Nutstuin Fonds 1813 verboden te fotograferen

Nutstuin Den Haag. Foto door Roel Wijnants, op Flickr
De Nutstuin, met de ingang in de Jan Hendrikstraat, is een in 2011 voor het publiek opengestelde tuin, waar het heerlijk vertoeven is. De tuin wordt ook gebruikt voor kleine exposities, concerten en film. Maar waarom mag er niet gefotografeerd worden?

Dat zal ik proberen uit te leggen. Ik kwam er achter dat De Nutstuin, een foto die ik gemaakt had, gebruikte op de website. Toen ik ze daarop aansprak was het argument, dat een medewerker dacht dat het een foto van De Nutstuin zelf was. Dat vond ik een vreemd argument, je haalt bij mij een foto weg en denkt dat hij van het bedrijf zelf is, hoe naïef kun je zijn. De communicatieadviseur vroeg mij in wiens opdracht ik de foto had gemaakt. “Ik fotografeer nooit in opdracht”, mailde ik de adviseur. Die als reactie gaf, ik citeer:

‘Wanneer de foto niet in opdracht is gemaakt, wie heeft u dan toestemming gegeven om op ons eigen terrein foto’s te maken?”

Ik mailde terug, dat de tuin voor het publiek toegankelijk is gesteld onder bepaalde voorwaarden en fatsoensnormen, zoals geen alcohol, niet slapen enzovoort, maar verboden te fotograferen kwam ik niet tegen. Toen kreeg ik als antwoord:

“Ook werken, die blijvend aan de openbare weg zijn geplaatst, zoals monumentale kunst en gebouwen, mogen afgebeeld worden zonder toestemming – mits ze niet de hoofdvoorstelling van de afbeelding vormen. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de Nutstuin en de monumentale gebouwen van Het Nutshuis en Fonds 1818 hoofdvoorstelling van uw overigens mooie foto zijn.”

Deze tekst haalden ze van de website van de Stichting Pictoright.

Dus mocht u ooit de Nutstuin willen bezoeken laat uw fototoestel thuis of in de tas, want voor je het weet ben je volgens de communicatieadviseur in overtreding.
Er bestaat nog steeds vrijheid van panorama, maar kennelijk niet in een voor publiek opengestelde Nutstuin.

De koninklijke familie heeft de Prinsessetuin (of Paleistuin) al jaren opengesteld voor het publiek. Er zijn duizenden foto’s gemaakt en ik heb nog nooit gehoord dat de Rijksvoorlichtingsdienst het fotograferen van gebouwen en tuin heeft verboden, omdat ze een hoofdonderwerp op een foto zijn.

Zwembad Mauritskade

Het nieuwe  Zwembad  aan de Mauritskade

Het nieuwe resort met sauna, yoga en een restaurant nadert zijn voltooiing. Het uiterlijk vertoont enige gelijkenis met het oude gebouw en ziet er prachtig uit .Binnen is een groot zwembad en onder het gebouw is een grote parkeergarage gerealiseerd.

Het oude gebouw was in Eclectische stijl gebouwd. Een aantal authentieke details van het oude zwembad uit 1883 zijn bewaard en opnieuw hergebruikt in de nieuwbouw.
Het Panorama Mesdag gebouw, inmiddels aan het oog onttrokken, heeft tijdens de bouwwerkzaamheden van het Hilton schade opgelopen, maar de problemen zijn opgelost.

Menig Hagenees en Hagenaar heeft in de oude zweminrichting zijn baantjes getrokken en/of er zijn zwemdiploma behaald.
Het gebouw is een mooie aanvulling op de reeds bestaande panden aan de Mauritskade. We wachten met spanning op de officiële opening.

Vrijmetselaar laat symbool achter

Vrijmetselaars symbool. Foto door Roel Wijnants, op Flickr.
Het voormalig Paleis van Justitie op de Lange Poten in Den Haag.

In de gevel van het gebouw van het voormalig Paleis van Justitie op de Lange Poten, zag ik dit gemetselde symbool. Ik was eerst in de veronderstelling een Magen David of Davidster te zien, maar toen dacht ik ineens aan de ontwerper van dit gebouw, Rijksbouwmeester C.H. Peters en toen viel het kwartje: Van C.H. Peters was bekend dat hij banden onderhield met de vrijmetselaarsloge.

