Jos van Leeuwen

van leeuwen
Jos van Leeuwen, bekend in Den Haag en omstreken, is een man met passie voor zijn beroep. Bij nacht en ontij trok Jos er op uit om waar nodig foto’s te maken van gebeurtenissen, zodat lezers van lokale bladen konden zien wat in zich in de regio afspeelde. De politie- en brandweerscanner stond dag en nacht aan en menigmaal ging Jos er op uit om een reportage te maken. Als 16 jarige maakte Jos al foto’s voor Het Vaderland, in de zeventiger jaren werd Jos van Leeuwen de vaste brandweer- en politiefotograaf voor de Haagse Courant. Zijn levenswerk is jaren geleden in boekvorm verschenen, met als titel “Den Haag Rampenstad”, met daarin een collectie prachtige foto’s van unieke gebeurtenissen die in Den Haag hebben plaatsgevonden: een boek waarbij menig Hagenaar het “oh ja ” zal laten klinken bij het zien van de foto’s. Zijn hele archief is geschonken aan het Gemeentearchief, zodat over een tijd iedereen kan meekijken in het omvangrijke werk van Jos van Leeuwen.
Al Jaren is Jos ook voor de landelijke pers geen onbekende meer en siert bij menig artikel zijn foto. We hopen nog lang van zijn foto’s te kunnen genieten.
Jos van Leeuwen

Crimineel Den Haag

Duiker Brandweer
Afgelopen woensdag liep ik langs een paar grachten. Op het Buitenom aangekomen zag ik in de verte een brandweerauto en wat politiewagens eromheen. Een duiker kwam net naar boven want hij was klaar met zijn taak.
Ineens zag ik een kluis staan, weliswaar leeg want de deur was open. Toen ik verder rondkeek zag ik op diverse plekken allemaal kluisjes staan waarvan de deurtjes geforceerd waren.
Wat was hier aan de hand, is deze gracht representatief voor veel Haagse grachten en liggen er nog veel meer kluisjes her en der op de bodem, of was het de thuishaven van het inbrekersgilde? Buit eruit en dumpen, niet te ver lopen met die handel.
Ik vermoed dat het van een of twee bendes de dumpplaats was geworden. Die moeten in de buurt wonen en denken: “even de straat uit en hoppa!!!!”
Was een vreemd gezicht om een 15-tal kluisjes langs de kant te zien staan, een flinke buit na een paar uur zoeken. Nu nog de eigenaren opsporen en vertellen dat ze wel de kluis, maar niet de inhoud hebben gevonden.

meer info over diverse soorten criminaliteit in Den Haag op:
http://www.ad.nl/ad/nl/1401/home/integration/nmc/frameset/nieuws/misdaadmeter.dhtml
Inbrekersgilde

Triplicate Jazz in het ISS

triplicate 2178167564-1
Triplicate Jazz in het ISS

In Den Haag is het muzikale leven zoals bekend altijd een beetje bruisender dan elders. Je vindt hier het Residentieorkest, het Koninklijk Conservatorium en het Festival Classique, maar de Haagse zand en veen zijn vooral ook een vruchtbare bodem gebleken voor talrijke groepen en bandjes die hier vandaan komen. Dit geldt voor de popmuziek -waar de eretitel ‘beatstad nummer 1′ mee verbonden is, maar ook voor de jazz. De Amerikaanse muziek werd hier snel opgepikt en van de grote Nederlandse namen op jazzgebied komt een belangrijk deel uit Den Haag (Rob Madna, Frans Elsen, Ack en Jerry van Rooijen). Zij traden in de voetsporen van de toenmalige jazzvernieuwers (en uitvinders van de bebop): Charlie Parker, Miles Davis, Bud Powell, Chet Baker. Toen in de jaren ’80 de jazzopleiding op het Haagse Conservatorium begon, zorgde dat voor een opleving die nog tot de dag vandaag merkbaar is. Natuurlijk heeft de jazz sindsdien een ontwikkeling doorgemaakt. Veel van de hedendaagse formaties verraden hun roots in het verleden, maar hebben toch een eigen geluid. Dit geldt ook voor de jonge band ‘Triplicate’.
Triplicate is een in 2009 opgericht jazztrio dat bestaat uit Bob Wijnen (piano), Johnny Daly (bas) en Ellister van der Molen (trompet, flugelhorn). Wat de drie gemeen hebben is -behalve dat ze zo’n tien jaar geleden de jazzopleiding van het Haagse Conservatorium afrondden- de diepe liefde die ze koesteren voor de akoestische jazz uit de jaren ’60. Opvallend is dat ze ervoor kiezen om in principe zonder drummer te spelen. Hierdoor ligt de nadruk nog meer op de interactie tussen de spelers. Hun eerste cd ‘Three and One’ kwam uit in 2010 . Hierop staan (naast een paar eigen composities) interpretaties van stukken van onder anderen Tadd Dameron, Jim Hall, Lee Konitz en Kenny Wheeler.

