мудак – Kllootzzak – Asociale Diplomaten

Mede haagspraker Mike di Bello herhaalde het vermakelijke Powned item vanmorgen al. Niet dat ik een hele grote Powned fan ben, maar dit is wel vermakelijke televisie, vooral wanneer op het eind een dikke Russische medewerker van de Russische ambassade met lege flessen gaat gooien, Danny de verslaggever een schop verkoopt en de cameraman omver duwt en met een vet Russisch accent verschillende malen Klllootzzak roept en dat het zijn privé leven is dat wordt aangetast.

Het item is heel simpel: Buitenlandse diplomaten overtreden in Nederland veel verkeersregels en betalen nooit de opgelegde verkeersboetes. Ik heb het niet nagezocht, maar volgens mij valt dit geenszins onder de diplomatieke onschendbaarheid.

Langzamerhand tijd om eens aangifte te doen tegen bijvoorbeeld de agressiviteit die diverse mannen aan de dag leggen? Of misschien tijd voor kamervragen?

Het wordt vooral te dol als in de volgende video onze minister van justitie grappig gaat lopen doen en vertelt dat hij met zijn collega van buitenlandse zaken heeft afgesproken dat ze als ze diplomaten ontmoeten ze standaard zullen vragen of ze hun verkeersboetes wel hebben voldaan.

Ben aan het proberen geweest om de dumpert en powned items hier in te plakken, maar dat lukte me niet, dan maar Youtube afgestruind.

Jobs

Jobs
Jobs

Een visionair is vaak een beetje een vreemde eend in de bijt.
Zo ook een van de geniale gasten die ooit het bedrijf Apple opgezet heeft, samen met een van zijn vrienden.
Het verhaal van Steve Jobs kennen we zo langzamer hand allemaal wel, maar wat is het dat een geniaal iemand scheidt van de meelopers onder ons?
En wat maakt de meelopers onder ons juist zo’n geniaal iemand doen volgen?
Met die gedachte ging ik naar de film kijken waar zoveel ophef over is, net zoals als over Steve Jobs in de loop der jaren.
Wie was nou die Jobs, die owh zo geweldige Steve Jobs, De man achter Apple, de iPhone en de iPod?
Na het zien van de film wist ik het; Een man met een weerbarstige attitude, overredingskracht, verkooptechniek, inzicht, volharding, met licht autistiforme gedragingen en met de hunkerende lust naar gezien te worden.
Want al deze soms wat (a)sociale kwaliteiten maakten deze man tot de mediatycoon van de afgelopen decennia.
De film maakt gebruik van mooie filmtechnieken qua kleuring, heeft daardoor een goed tijdsbeeld, niet al te tranentrekkerig, het verhaal is overtuigend gespeeld en leuk detail; de spelers zijn goed qua uiterlijkheden getroffen.
Een film om niets op aan te merken eigenlijk, behalve dat het wat mij betreft nogal aan de oppervlakte blijft qua emoties van deze man.
Let wel, de emoties worden wel in boosheden en frustratie getoond, maar wat het écht met hem doet, wat zijn zielenroerselen zijn, mis ik in het verhaal. Maar dat zal wel passend zijn geweest voor deze gedreven visionair….

Poëzie aan de waterkant 2013

“Je leeft naakt, in een pot vol insecten”
– Ester Naomi Perquin

Het thema van Poëzie aan de waterkant 2013 was ‘Poetry in Fashion’. Dichters en modeontwerpers lieten zich inspireren door ‘De nieuwe kleren van de keizer’, hiervoor werden speciaal teksten en kledingstukken ontworpen. Aangezien de zomer op 31 augustus toch echt op zijn einde liep, mocht dit gerust ambitieus genoemd worden. Je weet immers nooit of de waterkant zich in Nederland tot de achtergrond beperkt of op het laatste moment besluit toch van boven zijn entree te maken.

Dichteres Frederike Kossmann is niet bang voor het podium. foto: Roel Wijnants

De financiëring werd dit jaar op innovatieve, moderne, crisisbestendige etc., wijze gedaan: met behulp van crowdfunding, waarbij Fonds1818 ook nog een bijdrage leverde. Iets minder aandacht hiervoor in de presentatie had ik persoonlijk wat leuker gevonden. De weergoden moeten hetzelfde gedacht hebben, want het schoolbord waar de visitekaartjes van een sponsor op lagen, werd gedurende de middag zeven maal omgeblazen.

Poëzie aan de waterkant 2013. foto: Roel Wijnants

De poëzie maakte dan weer veel goed. Naast de deelnemers aan het speciale themaevenement waren er vooral jonge dichters en singer-songwriters te horen. Het was ook weer amusant om het verschil op te merken tussen die dichters die zich als een echte podiumtijger ontpopten en diegenen die op archetypische wijze met papiertjes bleven frommelen, wat ook wel zijn charme heeft. Beide categorieën bleken ongeveer evenredig vertegenwoordigd te zijn. Met een bak thee erbij en zittend aan een tafeltje of eenvoudig in het gras liggend was het zo een uitstekende culturele middag.

Organisatoren Diann van Faassen en Harry Zevenbergen van het Haags dichtersgilde kunnen tevreden zijn. Ik kijk alweer uit naar de editie van volgend jaar.

Edwin IJsman

Een Bloemetje

I♥DH. Foto door Roel Wijnants, op Flickr.
Er werd vanmiddag aangebeld. Ik vraag via de Bumifoon wie er is. “We hebben een bloemetje”, werd er gezegd. Ik druk op de knop en ging weer verder met waar ik mee bezig was. Het duurt een tijdje voordat ze op de elfde etage zijn
. Plony wilde de bloemen aanpakken, maar ik moest aan de deur komen. Bij de deur aangekomen, zie ik drie vrouwen met een grote bos bloemen staan. Ik pak de bloemen aan en vraag, waaraan ik dit te danken heb en van wie ze afkomstig zijn. 
Ik kreeg de bloemen, omdat ik zoveel mooie foto’s over en van Den Haag maak, maar van wie de bloemen afkomstig zijn dat verklapten ze niet. Bedankt dames en de gulle gever voor deze geste. Het was een leuke verrassing.


Ik ging in mijn archief kijken, omdat ik het shirt herkende en toen viel het kwartje.
Nachtburgemeester heeft een dienstwagen met chauffeur. Foto door Roel Wijnants, op Flickr.
http://www.ilovedh.nl/