HAAGGEDICHT

P1210338

DICHTER 2

En toch, je eigen buurman in Kijkduin,
van notabene twee onder een dak,
was dichter: iemand slordig in het pak
en zo apart, dat jij hem met een schuin
oog gadesloeg. Hij bakte ’t ook wel bruin
zoals hij, met de ambtenarenkak
waarmee hij soms tegen de keuken sprak,
heel de dag zat te niksen in zijn tuin.

Misschien dat hij daar wat ik nu maar noem
het dromerig nadenken overdreef,
waardoor geen tijd voor groeten overbleef;
misschien dat hij toen net over de doem
van het ontwaken, wasschen, kleeden schreef
en van de inane daden, meneer Bloem.

Michel van der Plas

%d bloggers liken dit: