Wereldnieuws in Leidschendam

Gisteren was Leidschendam eventjes wereldnieuws. Maar bereikte het wereldnieuws Leidschendam wel? 

Charles Taylor, voormalig dictator van Liberia, werd in mei 2012 veroordeeld tot 50 jaar gevangenisstraf. Het Speciale Hof voor Sierra Leone in Leidschendam wees donderdag het hoger beroep, aangespannen door Taylors advocaten, af. Daarmee is Taylor het eerste staatshoofd of ex-staatsshoofd veroordeeld door een internationaal tribunaal sinds de tweede wereldoorlog*. Een primeur die Den Haag, stad van recht en vrede, niet zou misstaan. Het is dan ook begrijpelijk dat in buurgemeente Leidschendam de vlag uithangt.

Leidschendam: in het wereldnieuws. Helaas beseffen ze het er zelf niet. Foto: risastla

Uit zou moeten hangen… Teun, mijn collega bij Haagspraak, niet geheel ontoevallig woonachtig te Leidschendam, werd vanmiddag nog vanuit Denemarken gebeld door zijn vriendin. Zij kon hem vertellen over de voormalige dictator en de historische primeur van zijn woonplaats. Maar kon het lokale krantje, net uit op donderdag, dit ook?

Een greep uit de koppen van ‘De Leidschendammer’:

“Wanbeleid afgewenteld op inwoners”
“Middenstand op achterstand”
“Speeddaten met het CDA in de Martinuskerk”

En dan waren er nog wat advertenties, varierend in thema van ‘Jeu de boules lessen’ (met spatiefout) tot ‘De Action bestaat 20 jaar!’ en de eeuwige ‘Bel een hete meid’.

Dat deed ik maar niet. Wel belde ik de redactie van De Leidschendammer.

Dat viel dus niet mee: het telefoonnummer dat De Leidschendammer vermeldde voor redactionele vragen bleek een algemeen nummer van Wegener Media te zijn. Bij de melding dat ik een vraag had over de inhoud van de Leidschendammer werd ik even doorverbonden. Na een tweede keer doorverbonden te worden kreeg ik uiteindelijk de redactie aan de lijn. Tenminste: de voicemail van de redactie.

Ik denk dat ze nog sliepen. Net als gisteren. Ik kijk nu nog even of ik de redactie van De Leidschendammer kan mailen. Als dat ook niet mogelijk blijkt te zijn, dan bel ik die hete meid maar op: veel meer is er toch niet in Leidschendam.

Edwin IJsman

* http://www.nu.nl/buitenland/3585722/charles-taylor-in-hoger-beroep-schuldig-bevonden.html

Amateuristisch amateurtoneel

Ik ben dol op amateurtoneel, amateuristisch amateurtoneel welteverstaan. Neem nu bijvoorbeeld de klucht ´Grijze Vogels´. Zoals in iedere klucht zijn overal deurtjes en achterkamers, waar lijken en geheime minnaars worden verstopt en het volledige publiek weet dat die deurtjes op de meest ongelegen momenten opengaan.
Zo werkt de amateuristische amateurtoneelclub ´PvdA´nu toe naar een hilarische scene, waarin voortdurend wordt volgehouden dat men geen vliegtuigjes heeft gekocht met het zakgeld van de kinderen en de aow van opa en oma.
En alle familieleden houden vol dat ze dat ook niet hebben gedaan. Tot aan het het eind van deze scene het familiehoofd opstaat om het eerlijke verhaal te vertellen. Maar zegt hij de kinderen , opa en oma mogen natuurlijk wel een keertje meevliegen en verder zullen we goed voor ze zorgen.

amateurtoneel
Hoofdrolspeler, regisseur en voorzitter D. Samson na afloop van de try-out in theater Binnenhof.

Een trots duo op Prinsjesdag

De Nederlandse strijdkrachten mogen veel geld hebben om 37 Joint Strike Fighters te bestellen, op het moment dat voor het staatshoofd de Gouden Koets van stal gaat moet er bij de burger gebedeld worden om paarden: geld voor hooi is er immers niet. Defensie heeft al heel lang geen eigen paarden meer. De paarden die particulieren en maneges beschikbaar stellen voor Prinsjesdag worden in de loop van het jaar een aantal malen getraind om met menigten en lawaai om te leren gaan. Vanaf de donderdag voor Prinsjesdag volgt een intensieve voorbereiding van enkele dagen. Hierna zijn ze klaar om met vers gelakte hoeven in dienst te treden van Zijne Majesteit.

De ruiters van de colonne verzamelen zich in de Anna Paulownastraat, foto: Edwin IJsman
De ruiters van de colonne verzamelen zich in de Anna Paulownastraat, foto: Edwin IJsman

Anique en haar paard Duo (volledige naam: Duo Penotti), een prachtig rode vos met witte vlekken, varen er wel bij. Voor beiden levert de derde dinsdag van september zo een onvergetelijke dag op. En dat kan je ook wel zeggen van de officieren en onderofficieren die het voorrecht hebben om in de stoet te mogen meerijden. Speciaal voor hen stonden Anique’s vriendin Cindy en diens collega Pascal vanmiddag klaar in de Haagse Anna Paulownastraat, waar de ruiters elke Prinsjesdag ongeveer een half uur halthouden, alvorens linksaf langs de Koninklijke Stallen te rijden, waar de rijtuigen worden opgepikt. Cindy en Pascal fotograferen de colonne hier nagenoeg elk jaar. De foto’s zijn voor de ruiters.

Anique poseert bij haar paard Duo, rechts van haar. Foto: Edwin IJsman
Anique poseert bij haar paard Duo, rechts van haar. Foto: Edwin IJsman

Niet alleen heeft een fotograaf die portretten van de paarden en de ruiters wil schieten hier alle tijd. Ook is dit is een rustige plek om te fotograferen: het grote publiek wacht verderop langs het parcours.

Het is hier ook mooi om te zien hoe de laatste voorbereidingen worden getroffen: alle hoeven en laarzen glimmen op deze dag. Mocht een van de begeleidende militairen nog ergens een vlek of oneffenheid in de outfits ontdekken, dan is deze zo weggewerkt.

Na een halfuurtje rijden de ruiters weer verder en gaan beide fotografen weer hun kantoor in. Aan het werk, paarden en ruiters zijn leuk, de troonrede houden ze voor gezien.

Edwin IJsman