Le Tour de Tommy: Pau – Vallée de Saint-Savin

Parijs is nog ver. Zeker als je Tommy heet: met zijn korte pootjes kan onze columnist niet bij de trappers. Sturen kan hij ook niet. Blaffen wel.

Deze editie van Le Tour de Tommy is anders dan u gewend bent: onze wielerverslaggever is namelijk zoek. Gisteren in de namiddag ontvingen wij een telefoontje van de Franse politie. Een medewerkster van de dierenbescherming zou na herhaaldelijke telefoontjes van een persoon aangifte hebben gedaan. Bij een politieinval op het adres waar de, naar eigen zeggen, vastgebonden man zich zou bevinden werd alleen een hondje aangetroffen. Het hondje zou overgebracht zijn naar een pension in Pau.
Omdat de redactie van Haagspraak nog geen tijd heeft gehad om de Franse dierenasiels af te bellen, is onze verslaggever nog altijd niet terecht. Voor vandaag volstaan wij met de tekst van een briefje dat de politie van Pau ons overhandigde:

“De etappe van vandaag gaat, na een lange aanloop, over twee klassieke Tourcols: de Aspin en de Tourmalet, met een finish omhoog in Cauterets. De Aspin is als beklimming een leuk voorafje voor de Tourmalet, een gevreesd monster, dat vandaag weliswaar vanaf de ‘makkelijke’ zijde wordt beklommen, maar ook dat zal een peloton doen versplinteren. De slotklim is niet bijzonder lang, maar kent wel een aantal verraderlijke punten.

Na het slagveld dat de Sky Train van Froome gisteren aanrichtte mag je verwachten dat iedereen zijn wonden likt. Een aantal favorieten die nu ver teruggevallen zijn zullen misschien ineens ambities voor het bergklassement krijgen. anderen zullen hun kansen afwachten voor ritten later in de Tour. Reken op een groep avonturiers die lang in de aanval zal zijn en het tot de finish volhoudt. Misschien dat Rodriquez weer eens een kans aangrijpt, of dat bekende Franse figuren als Voeckler en Rolland hier mogelijkheden zien.”

Le Tour de Tommy: Tarbes – La Pierre-Saint-Martin

Parijs is nog ver. Zeker als je Tommy heet: met zijn korte pootjes kan onze columnist niet bij de trappers. Sturen kan hij ook niet. Blaffen wel.

Op deze Quatorze Juillet wordt de telefoon aangenomen door een vriendelijke dame:
“Goedemiddag, u spreekt met de dierenbescherming. Waarmee kan ik u van dienst zijn?”
“Goedemiddag, u spreekt met Tommy, ik ben vastgebonden aan een boom, ergens in de
Pyreneeën…”
“Meneer, u spreekt met de dierenbescherming, niet met een SM-club. U denkt zeker dat u lollig bent?”
“Maar mevrouw, u luistert niet. De redactie van Haagspraak heeft mij meegenomen naar Frankrijk om de Tour te verslaan, maar ik wil naar huis. Hallo? Hallo, bent u daar nog?”

Het is duidelijk dat je als hondje alleen in de Pyreneeën niet serieus genomen wordt. Dat is niet prettig, zo dicht bij Spanje, waar honden vreselijk slecht behandeld worden. En in een toeristengids las ik dat hier tegenwoordig zelfs weer beren voorkomen. (Red: hier hebben wij het geklaag van onze Tourverslaggever wat ingekort. Wij gaan nu verder met de vooruitblik op de etappe.)

De slotklim naar La Pierre-Saint-Martin

Vandaag gaat deze editie van de Tour voor het eerst de bergen in. Na een vlakke aanloop is er een enkele, lange klim: 15 kilometer tegen 7,4%, de paar vierde-categorieklimmetjes in het vlakke deel van deze relatief korte rit tel ik voor het gemak niet mee. De beklimming loopt aanvankelijk vrij regelmatig omhoog, om uiteindelijk in de laatste kilometers wat af te vlakken. Hier mag je ervan uitgaan dat de mannen met power in het voordeel zijn ten opzichte van de pure klimmers. De laatste kilometer is echter wel weer stijl. Dit zou een mooi punt kunnen zijn voor Joaquim Rodriguez, als Team Sky, wat een sterke selectie van klimmers meenam naar deze Tour, hem dan nog niet gelost heeft. Houdt ook Quintana in de gaten, hij moet tijd terug pakken op Froome. Het moge duidelijk zijn dat de in Kenia geboren Brit voor mij de favoriet is in deze rit.

Woef.