Wie dacht dat de etalage van Antiquariaat Collette in die aardige winkelstraat de Reinkenstraat een afspiegeling is van het interieur, heeft het mooi mis. De enthousiaste eigenaar Jogchum de Vries legt in het videoportret gemaakt in de Crea Cursus Film en Documentaire I van de UvA haarfijn uit hoe hij in 17 jaar tijd tot deze unieke opzet van zijn eldorado is gekomen.
De film bereikte mij door eerdere publicaties die wél van mijn hand waren over deze boekantiquair met zijn ongewone aanpak. Over zijn enthousiasme voor beroemde schrijvers en zijn gemis aan de wereld van de paardenrennen.
In een kleine zeven minuten toont hij werkelijk verbijsterende staaltjes van geheugentechniek en je kunt zien dat hij van die aandacht geniet. Alles is alfabetisch opgestapeld vervolgens per land onder meer Russisch, waar hij feilloos zo een boek van Dostojevski uithaalt.
Rommelig? Wie bepaalt dat? Wat is rommelig? Het lijkt alleen maar zo. Kijk en geniet!
Nooit geweten dat broeders en bier zo goed matchen. Het lanceren van een nieuw biermerk midden in het centrum van Den Haag is voor Opûh Koffiegangers een aantrekkelijke reden om er eens een bezoekje te gaan brengen.
Moesten wij daar een afspraak voor maken? Eigenlijk wel, maar eigenwijs als de drie heren (Edwin, Niek, Theo) en één dame (José) zijn, kan het ook zonder afspraak.
Het wachten tot het klooster opengaat geeft ons de gelegenheid de oude school van José te bezoeken. De ingang nodigt echter niet uit naar de voormalige zusterschool maar wel naar de kapel ernaast. En rumoerig tot dan toe, daalt de devotie als een stille koepel op ons neer zodra wij de deur naar de kapel openen. Een enkele kerkganger heeft een kaarsje opgestoken en knielt neer voor het niet bezette altaar. Achterin zit iemand op de bank een boek te lezen dat niets met het geloof heeft te maken. Stilte en fluisteren zorgen ervoor dat wij snel rechtsomkeer maken. Hier kunnen wij gezamenlijk niet veel doen.
exacte temperaturen komen er hier op aan vandaar de afgesloten compartimenten
Op naar het klooster van de Broeders van St. Jan dat ons weer naar buiten doet gaan naar een volgende deur enkele tientallen meters terug in de Oude Molstraat. We treffen het dat op dat moment de voordeur juist van slot gaat. Tien minuten te vroeg volgens het tijdrooster op het raam. Maar wij mogen toch binnentreden in het tot dan toe duistere vertrek.
Ik heb het gevoel alsof wij in de weg staan als onverwacht de glazen deur opengaat en er een krat met volle bruine flessen naar binnen wordt gereden. Dit lijkt een vers brouwsel waarvan de etiketten op de flessen nog maar net aan hun nieuwe plekje aan het wennen zijn. Daar staat het dan, een krat vol driekwartliterflessen toch écht gevuld met Haagsche Broeder.
Maar ons doel is natuurlijk niet bier alleen. Wij willen weten hoe het zo gekomen is dat een broederschap zich op het brouwen van bier heeft geworpen. En hoe toevallig (..) komt er een Haagse broeder achteraan gewandeld. Het is broeder Clemens Maria die wel vaker met dit soort ‘toevallige groepjes bezoekers’ te maken heeft. Want hij zeult ons meteen mee het klooster in onderwijl vertellend over de orde die hier gesticht is met sterke Franse wortels.
En wij ook niet van gisteren meteen vertellen over onze interesse voor het geestrijk vocht wat hier in de brouwkelder haar bron vindt naar lokale, regionale nee zelfs landelijke en Europese populariteit.
Kapel meer kerk
een onverwachte pracht van het fraaie altaar als de duisternis plaats maakt voor het licht
Het zendingsvermogen van broeder Clemens slaat onverwacht aan want wanneer wij de duistere ruimte van de Willibrorduskapel, meer kerk, van de Broeders van Sint Jan binnengaan, komen er bij mij meteen allerlei herinneringen uit de misdienaarstijd boven drijven. Broeder Clemens doet er nog een schepje bovenop door een enkele regel uit de Latijnse mis, Kyrië Eleison in volle glorie te laten weerklinken. Niemand denkt op dat moment meer aan bier.
Theo in de lift naar lagere sferen waar het allemaal gebeurt
de brouwketels op een rij langs een van de wanden van de brouwkelder
Toch gaan wij even later als de nodige vragen door de geestelijke zijn beantwoord, op weg naar de lager gelegen verdiepingen naar het brouwproces in de kelder. Het brouwproces is ook José niet vreemd als amateur Porter brouwer bij ABC Beers.
Broeder Clemens Maria laat ons de eerste gisting van een nieuwe lichting proeven
De eerste gisting van een nieuw brouwsel bevat nog geen alcohol maar smaakt al wel in de richting van Haagsche Broeder. De zakken hop liggen nog als ‘schuldigen’ op de bodem van de ketel. Nadat het gezelschap van een proeve kon genieten moeten wij toch afscheid nemen. Onze gastheer heeft namelijk een afspraak voor een kapittel. “Daar word ik namelijk gekapitteld“, grapt hij.
Daar hebben wij onwetenden natuurlijk alle ontzag voor en na onderling persoonsgegevens te hebben uitgewisseld nemen wij geheel voldaan afscheid van deze aimabele en charmante broeder en bedanken hem voor zijn geestdriftige manier van ons te ontvangen en te begeleiden. Wij komen hier zeker nog een keer terug.
TodaysArt 2014 verhuisde van centrum Den Haag naar Scheveningen Haven gebied Zuiderstrand(theater), de Vloek en Surfdorp F.A.S.T. Norfolk Playground werd Container Village waar muziekmakers elkaar in Session Views ontmoetten. De gedachte Workshop Reason werd toch beter een live optreden vond Marco Raaphorst van Melodiefabriek.
Op een groot scherm konden bezoekers zien hoe hij van helemaal niets een flinke sound opbouwt. Haagspraak was erbij, wakker geschud een paar dagen eerder door de enorme vuurwerkexplosies die de kwade geesten moesten verjagen.
En Roel kon hem nog maar net opvangen …
Profeten, waarzeggers, tweelingen, indianen, fotomodellen … van alles passeert het terras van de OK (Opûh Koffie) op de woensdagochtend in de Wagenstraat. Maar wij hebben nog niet eerder een wereldbol in volle vlucht voorbij zien komen.
De eigenaar van de globe nog maar net in zijn bezit kon zijn ogen niet geloven dat Roel de bol nog opving toen deze van zijn Noordpool loskwam en daardoor uit de Zuidpool wipte. De as waar alles om draait, hebben wij niet meer teruggevonden. Vermoedelijk is deze in het binnenste der aardbol verdwenen. Op het 7 o’Clock terras werd het kleinood in ieder geval niet meer gezien.