door banken opgenomen in de gelederen en dan zijn er natuurlijk alle commissariaten. Mijn buurman wordt daar echt nooit voor gevraagd. Opvallend is dat de zogenaamde socialisten van de PvdA vaak voorop staan, wanneer er gecashed kan worden. Maar misschien neem ik het ze gewoon meer kwalijk dan VVD´ers. Dat de vrije markt een oplossing is voor alle kwalen is ten slotte hun religie en voor religie moet je respect hebben. Ik geloof in Kabouters en dat Robin Hood binnenkort terug komt op aarde..

Wat het Spuiforum betreft zal ik niet zeggen dat het lelijk wordt. Belangrijker is de kritiek van deskundigen die er niet om liegt als het gaat om akoestiek en geluidsoverlast tussen de verschillende zalen, het zicht op de Nieuwe kerk, het praktisch gebruik, de veel te laag ingeschatte prijs van nieuwbouw en het ontbreken van mogelijkheden tot aanpassingen en uitbreidingen. Het is te hopen dat het gezond verstand overwint. Komt het er toch kan ik erover 15 jaar waarschijnlijk best van genieten.

Als het er nog staat tenminste. Want dan zijn er weer andere stadsbestuurders met nieuwe ideeën, die graag willen doorstromen naar een lucratief baantje in de bouw. De recente geschiedenis leert dat gebouwen steeds vaker gebouwd worden op basis van het wegwerpprincipe. De Zwarte Madonna, de ministeries van Binnenlandse zaken en Justitie, de Statenhal en nu weer het Danstheater en de Philipszaal. Het wachten is op het moment dat Norder afscheid wil nemen van de politiek met de realisatie van een Nieuw Binnenhof waarvoor het oude moet wijken. We hoeven nergens meer van op te kijken.

Ik ben niet per definitie altijd tegen ieder gebouw dat groter is dan mijn hofjeswoning. Ik ben wel voor soberheid. Niet afbreken wanneer er goed kan worden gerenoveerd, niet bouwen wanneer het niet nodig is. Groot, groter, grootst, allergrootst, allerallerallerallerallergrootst is vaak niet beter.
Ons wordt ons in de propagandafolders voor plannen als Nieuw Centraal en het Spuiforum altijd een perfectie voorgespiegeld van hemelse allure.  Te mooi om waar te zijn.

th

Koninklijke toer in Den Haag

Foto door Roel Wijnants

Koning Willem-Alexander en Koningin Maxima sloten hun toer door Nederland af met een bezoek aan Den Haag. Rond het middaguur was iedereen bij de aankomstplaats druk in de weer, bloemen werden aangebracht, de explosievensnuffelhond deed zijn werk en de doorvaart bij de bruggen werden afgesloten. Kortom: Iedereen was druk bezig.

Jocé had met doos en een kritische noot plaatsgenomen op de brug waar het koninklijk paar zou arriveren, Burgemeester Jozias van Aartsen ging even een praatje met haar maken, maar ze mocht blijven staan.

Het koninklijk paar zou een korte vaartocht met een schuit van de Ooievaart maken, bij de Wagenbrug uitstappen en vandaar in een open limousine via Chinatown naar het Spuiplein rijden, waar de toer werd afgesloten met muziek door het Residentieorkest. Het publiek was dolenthousiast, fotografeerde of filmde het koninklijk paar en iedereen was blij. Wat als een druilerige dag begon, eindigde als een stralend Haags feestje.

Foto door Roel Wijnants
Foto door Roel Wijnants
Foto door Roel Wijnants
Foto door Roel Wijnants
Foto door Roel Wijnants
Foto door Roel Wijnants
Foto door Roel Wijnants
Foto door Roel Wijnants

Nutstuin Fonds 1813 verboden te fotograferen

Nutstuin Den Haag. Foto door Roel Wijnants, op Flickr
De Nutstuin, met de ingang in de Jan Hendrikstraat, is een in 2011 voor het publiek opengestelde tuin, waar het heerlijk vertoeven is. De tuin wordt ook gebruikt voor kleine exposities, concerten en film. Maar waarom mag er niet gefotografeerd worden?

Dat zal ik proberen uit te leggen. Ik kwam er achter dat De Nutstuin, een foto die ik gemaakt had, gebruikte op de website. Toen ik ze daarop aansprak was het argument, dat een medewerker dacht dat het een foto van De Nutstuin zelf was. Dat vond ik een vreemd argument, je haalt bij mij een foto weg en denkt dat hij van het bedrijf zelf is, hoe naïef kun je zijn. De communicatieadviseur vroeg mij in wiens opdracht ik de foto had gemaakt. “Ik fotografeer nooit in opdracht”, mailde ik de adviseur. Die als reactie gaf, ik citeer:

‘Wanneer de foto niet in opdracht is gemaakt, wie heeft u dan toestemming gegeven om op ons eigen terrein foto’s te maken?”

Ik mailde terug, dat de tuin voor het publiek toegankelijk is gesteld onder bepaalde voorwaarden en fatsoensnormen, zoals geen alcohol, niet slapen enzovoort, maar verboden te fotograferen kwam ik niet tegen. Toen kreeg ik als antwoord:

“Ook werken, die blijvend aan de openbare weg zijn geplaatst, zoals monumentale kunst en gebouwen, mogen afgebeeld worden zonder toestemming – mits ze niet de hoofdvoorstelling van de afbeelding vormen. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de Nutstuin en de monumentale gebouwen van Het Nutshuis en Fonds 1818 hoofdvoorstelling van uw overigens mooie foto zijn.”

Deze tekst haalden ze van de website van de Stichting Pictoright.

Dus mocht u ooit de Nutstuin willen bezoeken laat uw fototoestel thuis of in de tas, want voor je het weet ben je volgens de communicatieadviseur in overtreding.
Er bestaat nog steeds vrijheid van panorama, maar kennelijk niet in een voor publiek opengestelde Nutstuin.

De koninklijke familie heeft de Prinsessetuin (of Paleistuin) al jaren opengesteld voor het publiek. Er zijn duizenden foto’s gemaakt en ik heb nog nooit gehoord dat de Rijksvoorlichtingsdienst het fotograferen van gebouwen en tuin heeft verboden, omdat ze een hoofdonderwerp op een foto zijn.