Haagspraak

Parkpop 2015 begon dit jaar als een zweterige, iet wat benauwde, dag. Er stonden bands met grote en kleinere namen op het programma.

Wat er die avond ervoor gebeurd was tijdens ‘Night at the Park’ hadden wij geen weet van, nog.

Wat ons wel opviel was dat het een beetje lafjes aanvoelde. Er waren maar weinig bezoekers in het begin en dat was ook voor de bands duidelijk zichtbaar. Gelukkig lieten ze dat niet merken en speelden naar hartenlust, zelfs al was het maar voor een klein publiek. Orange Skyline, onze favorieten van vorig jaar beten de spits af. Ook dit jaar weer was het een gezellig concert. Elementary Pinguins klonk opwekkend en gewoon mooi.  Gelukkig trok vanaf dat moment ook echt het publiek aan. Dus toen Bongo Botrako, met z’n swingende mannen op het podium stond werd het eindelijk weer een beetje het ouderwetse Parkpop Feestje, wat we zo gewend zijn.                                                                

Toen kwam (voor ons) de klapper: Ben Miller Band, geweldige muziek gemaakt met hele bijzondere zelfgemaakte instrumenten en een nog leukere microfoon…via een oude telefoonhoorn zong de zanger zijn muziek. Wat een feest deze band!                                                                                                                                           Omdat wij met camera’s gewapend waren en het echt ging betrekken twijfelden we…blijven of gaan. Maar Frans Bauer had beloofd te zingen…als Rammstein. Dus daarvoor moest en zou ik de regen trotseren, juist omdat ik graag wilde horen dat onze Frans ook iets anders kan dan zijn normale oeuvre. Het publiek was ineens in groten getale vervijfvoudigd… dus vele fans heeft de man zeker. Maar na één liedje haakten wij af. Het is niet wat wij leuk vinden, maar de bezoekers van dit jaar gelukkig zeker wel.

Eerlijk is eerlijk; Ik vond Parkpop dit jaar echt een beetje tegenvallen. Hierdoor komen er natuurlijk vragen naar boven, is het (twee jaar bestaande&betaalde ) ‘Night at the Park belangrijker geworden dan het (gratis) Parkpop, wat al 35jaar bestaat?                          

Laten we hopen dat ondanks deze verschuivingen in de programmering Parkpop wel zijn bestaansrecht houdt, want het maakt vele mensen toch nog steeds erg blij.                    

Den Haag is en blijft toch Parkpop Stad van Nederland?!

Op 8 februari stond bovenstaande kop boven een bericht van mij. Alleen toen tussen haken nummer 3.

Destijds berichtte ik over een brief die ik van de Haagse wethouder Joris Wijsmuller (stadsontwikkeling, wonen, duurzaamheid en cultuur) ontving met als onderwerp Telefooncellen Buitenhof.

Aanleiding van zijn schrijven vormden onder andere twee stukken van mij over de verdwijning van twee historische telefooncellen, direct naast de toegangspoort tussen Buiten- en Binnenhof. Cellen ontworpen begin dertiger jaren. Grijze frames, veel glas en bovenin de tekst Telefoon (bij de ene cel) en Alarm. Brand-Politie bij de andere.

Ze bleken in 2013 te zijn weggehaald door KPN. Wethouder Rabin Baldewsingh wilde voorkomen dat dit stuk Haags erfgoed verdween. Hij verordonneerde dat ze herplaatst moesten worden op het terrein van het Haags vervoersmuseum aan de Parallelweg. Alleen, daar kwamen de cellen nooit aan zo bleek bij navraag.

 

Joris Wijsmuller liet weten dat de cellen nog niet bij de oude trams en bussen staan omdat er nog geen geschikte locatie voor was gevonden. Maar, zo gaf hij aan, de cellen bestaan nog steeds. Ze staan in Utrecht. Op een terrein van de aannemer Van Rijnsoever. En ze zouden dit voorjaar terug naar Den Haag. Om nu wel hun plekje te krijgen bij het vervoersmuseum. ‘Ik bedank u voor uw betrokkenheid bij het wel en wee van het Haagse monumentaal erfgoed’, schrijft Joris Wijsmuller.

Tsja. Dat was toen. De cellen zijn nog steeds niet bij het vervoersmuseum aangekomen. Naspeuringen mijnerzijds maakten duidelijk dat de twee zelfs helemaal niet bij aannemer Van Rijnsoever in Utrecht stonden! De gemeente bleek zich ‘vergist’ te hebben. Het was een gelijknamige onderneming in Amersfoort.

Daar zijn de twee gevonden. Alleen kunnen ze nog niet terug naar Den Haag. Ze moeten vakkundig opgeknapt worden. Dus is de gemeente Den Haag op zoek naar een geschikte restaurateur. Als die gevonden is, kan die met de twee cellen aan de slag. Wanneer hij klaar is, uiteraard, onduidelijk. Maar het streven is er nu op gericht de cellen in het najaar toch echt weer terug te krijgen naar de Hofstad.