Nu, na twee jaar intensief samenspelen is het bandgeluid sterk geëvolueerd en het repertoire uitgebreid. De bandleden achten dan ook de tijd rijp voor een nieuw album, een online release deze keer. De avontuurlijke titel luidt: ‘Call of the Wild’. Dit is ook de titeltrack en moet gezien worden als een verwijzing naar ‘de innerlijke drang voor muzikanten om hun hart in de muziek te leggen.’

‘Offline’ is er woensdag 28 november een release party in het ISS (International Institute of Social Studies),

fotograaf Piet Gispen
Kortenaerkade 12, aanvang 19.30. Entree is €10 maar in ruil daarvoor krijgen bezoekers niet alleen een avond vol mooie muziek, maar ook het album op een USB-stick.

http://triplicate.nl/media_en.html
http://triplicate.bandcamp.com/
call of the wild 2799331909-1
Tekstbron Elvin alias Dries Triest

Gerrit Schuemie


Gerrit Shuemie

Gerrit, antiekhandelaar in ruste, maakt dagelijks een wandeling om de been- en oogspieren te oefenen. De oogspieren oefent hij door naar vrouwelijk schoon te kijken. Gerrit is dik in de tachtig maar geniet nog dagelijks van het leven. Zijn roets lagen in het schildersvak, maar zijn moeder zei altijd dat hij er te fijn voor was gebouwd. Van huis uit hadden ze een schildersbedrijf. Zoals het toen gebruikelijk was gingen alle mannen het bedrijf in. Maar Gerrit had er iets op tegen.

Via via is hij een drukkerij beland. Daar had hij het wel naar zijn zin, mede omdat er ook veel drukwerk voor kunstenaars werd gemaakt: affiches, posters. Dat had de aandacht van Gerrit getrokken.

Door veel zelfstudie raakte hij steeds meer in de kunstwereld betrokken. Op een bepaald moment werd er kunst gekocht en weer verkocht en zo werd Gerrit uiteindelijk antiekhandelaar. Handel met buitenlandse relaties was een onderdeel van zijn werk. En hij had verstand van zaken. Gedurende de zomermaanden kun je Gerrit vaak tegen komen op de antiekmarkt, alleen of in gezelschap van Karin, zijn trouwe metgezel.

Veiling prijzen checken

De reus

Van de week liep ik in de Grote Marktstraat toen ik een oploopje zag, een lange man type basketballer met een groep mensen er omheen. Dichterbij gekomen zag ik de man handtekeningen uitdelen. Het bleek een grote groep japanners te zijn die zo’n reus geweldig vonden. De man had een geschatte lengte van ± twee meter, ook niet overdreven groot, maar wel voor de groep Japanners waar de gemiddelde lengte 160 cm was. De man was erg sportief en voldeed aan het verzoek om handtekeningen en om met hem op de foto te mogen. Je voelde de spanning bij de Japanners als ze naast de man gingen staan.
Toen iedereen op de foto was geweest namen ze hartelijk afscheid. de man vervolgde zijn weg en de groep Japanners bleef nog lang napraten. Ze bekeken elkaars foto’s waarbij ze weer hartelijk moesten lachen.