Niemand, die er aanstoot aan kan nemen, want het zit helemaal boven in de gevel, buiten het blikveld van de wandelaars. Zo heeft Peters toch even zijn visitekaartje afgegeven op een neutraal gebouw.

In het door Peters ontworpen eigen woonhuis aan de Surinamestraat zitten ook diverse verwijzingen naar de vrijmetselarij. Daar heeft hij de verwijzing naar zijn vrijmetselaarschap op een slinkse wijze verborgen door de passer en de driehoek op een speciale manier samen te vlechten.
Het zou ook een verwijzing kunnen zijn naar het ambt als Rijksbouwmeester.

Woonhuis van bouwmeester Cornelis Hendrik Peters in de Surinamestraat, Den Haag. Foto door Roel Wijnants, op Flickr
Woonhuis van bouwmeester Cornelis Hendrik Peters.

Haags Achterhuis

Haags Achterhuis Reinkenstraat nummer 19

De Reinkenstraat in Den Haag, is een straat in de wijk Duinoord met veel winkels en een aantal lunchrooms. Er is een grote diversiteit aan winkels en het is er vaak gezellig druk.

De straat heeft in de jongste geschiedenis een groot drama meegemaakt, wat niet zo bekend is. Amsterdam heeft het “Achterhuis” maar ook in de Reinkenstraat hebben wij een achterhuis.

Op nummer 19 woonde Mies Walbeehm. Zij bood, via het verzet, onderdak aan Joodse onderduikers. Het huis werd gebruikt als doorgangshuis voor Joden, die later elders werden ondergebracht. Er zaten soms wel 30 personen ondergedoken. In de nacht van 22 op 23 maart 1943 deed de SD, getipt door een verrader, een inval in de woning aan de Reinkenstraat. 24 Joden en Mies Walbeehm zijn toen uit het huis gehaald en afgevoerd.
De Joden werden afgevoerd naar kamp Sibibor, geen van allen overleefden dit kamp.
Mies Walbeehm werd eerst in de Scheveningse gevangenis opgesloten en later naar strafkamp Vucht overgebracht, als enige overleefde zij dit grote drama.

Sinds 2002 hangt er boven de ingang van nummer 19 een bronzen plaquette gemaakt naar een ontwerp van Loek Bos. Op de plaquette staat een spreuk van Jean Bartout: “De herinnering aan de doden is voor hen een tweede leven.”
Je moet echt zoeken om de plaquette te zien, omdat het in een donkere hoek hangt, maar als je eenmaal weet waar het zich bevindt, kun je niet meer door de Reinkenstraat lopen zonder er even naar te kijken. Elk jaar vind er een kleine plechtigheid plaats tijdens de jaarlijkse dodenherdenking op 4 mei.

Zo blijft de herinnering aan het Haagse achterhuis steeds levend.
Kaddisj jatom. Foto door Roel Wijnants, op Flickr
Kaddish van de rouwenden

De Prins plant een Koningslinde

Prins Willem Alexander plant eerste Koningslinde
Kroonprins Willem-Alexander heeft op dinsdag 23 april 2013 een Koningslinde geplant in het Wijkpark Transvaal. De prins werd verwelkomd door burgemeester Jozias van Aartsen en Commissaris der koningin in Zuid-Holland, Jan Fransen.

Het planten van Koningslindes, meestal met een sierhek er omheen, is een traditie bij iedere abdicatie sinds het ontstaan van het Huis van Oranje. Met het planten van de linde gaf de prins het startsein voor het planten van Koningslindes in Nederland. De prins kreeg hulp van leerlingen van groep 6 van de Comeniusschool om de kuil rond de boom vol te scheppen.

Het sierhek rond de Koningslinde is een ontwerp van Margot Berkman uit Zandvoort. De eerste vorm van het sierhek is de Oranjeboom, sinds het ontstaan van het Huis van Oranje wordt dit symbool veelvuldig gebruikt om de standvastigheid en verbondenheid weer te geven. De tweede vorm is een rijk gedecoreerde koningscepter, het symbool van het koningschap.
Sierhek rond de Koningslinde

Een verzameling beelden op muziek van John Ewbank, componist van het Kroningslied.