R.I.P. Opperknuffelaar

Opperknuffelaar P1000049
#BLOGPRAAT 070 P1040794AA
Knuffeltje met Opperknuffelaar P1000055

Blogpraat

Ruud Ketelaar heb ik leren kennen als heerlijke eigenwijze en soms dwarse deelnemer aan de twitter praatgroep #blogpraat. Iedere maandag onder de hashtag #blogpraat op twitter te vinden tussen 20.00 uur en 21.00 uur. Blogpraat heeft zelfs een heus eigen blog.

Ik schreef op Hofstijl al over blogpraat, althans over een bezoekje van moeder blogpraat aan onze Opûh Koffie.

Ik ontmoette Ruud voor het eerst tijdens een blogpraat Tweetup in Den Haag (ook daarvan maakte ik een verslagje op Hofstijl) en later in Almere.

Opperknuffelaar?

De twitternaam van de jongedame op de foto met Ruud uit 2012 is @JulIta. Het is een op sociale media redelijk actieve dame die gewoonlijk meer twittert dan blogt. Ze studeerde litteratuurwetenschap in Amsterdam. Later zag ik haar nog eens op het Blogbal.

Ruud was nooit te beroerd iemand te dollen op twitter, zonder aanziens des persoons overigens, want hij zette net zo makkelijk zijn baas bij de belastingdienst op twitter te kijk als ieder ander. Zo ook deze jongedame die hij een beetje omfloerst benaderde, en haar, overigens zonder enige bijbedoeling, steevast knuffeltje noemde. Vandaar dat ik hem in Almere de bijnaam Opperknuffelaar gaf. Onder deze naam zal ik een blijvende goede herinnering aan hem hebben. Wellicht is knuffelbeer een betere bijnaam.

Ik was er ook wel een beetje trots op dat hij mij in de kantlijn van zijn zeer persoonlijke blog als contact had opgenomen

#Ruudwas

Aan deze twee tweets te zien is zijn familie bekend met zijn omzwervingen op het wereldwijde web en worden de social media bij zijn verscheiden betrokken. Een goed gebruik en ik weet zeker dat Ruud aan gene zijde zit te gniffelen om wat er allemaal wordt gezegd en gedaan rond zijn er zo stilletjes tussenuit knijpen. Ik hoop dat zijn blog nog een tijd in stand blijft, want nu wordt het natuurlijk nog belangrijker het eens na te lezen. Geniet van je rust Ruud!

Update(s)

Gisteren-, woensdag-, middag 20 april 2016 werd afscheid genomen van Ruud. Uitgebreid op de begraafplaats en online via een stream. Wel bijzonder!

Ik vond dat ik hem weer niet voldoende kende om daar aan irl of online deel te nemen. Het zette me wel aan tot het bijeen sprokkelen van wat blogposts van medebloggers over Ruud, omdat het kenmerk van blogposts is dat ze wegzakken in de tijd en zo zijn ze nog een beetje terug te vinden:

Vaarwel Ruud Ketelaar

Een man met een mening, afscheid van Ruud

Wonderlijk, Verwarrend en Verdrietig

#Ruudwas Ruud

Ik heb een Steen Verlegd, #Ruudwas

Een Uitgesproken Mening #Ruudwas

Onbekende Nederlander werd Trending Topic op Twitter

Boekenvraag #Ruudwas

Er is een Blogger Heengegaan #Ruudwas

Gewoon Online

#Ruudwas

I.M. Ruud Ketelaar

Strandbeest op drift

Normaliter zien Hagenaars de strandbeesten van Theo Jansen op het strand, werkplaatsen, musea en galerijen, maar vandaag was de tweede maal dat zo een beest door onze hofstad liep. Het vertrok vanaf de Denneweg, waar kunstgalerie Heden is gevestigd.

Onderweg

Het strandbeest maakte zelfs een bezoekje aan het Binnenhof, waar leden van de Tweede Kamer enthousiast opgeschikt werden uit hun stoffige debat en spontaan foto’s kwamen maken.

Korte expo op het Binnenhof

Eindpunt van de route: Het Atrium. De reden van de tocht is de opening van de expositie ‘Strandbeest Drawings’, waar tekeningen en schetsen van bovenvermelde kunstenaar zijn te zien.

Het past maar net.

Het duurde even voordat het beest vakkundig door de zijdeur van het IJspaleis werd gemanoeuvreerd, maar na wat passen en meten stond dan toch het strandbeest Animaris Proboscis in de hal.

De expositie geopend.

“Ik verklaar de expositie voor geopend”, grapte Theo.

U kunt het werk bewonderen tot en met 26 april 2016.

