De bubbels en het harde werken

Een voorbeeld van een economische zeepbel of bubbel is de boete van €3900 voor een uitgeprocedeerde vluchteling als hij wordt aangehouden. Steeds is deze boete verder opgeschroefd. Deze laatste somma is het resultaat van het krachtdadig optreden van Staatssecretaris Fred Teeven. De Staatssecretaris rekent op 50.000 aanhoudingen en heeft dit in zijn begroting verwerkt. Aan het slot van het jaar blijkt hij een tekort van 195 miljoen te hebben. Dat is dan de bubbel.

Zo ook bij de SNS-bank, deze gaat in het vastgoed, dit vastgoed wordt miljarden minder waard en de SNS zit met een enorme bubbel in zijn maag. Niet het blad van Occupy Den Haag, dat draait nu al een paar bladen lang op de putopties van de SNS. Dat is zeer makkelijk voor ons blad. Er zijn echter anderen die ook geld binnengehaald hebben via deze putopties en nu zeggen dat ze dit door hard werken hebben verkregen.

Zo ken ik ook een ander soort harde werker: hij heeft een schoonmaakbedrijf en zit achter twee vierkante meter bureau, terwijl anderen voor hem het werk doen. Met steeds minder mensen worden er steeds meer vierkante meters schoongemaakt. Dit leidt bij de schoonmakers tot een hoger ziekteverzuim en dokterskosten. De man achter de twee vierkante meter bureau heeft nu uitgevonden dat hij zelf minder medische kosten maakt en wil dus minder premie betalen dan zijn medewerkers. Zo bestaan er nog meer bubbels. Eentje van een heel andere orde is de gasbel in Groningen, maar daar wil ik het de volgende keer over hebben.

Dit artikel is het editorial van het maandelijks verschijnende blad van Occupy Den Haag. De maarteditie wordt zondag 3 maart om 13:00 uur gepresenteerd, aan de leestafel van de Centrale Bibliotheek. Oudere edities van het blad zijn te vinden op:

http://www.occupydenhaag.org/ocdh-magazine/

De Koekamp: slappe knietjes

Integraal videoverslag ontruiming Koekamp
Bron: Theo Che, Rondje Binnenhof

Het Nederlandse establishment heeft zijn ware aard laten zien: het zwakke pakken. De  les van voor de tweede wereldoorlog zegt ze niets. Toen stuurde men joden terug over de grens. Van deze slappe knietjes valt niets goeds te verwachten. Zij denken slechts aan hun eigen hachje en hun door graaien verkregen geld. Ik doe dit dan ook af met dank aan de dichter Elschot met de volgende woorden:

“Laat ze stikken in hun centen,
in hun kaas en in hun krenten,
in hun helden, als daar zijn:
Tromp, De Ruyter en Piet Hein.”