Koekamp – Een fotoreportage

Den Haag, Oktober 2012

In de stad die het Internationaal Gerechtshof, het hoogste gerechtelijke orgaan van de Verenigde Naties, huisvest, is een groep vluchtelingen een demonstratief tentenkamp begonnen. De demonstranten in Den Haag zijn voornamelijk afkomstig uit Irak. Zij protesteren hier tegen de praktijk van het Nederlandse uitzettingsbeleid van uitgeprocedeerde asielzoekers en de wijze waarop de Nederlandse overheid hen in het algemeen behandeld.

Nu, twee maanden later, staat de winter voor de deur. Het leven in het kamp wordt elke dag zwaarder. Dagelijks komt de politie langs om te controleren op een reeks, soms bizarre beperkingen. Zo moet, met ‘veiligheid’ als motief, altijd een van de zijden van de tent openblijven, ook ’s nachts in de snijdende herfstwind. 

Eline Benjaminsen (C)

Meer informatie over het kamp:

www.facebook.com/rechtop.bestaan
www.doorbraak.eu/?page_id=11547

Eline Benjaminsen (Noorwegen, 1992) is reportagefotografe en studente aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag.
(Contact: elinelinfro@live.com)

Haagsche Bluf

Zigzaggend over de tramrails, de ruimte voor fietsers is krap bemeten op de Groenmarkt, tref ik een prachtig beeld aan bij de ingang van het winkelgebied ‘Haagsche Bluf’.
Knijp in de remmen, parkeer de fiets en loop naderbij. Het beeld heeft, ondanks Oosters uiterlijk, conform Grieks gebruik, geen armen. Een bordje ‘Voor de armen’ en collectebus zou niet misstaan. Wel heeft iemand, uit vermeende kompassie, een heuse milkshake gedeponeerd.

Haagsche Bluf
Haagsche Bluf.

Jutterskeet

Jutterskeet
In de duinen van Kijkduin, een paar honderd meter achter het Atlantic Hotel staat een bijzonder gebouwtje. Het is een keet. Een jutterskeet. Ome Jan en zijn hulpjutter Rob zijn hier in de weekends meestal te vinden.

Alles wat op het strand gejut wordt word hier verzameld. Van kunstgebit tot bril. Er hangt een sleutelkast vol met gevonden sleutels, misschien moet ik zeggen: verloren sleutels. Flessen, veel speelgoed en wat al niet. Zelfs boeken zag ik liggen. Lege flessen uiteraard.
Je kunt er wat te drinken kopen, wat te snoepen of een grote zure bom.
De keet is opgebouwd van gevonden hout. De buitenmuren zijn bedekt met voorwerpen en waar plaats is staat een spreuk. “De cursus omgaan met teleurstellingen gaat helaas niet door” , of “niet alle kwallen zwemmen in zee”.
Er is een terras waar je de schaduw kunt vinden als de zon te fel is of schuilen tegen de regen.
Het is een vrij onbekend Haags Museum, het heeft geen lange gangen met mooie zalen, entree hoef je niet te betalen.