Tegeltableau’s Laan van Meerdervoort hoek Waldeck Pyrmontkade

DSC01342a
Enige tijd geleden werd op de Face Book pagina van Maurits Burger een foto geplaatst van het Jugendstil pand op de Laan van Meerdervoort hoek Waldeck Pyrmontkade met de vraag wie de maker was van de tegeltableau’s: Rozenburg of de Porceleyne Fles?
De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed vermeldt dat de firma Rozenburg de tegels had vervaardigd hetgeen niet juist is. Toevallig wist ik wie de makers waren en plaatse een link naar Wikipedia waar de info te vinden was over wie wat waar.(H.M. Mauser).
DSC01333
Het hoekpand is een ontwerp van architect J. Olthuis die ook de tableau’s heeft ontworpen. Op een van de tableau’s staat zijn naam vermeld evenals de namen Thooft en Labouchere, beiden waren eigenaar van de Porceleyne Fles. Vreemd is wel dat Thooft die geruime tijd ziek was voordat hij in 1890 overleed op een van de tableau’s vermeld staat, terwijl het gebouw uit 1902-1903 stamt.
H.M. Mauser die vanaf 1891 in dienst was en mede directeur bij de Porceleyne Fles was geworden, werkte onder andere mee aan de ontwikkeling van de sectiel-techniek. De tegeltableau’s op de Laan van Meerdervoort zijn uitgevoerd in deze nieuwe techniek.
DSC01301b

Thooft overlijdt in 1890.
De sectieltechniek (H.M. Mauser) werd voor het eerst in 1900 op de Wereldtentoonstelling van Parijs gepresenteerd.
Het gebouw is uit 1903.
Hij of zij die het weet waarom de naam Thooft vermeld wordt, mag het zeggen.
Bronnen Wikipedia – Capriolus
https://nl.wikipedia.org/wiki/Heinz_Mauser
http://www.capriolus.nl/nl/content/porceleyne-fles-vh-joost-thooft-en-labouchere-delftsch-aardewerkfabriek-de

Meer foto’s  met  tegeltableau’s op

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.1007094816038400.1073741944.100002136748627&type=1&l=56906ffc8c

Parijs – Roubaix: een zondag in de hel

Parijs – Roubaix is mijn favoriete klassieker. Ik zag deze als puppy en wilde wielrenner worden. De vijfde minuut van de volgende documentaire, ‘A sunday in hell’, over de editie van 1976, deed me van gedachten veranderen. In de vijfde minuut laat één van de renners namelijk de dag voor de koers zijn benen scheren. Heeft u wel eens een hondje met geschoren benen gezien? Juist… ik vind het niets.

Dus werd ik wielercommentator. De editie van Parijs – Roubaix die in deze klassieke wielerdocumentaire wordt beschreven geeft een tip mee voor de Nederlandse renners morgen: blijf op de bagagedrager zitten.

Parijs – Roubaix 1976 was een strijd tussen 3 mannen: De Vlaeminck en Merckx, beiden drievoudig winnaar, en Francesco Moser, de enige niet-Belg die deze klassieker won in de jaren ’70, vanaf 1978 won hij hem drie maal op rij. Tekenend in de documentaire is de tactische voorbespreking, waarin de ploeg van De Vlaeminck Moser als enige niet-Belg ische kanshebber ziet.
In koers klopt dat niet helemaal: Hennie Kuiper gaat mee in de kopgroep en doet geen trap teveel. Dankzij demarrages van hem en Moser, die allemaal door De Vlaeminck gepareerd worden, kan de zo mogelijk nog lepere DeMeyer op de wielerbaan van Roubaix de scherven oprapen. De grote jongens kregen rijles…

Het is te hopen dat bijvoorbeeld een Terpstra, die zo bejubeld wordt door mijn collega’s bij de NOS voor zijn zinloze gebuffel bij Gent-Wevelgem en andere koersen dit voorseizoen, hier eens van leert: blijf op die bagagedrager zitten!
Mocht dit niet simpel genoeg zijn, lees dan de tips van Sean Kelly in ‘How to win Paris – Roubaix‘. Hij noemt geen bagagedragers, maar ‘don’t be on TV’, ‘use your bullets wisely’ en ‘keep your cool’ zeggen het.

parijs-roubaix met tommy van beek
Blijf op die bagagedrager zitten! Foto: Roel Wijnants

Het moge duidelijk zijn: gezien het tactische onbenul dit voorjaar verwacht ik niets van de Nederlanders morgen. Houd Sagan in de gaten, alhoewel de winnaar van de Ronde van Vlaanderen wel iets aan zijn tactiek zou mogen doen. De man zou echter zomaar ineens sterk genoeg kunnen zijn om solo aan te komen. Cancellara, drievoudig winnaar, is ook sterk. Tom Boonen, die uniek zou kunnen worden met een vijfde zege in deze klassieker, verwacht ik niet echt meer. Wel houd ik morgen Lars Boom (ja, toch een Nederlander, ga op die bagagedrager zitten!) en Edvald Boasson-Hagen in de gaten. Let ook op Sep van Marcke, de laatste drie jaar eindigde hij steeds hoger in de uitslag, op plaats 11, 4 en 2…

Woef.

