Gerrit Schuemie


Gerrit Shuemie

Gerrit, antiekhandelaar in ruste, maakt dagelijks een wandeling om de been- en oogspieren te oefenen. De oogspieren oefent hij door naar vrouwelijk schoon te kijken. Gerrit is dik in de tachtig maar geniet nog dagelijks van het leven. Zijn roets lagen in het schildersvak, maar zijn moeder zei altijd dat hij er te fijn voor was gebouwd. Van huis uit hadden ze een schildersbedrijf. Zoals het toen gebruikelijk was gingen alle mannen het bedrijf in. Maar Gerrit had er iets op tegen.

Via via is hij een drukkerij beland. Daar had hij het wel naar zijn zin, mede omdat er ook veel drukwerk voor kunstenaars werd gemaakt: affiches, posters. Dat had de aandacht van Gerrit getrokken.

Door veel zelfstudie raakte hij steeds meer in de kunstwereld betrokken. Op een bepaald moment werd er kunst gekocht en weer verkocht en zo werd Gerrit uiteindelijk antiekhandelaar. Handel met buitenlandse relaties was een onderdeel van zijn werk. En hij had verstand van zaken. Gedurende de zomermaanden kun je Gerrit vaak tegen komen op de antiekmarkt, alleen of in gezelschap van Karin, zijn trouwe metgezel.

Veiling prijzen checken

De reus

Van de week liep ik in de Grote Marktstraat toen ik een oploopje zag, een lange man type basketballer met een groep mensen er omheen. Dichterbij gekomen zag ik de man handtekeningen uitdelen. Het bleek een grote groep japanners te zijn die zo’n reus geweldig vonden. De man had een geschatte lengte van ± twee meter, ook niet overdreven groot, maar wel voor de groep Japanners waar de gemiddelde lengte 160 cm was. De man was erg sportief en voldeed aan het verzoek om handtekeningen en om met hem op de foto te mogen. Je voelde de spanning bij de Japanners als ze naast de man gingen staan.
Toen iedereen op de foto was geweest namen ze hartelijk afscheid. de man vervolgde zijn weg en de groep Japanners bleef nog lang napraten. Ze bekeken elkaars foto’s waarbij ze weer hartelijk moesten lachen.

Samen met Eline Vere naar huis

Samen met Eline Vere naar huis

Als ik ‘s-avonds/’s-nachts naar huis toe ga, fietsend of lopend en ik loop richting Paleis Lange Voorhout, dan heb ik weleens het gevoel dat Eline Vere naast me loopt !!?

Dat komt denk ik door…..,
Het beeld van Louis Couperus dat daar staat, want als ik op ’t Lange Voorhout loop/fiets, dan MOET ik zijn richting uitkijken en dan pas verder.

Bollen op het Koningsplein

In een mail van het online magazine de Uitvinderswijk, stond afgelopen week een oproep om deel te nemen aan een bollenplant actie op het Koningsplein.
Na een korte uitwisseling, sta ik zondag om elf uur stipt met een groepje vrijwilligers uit de buurt klaar, met spade, om de grond van het Koningsplein te voorzien van bollen.

Spade
Benodigdheden.
Bollen
3000 bollen in voorraad.

‘Oh, woon jij daar?’, buurtbewoners maken met elkaar kennis, terwijl kinderen de aarde vullen met toekomstige tulpen. Vier groepjes verdeeld over het hele plein werken ijverig en na een klein uurtje is het koffiepauze.

Aan de slag
Aan de slag.
Pauze
Intermezzo.

De laatste loodjes. Een nog half gevuld krat wordt in een keer over de grond verdeeld.
Snel aarde erover. Klaar.

De zon breekt door
De laatste loodjes.

Het is wachten op het voorjaar.

Koningsplein
Koningsplein.

Bronnen:
Uitvinderswijk: www.uitvinderswijk.nl
Koningsplein: www.koningsplein.nl

Intocht Sinterklaas

Om twaalf uur wakker geschud worden door een hels orkest: Midden op de brug boven het Verversingskanaal trommelen, roffelen en blazen een groepje Zwarte Pieten een welkomstlied. Het atonale spel van de Trompet Piet stemt de dag gunstig.

Om drie uur in de middag arriveren de goedheiligman en zijn gevolg in de Weimarstraat om er, vanwege een file, een tijdje te blijven. Na een bypass operatie voor enkele optochtdeelnemers op het Koningsplein, kan de stoet weer verder met pepernoten uitdelen.