Sinds het verbod er is om fietsen te parkeren op de Grote Markt is de Voldersgracht uitgegroeid tot een grote rijwieldumpplaats terwijl 50 meter verder een gratis stalling is, waar fietsen gestald kunnen worden. En dat heet “Beste Binnenstad van Nederland”. Niemand schijnt hier er ook maar iets aan te willen of kunnen doen. Wanneer je een pak kranten naast de volle container zet dan, zijn ze er als de kippen bij om een bekeuring uit te schrijven.
Iedereen die zijn fiets kwijt wil sluit gewoon aan, al staan ze twee tot drie rijen dik. Er zijn stallingen waar men zijn fiets gratis kan plaatsen in de buurt, maar de Hagenaar, op een paar na, brengt zijn fiets er niet heen.
De gemeente schijnt dit te gedogen want er staat een fietscoach met een geel hesje bij, maar die kijkt toe en doet niets. Als er brand uitbreekt in een van de warenhuizen zijn de panden slecht te bereiken met alle gevolgen van dien.
Patat, Prosecco en ArchipelPoëzie – Onthulling Muurgedicht “Regen” van Ivo van Strijtem
Haagspraak gaat over taal en kan dan ook niet wegblijven bij poëzie, zeker niet bij poëzie op straat. Maurits Burgers, kortweg Maup van Wandelen met Maup had een Poëzie Promenade georganiseerd en kwam erachter dat aan het eind van de wandeling het zevende gedicht op een gevel van de Archipel buurt in de Riouwstraat zou worden onthuld [ed: maar zie commentaar van Maup: Hij wist het al].
Ter plekke aangekomen werden wij aangenaam verrast door een mobiele Bram Ladage patatwagen, kregen we ongevraagd in afwachting van de opening rond 16.30 uur een glas Prosecco in de hand gedrukt en werd het geheel opgefleurd door een blazersorkest. Ik heb de titel dus naar impressie omgedraaid, want de officiële titel zou natuurlijk luiden Poëzie, Patat en Prosecco…..
De onthulling werd begeleid door toespraken van de eigenaar van het gebouw waarop het gedicht is aangebracht, door de voorzitter van de stichting die ervoor zorgt dat er gedichten op gebouwen in de Archipelbuurt komen, Ruth van Rossum van Archipelpoëzie.nl en door degene die de echte onthullingshandeling in zeer toepasselijke stijl verrichte, de afgevaardigde van de Vlaamse Regering in Den Haag, de heer Axel Buyse, omdat Ivo van Strijthem een Vlamink is. Aan het eind komt ook nog onze eigen Harry Zevenbergen in beeld die samen met een collega de Archipel gedichten zal meenemen in een onderwijspakket om onze kindertjes wat meer wegwijs in poëzieland te maken.
Van het geheel heb ik een video impressie gemaakt die ik niet geëdit heb. De langste die ik ooit gemaakt heb. Ik heb de stukjes achter elkaar geplakt. Ze zijn ook een beetje bibberig hier en daar, want het is niet met een hele professionele videocamera geschoten, maar het geheel is naar mijn bescheiden mening het aanzien waard en interessant ook nog es. Ik hoor of zie uw commentaar wel. Wellicht zal ik de tekst hier – wanneer ik er meer tijd voor heb – nog wat uitbreiden.
Lag er vanochtend nog een stuk stormschade op straat, een rode baldakijn die losgerukt was van de gevel van een van de panden van de Geleenstraat, vanmiddag was het stuk zonwering opgeruimd en was de zon zelf ook zowaar weer terug in de Haagse Rivierenbuurt. Tussen de mensen die op de tram stonden te wachten bevond zich een open vrachtautootje, met een man in overall die net klaar was met zijn vorkheftruck de bloembakken te verwijderen.
Foto: (c) Haagspraak
De bakken, die door het hele centrum ongeveer dezelfde soorten bloemen bevatten, worden opgehaald nu de planten er nog een beetje mooi uitzien, legde de man uit. Zo rond eind mei mogen we ze weer terug verwachten. Sommige delen van de stad hebben meer mazzel: daar worden de bakken vervangen door ‘heidebakken’.
Er zijn van die verkeerssituaties waar je geen touw aan vast kan knopen. Den Haag zit er vol mee. Vooral als fietser beland je regelmatig op een plek waar je je niet met gebruik van de gangbare verkeersregels uit kan redden. Maar ook als je door de stad loopt, krijg je van tijd tot tijd de nodige hindernissen voor de kiezen.
Hoe kom je hier langs als voetganger?
Vooral als de weg ergens is opgebroken, beland je af en toe in een penibele situatie. Een typisch voorbeeld is nu een opgebroken stuk van de Lekstraat. Ongetwijfeld gebeuren hier hoogstnoodzakelijke dingen die de gehele stad ten goede zullen komen, maar de omleiding die hier verzonnen is voor fietsers en voetgangers is hilarisch in zijn disfunctioneren. Het mooiste is de situatie als je hier aankomt vanuit de richting Centraal Station, als voetganger.
Na een flink eind langs afrasteringen te zijn gelopen is het eerste dat je tegenkomt een bordje: fietsers links, voetgangers rechts. Ik vroeg mij af hoe het mogelijk was om als enigszins corpulente voetganger hier nog het stuk aan de rechterkant te betreden, maar mij lukte het vrij redelijk om mij nog tussen de borden door te wurmen en verder te lopen over het voetpad. Binnen een tiental meters vernauwde het voetpad zich echter. Kort hierop eindigde ditzelfde voetpad op het punt waar de afzetting links raakte aan het hekwerk. Teruglopen dus en mij begeven op het deel van de weg dat voor fietsers is afgezet.
Klemgelopen tegen de afrastering.
Terwijl ik hier overheen liep, ondertussen een paar foto’s makend, kwam er achter mij een jonge blondine op de fiets aan. Er was geen ruimte voor twee mensen op dit ‘fietspad’, dus duwde ik mijzelf tegen het rood-wit van het hekje aan. De blondine glimlachte en reed de rijbaan op.
Voetgangers en fietsers laten zich niet sturen. Zeker niet door falende planning en incompetente uitvoerders.
TodaysArt 2014 verhuisde van centrum Den Haag naar Scheveningen Haven gebied Zuiderstrand(theater), de Vloek en Surfdorp F.A.S.T. Norfolk Playground werd Container Village waar muziekmakers elkaar in Session Views ontmoetten. De gedachte Workshop Reason werd toch beter een live optreden vond Marco Raaphorst van Melodiefabriek.
Op een groot scherm konden bezoekers zien hoe hij van helemaal niets een flinke sound opbouwt. Haagspraak was erbij, wakker geschud een paar dagen eerder door de enorme vuurwerkexplosies die de kwade geesten moesten verjagen.
Haagspraak 