Haagse Vrijheidsweken met Maup

C2530F24-4380-4BF9-A8EF-D714B7A28C7F

Vrijheidswandelingen

Vanaf zaterdag 16 april viert Den Haag de Vrijheidsweken in aanloop naar het Bevrijdingsfestival op het Malieveld op donderdag 5 mei.

Tijdens de Vrijheidsweken worden er talloze activiteiten georganiseerd  rond de thema’s vrijheid, vrede, democratie, rechtsstaat en internationale rechtsorde.
Als beroepsliefhebber van onze mooie stad organiseer ik vier wandelingen waarbij iedereen welkom is. Voor in de agenda. Walk – talk – smile.

Op zondag 17 april gaat de wandeling door Bezuidenhout en leren we meer over het bombardement van 3 maart 1945. Was het toen echt zulk slecht weer dat de RAF-vliegers hun bommen allemaal naast het Haagse Bos lieten vallen, of was er meer aan de hand?

Op zaterdag 23 en zondag 24 april wandelen we langs een deel van de Atlantikwall, de verdedigingslinie die de Nazi’s aanlegden van Noordkaap tot aan de Pyreneeën.
De loop van de Atlantikwall om Stützpunktgruppe Scheveningen is tot op de dag van vandaag een litteken door de stad.

Op zaterdag 30 april onderzoeken we de Slag om Ockenburg. De eerste luchtlandingsaanval in de geschiedenis was de aanval op de vliegvelden rond Den Haag. Deze aanval mislukte volledig. De slag om het vliegveld Ockenburg is een weinig bekende geschiedenis die ik graag beter onder de aandacht wil brengen.

De wandelingen door Bezuidenhout en langs de verdwenen Atlantikwall zijn ook geschikt voor wandelaars op wielen. Honden zijn daarbij welkom.
Wandelt u mee?

Atlantikwall-kaart11
Stützpunktgruppe Scheveningen

De details:

Bommen op Bezuidenhout-wandeling

Datum: Zondag 17 april –
Tijdstip: 13:00 (duur 2 uur+) –
Locatie: Hoek Juliana van Stolberglaan / Laan van Nieuw Oost-Indië, verzamelen voor de Christus Triumfatorkerk –
Prijs: € 8,- p/p –
Wandeling door Bezuidenhout met aandacht voor het bombardement van 3 maart 1945. Aan de hand van historische beelden en informatie wordt een aangrijpend verhaal verteld over deze historische vergissing die nog duidelijk in het straatbeeld terug te zien is. De wandeling eindigt bij het beginpunt.

Atlantikwall-wandeling (1 & 2)

Datum: Zaterdag 23 en zondag 24 april –
Tijdstip: 13:00 (duur 2 uur+) –
Locatie: George Maduroplein, voor Madurodam –
Prijs: € 8,- p/p –
Wandeling langs het tracé van de voormalige Atlantikwall in Den Haag, een klein stukje van de vijfduizend kilometer lange verdedigingsmuur die liep van de Noordkaap tot de Golf van Biskaje. We lopen langs voormalige tankmuren, drakentanden en de 27 meter brede zigzaggende tankgracht en zien hoe het litteken van de Atlantikwall de stedelijke structuur heeft bepaald. De wandeling eindigt bij de kruising Segbroeklaan / Ieplaan. (De route van wandeling 1 en 2 verschilt)

Slag om Ockenburg-wandeling

Datum: Zaterdag 30 april –
Tijdstip: 13:00 (duur 2 uur+) –
Locatie: Hoek Machiel Vrijenhoeklaan / Kijkduinsestraat ter hoogte Piet Vinkplantsoen –
Prijs: € 8,- p/p –
De Slag om Den Haag was op 10 mei 1940 de eerste grootschalige maar mislukte luchtlandingsaanval in de geschiedenis. Verdwenen vliegveld Ockenburg speelde daarbij een belangrijke rol. Daarnaast zullen we zien hoe de Atlantikwall de jonge badplaats Kijkduin doorsneed en stil staan bij struikelstenen en meer. De wandeling eindigt bij het beginpunt.

Meer informatie: https://wandelenmetmaup.wordpress.com/agenda/vrijheidsweken/