Den Haag zegt “Neen” tegen Boeteregeling Energielabel Woningen

energielabel woningen
Minister Blok had een wetsvoorstel ingediend om het energielabel voor woningen met ingang van volgend jaar beter afdwingbaar te maken met forse boetes. Op 20 november is het voorstel afgestemd door de Tweede Kamer. Pikant detail: De eigen VVD van Blok stemde tegen.

Ik ben daar blij mee: Iedere malloot met een beetje algemene ontwikkeling kan op zijn klompen aanvoelen dat een woning die vóór pakweg 1980 is gebouwd (ik denk zo’n 80% van de gehele woning voorraad), niet erg energie zuinig is. Er wordt nu een hele heisa over gemaakt, omdat een koper van een huis “recht” zou hebben om te weten wat voor energielabel een woning heeft. Tja…wat ik van algemene bekendheid beschouw, gelijk maar een “recht” te noemen gaat mij gewoon wat ver. Wat voegt een “Niet zuinig” label daar nou aan toe?

Het wordt nog doller dat de bedrijven die geld verdienen met het uitvoeren van het labelen van woningen de staat nu maar gelijk willen aanpakken en gederfde omzet willen claimen via de rechter.

De EU heeft het al in 2008 verplicht gesteld, maar het lijkt niet erg van de grond te komen. Wellicht gaat de EU Nederland nu boetes opleggen.

De wal gaat bovendien het schip keren, voorspel ik. In deze tijd van al maar dalende woningprijzen krijgen verkopers steeds meer belang om ervoor te zorgen dat hun woning wel van een wel zuinig energie label is voorzien. De almaar stijgende energie prijzen (nog even afgezien van de vermoedens van prijsafspraken bij de mee graaiende energieleveranciers) en de almaar stijgende energiebelasting maken energie steeds meer significante kostenpost voor wonen. Daarvoor is een boetesysteem met een bijbehorend apparaat om het na te leven gewoon onzin.

Er speelt nog een argument door mijn hoofd: De gangbare methode om een woning energie zuinig te maken is om zoveel mogelijk te isoleren en wel vaak met dubieuze materialen vanuit milieu oogpunt, zoveel mogelijk kieren en gaten dicht te stoppen en zodoende een gezonde ventilatie zoveel mogelijk de nek om te draaien. Met alle gevolgen van dien: Vocht dat niet weg kan en tot schimmelvorming leidt. Centrale afzuigsystemen die onvoldoende worden onderhouden en daardoor verspreiders van ziektekiemen worden. Enzovoort enzovoort. Mijn stelling is dat er in de hele bouw nog niet echt wordt nagedacht over Goede Woningisolatie. Enkele uitzonderingen daargelaten.

De Haagse Toren

Haagsche Toren

“De Haagse Toren”
Van mijn vader leerde ik dat de “Haagse Toren” in de Torenstraat staat. Na een vakantie was mijn vader, een rasechte Hagenaar, altijd weer blij om deze toren te zien. Traditie was het om ter afsluiting van de zomervakantie, even  naar de stad te rijden om een ijsje bij Florencia te eten. Dan reden wij langs de Haagse Toren en zei mijn vader: “Kijk jongens de Haagse Toren staat er nog!”.
Jaren later, toen ik mij meer in de geschiedenis van Den Haag ging verdiepen, kwam ik er uiteraard achter dat de Haagse Toren, de Grote Kerk of Sint Jacobskerk heet.
In 1420 werd met de bouw van de zeskantige toren bij de Grote Kerk begonnen. Deze toren werd niet alleen als klok gebruikt, maar ook als uitkijkpost voor vijandelijke invallen uit zee.
Tegenwoordig kan men als uitkijkpost het gebouw “Het Strijkijzer” op het Rijswijkseplein gebruiken en in dit gebouw is o.a. een restaurant gevestigd. Hier kun je op hoog niveau van het uitzicht en eten genieten. Leuk vind ik dat dit project de naam heeft gekregen “De Nieuwe Haagse Toren” wonen, werken en ontspanning in één toren.

De reus

Van de week liep ik in de Grote Marktstraat toen ik een oploopje zag, een lange man type basketballer met een groep mensen er omheen. Dichterbij gekomen zag ik de man handtekeningen uitdelen. Het bleek een grote groep japanners te zijn die zo’n reus geweldig vonden. De man had een geschatte lengte van ± twee meter, ook niet overdreven groot, maar wel voor de groep Japanners waar de gemiddelde lengte 160 cm was. De man was erg sportief en voldeed aan het verzoek om handtekeningen en om met hem op de foto te mogen. Je voelde de spanning bij de Japanners als ze naast de man gingen staan.
Toen iedereen op de foto was geweest namen ze hartelijk afscheid. de man vervolgde zijn weg en de groep Japanners bleef nog lang napraten. Ze bekeken elkaars foto’s waarbij ze weer hartelijk moesten lachen.