Ben benieuwd. Er is in deze ‘zaak’ al zo veel beloofd en toegezegd dat ik nu het motto aanhang ‘eerst zien, dan geloven’. Deze serie krijgt zeker een vervolg!

Bezoekers Parkpop geven persconferentie Amnesty International tijdens festival in actie voor persvrijheid Bezoekers aan Parkpop krijgen dit jaar de gelegenheid tot het geven van hun eigen persconferentie. Een symbolische persconferentie wel te verstaan. Deze speciale festivalactie maakt deel uit van een internationale campagne van Amnesty International voor de vrijlating van gevangen journalisten in Myanmar. De stand van Amnesty International Den Haag staat dit jaar in het teken van vijf jonge journalisten die in 2013 zijn gearresteerd voor het schrijven van een krantenartikel over het mogelijke bestaan van een chemische wapenfabriek in Myanmar. Amnesty beschouwt de journalisten als gewetensgevangenen die onwettig zijn opgepakt voor het doen van hun werk. Onlangs zijn de journalisten tot 7 jaar cel veroordeeld. Festivalbezoekers kunnen in het Zuiderpark tijdens Parkpop achter een batterij microfoons plaats nemen om zich namens de journalisten uit te spreken voor hun vrijlating en het ondertekenen van een petitie. Professionele fotografen zullen klaar staan om hun optredens vast te leggen. De beelden worden via facebook gedeeld, waar festivalgangers de foto’s ook weer kunnen downloaden als blijvende herinnering aan Parkpop 2015. PARKPOP 2015 zondag 28 juni 2015 in de stand van Amnesty International, Zuiderpark, Den Haag Website: www.denhaag.amnesty.nl Facebook: Amnesty International Den Haag | event Twitter: Amnesty Den Haag | @AmnestyDenHaag

Je zou het niet zeggen maar Den Haag bezit een echt kasteel. En dan doel ik niet op het alom bekende Binnenhof. Dit kasteel ligt even buiten het centrum. Uit de route als het ware. Zeker voor toeristen en andere liefhebbers van historische gebouwen. Het pand is ook, ik geef het toe, nauwelijks te vinden. Verscholen achter zo’n monsterlijk kantoorgebouw uit de jaren zestig. Dat inmiddels leeg staat, maar daar maalt kennelijk niemand om.

Ik heb het over kasteel De Binckhorst. Formeel gevestigd op Binckhorstlaan 149. Nu ben ik op zich geen freak van oude gebouwen maar toen ik onlangs op een zondag zag dat het toegangshek – jawel, ook hier – open stond kon ik de aandrang niet weerstaan eens een kijkje te nemen bij het kasteel.

Het pand stond-, en de omliggende tuin lag er strak bij. Het kasteel en een nagebouwd houten koetshuis worden ‘bewoond’ door Bergman Clinics, een conglomeraat van klinieken voor bewegingszorg, vrouwenzorg, inwendige zorg, uiterlijk&huid. Tenminste, dat melden ze op hun eigen site.

Wat naspeuringen leerde mij het volgende. In 1079 was hier een hofstede toebehorend aan Evert van den Binckhorst. Later werd de hofstede uitgebouwd tot landgoed bestaande uit een gebouw en 30 hectare grond. In 1308 was het kennelijk in bezit van Graaf Willem 3. Door de eeuwen heen woonden er talloze notabelen. In 1928 kwam het in handen van de gemeente Den Haag.

Het Nederlandse leger vorderde het pand in 1939. Korte tijd later trokken de nazi’s erin en werd het een weeshuis voor jongens. Dat bleef het kasteel tot 1958. In dat jaar werd het eigendom van de Stichting vakopleiding bouwbedrijf. In 1969 kwam het foeilelijke kantoorgebouw tussen de Binckhorstlaan en het kasteel te staan.

In 1993 werd het geheel, kantoorgebouw en kasteel, gekocht door ontwikkelaar en belegger Menno Smitsloo. Die bezit het allemaal nog steeds en verhuurt de panden. Bergman Clinics mag er nog tot 2020 in zitten. Pas dan loopt het huurcontract af.

Toegankelijk zijn het kasteel of de tuin normaliter niet. Het feit dat het om een rijksmonument gaat doet daar kennelijk niets aan af. Ook ik kwam dus niet binnen maar de blik van buiten gaf mij een goed genoege indruk. Het is dood en dood zonde dat dit kleinood niet bekender is, zichtbaarder en toegankelijker.

De gemeenten wil ‘De Binckhorst’ gaan herontwikkelen tot aantrekkelijk woongebied. Daarbij moeten bedrijven en kantoorpanden ruimte maken voor woningen, water en groen. Er is dus hoop voor het kasteel, mits de gemeente de plannen waar kan maken. En dat kan alleen met geld. Veel geld.