Einde der tijden

Ik heb de Tweede Wereldoorlog niet meegemaakt. Toch leek het mij alsof ik er middenin stond toen ik onlangs de Binckhorstlaan afreed.

De uit de jaren vijftig daterende flats ter hoogte van de begraafplaats St. Barbara en de Vestaweg zijn niet meer. Er staan slechts nog ruïnes van wat eens was.

DSC01893

Ze zijn gevallen voor de vooruitgang. De ombouw van de Binckhorst van industrieterrein, via bedrijfsterrein, langs kantoorterrein, naar hoogwaardig woongebied. En dat alles met een nieuwe Rotterdamse baan als ruggengraat.

De Binckhorst, ooit een Voorburgse polder vernoemd naar het gelijknamige kasteel. In 1907 bij Den Haag gekomen, kort nadat aan het Trekvlietplein het eerste gebouw van enige betekenis in de groene vlakte was neergezet: de tweede gasfabriek.

In 1920 kwam de begraafplaats St. Barbara tot stand. Toen al dacht Den Haag aan het aanleggen van een haven om het gebied te ontwikkelen.

DSC01892

Dat voornemen werd pas gerealiseerd in de crisisjaren om de vele werklozen aan werk te helpen. In 1935 werd gestart met een haven parallel aan de Maanweg als zijtak van de Trekvliet. In 1948 kwam er een tweede ‘arm’ bij.

De bebouwing van De Binckhorst werd pas na de Tweede Wereldoorlog groots aangepakt. Inclusief de woningen die nu tegen de grond gaan. 70 jaar na dato. Op zeker een voorbode van het verdwijnen van de talloze bedrijven en kantoren. Menig pand staat al jaren leeg of is sinds de bouw niet meer onderhouden.

We schrijven 2015. Over een jaar of tien zal De Binckhorst er heel anders uitzien. Wedden dat dan ook begraafplaats St. Barbara is geruimd?

DSC01891

Den Haag viaduct rijker

Den Haag is weer een viaduct rijker. Niet dat het iets bijzonders is; een lelijke stalen bak boven het al even afschuwelijke Prins Bernhardviaduct. Een soortgelijk model – viaduct over viaduct – kent het Prins Clausplein. Maar ook dat is geen wonder van schoonheid.

Dit keer gaat het HSE. Een afkorting die staat voor Haags startstation Erasmuslijn. En voor wie zich afvraagt wat dat nu weer is: de Erasmuslijn is het etiket van een ‘metrolijn’ tussen Den Haag en Rotterdam. Gewoon de Randstadrail, maar dan een beetje opgekalefaterd.

DSC01859

De Randstadrail komt nu gewoon op begane grond het station in: perron 11 en 12. Straks loopt het spoor direct nadat de ijzeren verbinding tussen Amsterdam en Rotterdam is gepasseerd, omhoog tot zo’n drie meter boven het busplatform dat al jaren het dak van Den Haag CS ‘siert’.

Medio 2016 moet het allemaal zo ver klaar zijn dat de eerste ‘metrotreinen’ HSE gaan aandoen. Beneden komen dan weer gewone NS-treinstellen langs de perrons te staan.  

De Roze Steenvlakte (3)

Ik val niet graag in herhaling maar mijn eerdere twee bijdragen onder bovenstaande titel eisen nu een vervolg. Niet omdat er eindelijk iets gaat gebeuren met de stenen waar het hier om gaat, maar vanwege de absurditeit van de gemeente.

Op 8 augustus meldde ik dat het bij de steenvlakte ging om ‘horizontale opslag’ van stenen die in de toekomst gebruikt zouden kunnen gaan worden.

Nu liggen er, ik heb het aangegeven, in de buurt al honderdduizenden van de stenen als plaveisel voor stoepen en fietspaden. Periodiek vinden daar reparaties van gerampeneerde exemplaren plaats. Waarvoor telkens nieuwe tegels worden aangevoerd.

Dus, lijkt mij een logische vraag, waarom gebruik je de tegels uit de ‘horizontale opslag’ dan niet. En nu komt het. Ze zijn volgens de gemeente ‘anders van structuur en kleur’. Huh? Wat heeft die ‘horizontale opslag’ dan voor zin?

Ze zijn, laat de gemeente weten, wel bruikbaar op de Grotiusplaats, direct aan de overkant van de Utrechtsebaan (waar de roze steenvlakte naast ligt), bij de rechtbank.

Maar daar gaat nooit een steen kapot! Ok, reageert de gemeente, maar ze zijn ook bruikbaar bij een ‘mogelijke herinrichting’ van de plek waar ze nu liggen. Als daar gebouwd gaat worden bijvoorbeeld.

Blijft de vraag waarom ze daar dan niet al lang gebruikt zijn. Daar ligt immers ook een stoep en een fietspad. Beiden zijn nu opgebouwd uit de bekende grijze bijna vierkante tegels.

Het verbluffende, en verbijsterende, antwoord: ‘Er zijn verschillende ontwikkelaars geweest voor het braak liggende gebied. Tijdens de bouw van een mogelijk project op deze locatie zal er veel verkeer over het fiets/voetpad gaan rijden, moeten kabels en leidingen worden gelegd etc. Dat zou veel schade aan de tegels veroorzaken en kunnen deze dus worden afgeschreven. Pas na de herontwikkeling wordt hier definitief bestrating aan gebracht’.

Alsof ze dat op het gemeentehuis al wisten toen ze jaren terug tot de ‘horizontale opslag’ besloten! En waarom is datzelfde argument dan niet gebruikt bij het gebruik van dit soort tegels in omliggende straten? Die zijn al tientallen keren vervangen wegens schade. Hoe dan ook veroorzaakt.

Kortom: ‘we’ worden belazerd! En groots ook.