Beveiliging Beatrix wassenneus

Beveiliging staat weer voor joker
Den Haag Noordeinde Voor de derde keer  op rij zijn grappenmakers het door tientallen   beveiligingscamera’s  omgeven  standbeeld opgeklommen  en hebben Willem van Oranje een paar stropdassen omgedaan.
 En voor de derde keer maken ze een lange neus naar de beveiliging .  Een beveiliginssysyeem   dat de belastingbetaler een vermogen kost maar  door een stel slaapkoppen wordt bemand . 
  Op 3 September werden nog twee kunstwerken die voor het paleis lagen meegenomen  maar bij de bewaking was er niemand thuis .   In het verleden heeft een dwaze vader die uit protest op het dak van het paleis was geklommen om aandacht te vragen 
 maar staan springen en dansen want niemand letter op hem . In deze tijd van  zware beveiliging  vanwege terroristische  bedreigingen  wordt hier toch aangetoond dat  het helemaal niets voorstelt  en dat elke willekeurige barbezoeker  na een paar biertjes 
 de weddenschap weer aangaat om te bewijzen dat het weer is gelukt.
Beveiliging staat weer voor joker

 

Verbeelding

Nelson Mandela op de Johan de Wittlaan.
Standbeeld op de Johan de Wittlaan.

Mandela. In een nat pak.
Hij stapt na zeven jaar voorbereiding uit Hotel Bel Air en loopt hij richting PsyQ, schuin aan de overkant, maar komt niet verder dan het Museon en het Omniversum.
Achter hem volgen vereeuwigde vogels, vergezeld door hersftbladeren.

Reflectie.
Reflectie.

Op 12 juli 2012 begon de bouw van het 3,5 meter hoog beeld, gemaakt door Arie Schippers en werd op 25 september 2012, met enige onrust, onthult door Desmond Tutu.

Bronnen:
The Hague.com
Het Algemeen Dagblad
http://www.rijksoverheid.nl/
Museum Beelden aan Zee: Making Mandela. Grote Zaal.

Jos van Leeuwen

van leeuwen
Jos van Leeuwen, bekend in Den Haag en omstreken, is een man met passie voor zijn beroep. Bij nacht en ontij trok Jos er op uit om waar nodig foto’s te maken van gebeurtenissen, zodat lezers van lokale bladen konden zien wat in zich in de regio afspeelde. De politie- en brandweerscanner stond dag en nacht aan en menigmaal ging Jos er op uit om een reportage te maken. Als 16 jarige maakte Jos al foto’s voor Het Vaderland, in de zeventiger jaren werd Jos van Leeuwen de vaste brandweer- en politiefotograaf voor de Haagse Courant. Zijn levenswerk is jaren geleden in boekvorm verschenen, met als titel “Den Haag Rampenstad”, met daarin een collectie prachtige foto’s van unieke gebeurtenissen die in Den Haag hebben plaatsgevonden: een boek waarbij menig Hagenaar het “oh ja ” zal laten klinken bij het zien van de foto’s. Zijn hele archief is geschonken aan het Gemeentearchief, zodat over een tijd iedereen kan meekijken in het omvangrijke werk van Jos van Leeuwen.
Al Jaren is Jos ook voor de landelijke pers geen onbekende meer en siert bij menig artikel zijn foto. We hopen nog lang van zijn foto’s te kunnen genieten.
Jos van Leeuwen

Crimineel Den Haag

Duiker Brandweer
Afgelopen woensdag liep ik langs een paar grachten. Op het Buitenom aangekomen zag ik in de verte een brandweerauto en wat politiewagens eromheen. Een duiker kwam net naar boven want hij was klaar met zijn taak.
Ineens zag ik een kluis staan, weliswaar leeg want de deur was open. Toen ik verder rondkeek zag ik op diverse plekken allemaal kluisjes staan waarvan de deurtjes geforceerd waren.
Wat was hier aan de hand, is deze gracht representatief voor veel Haagse grachten en liggen er nog veel meer kluisjes her en der op de bodem, of was het de thuishaven van het inbrekersgilde? Buit eruit en dumpen, niet te ver lopen met die handel.
Ik vermoed dat het van een of twee bendes de dumpplaats was geworden. Die moeten in de buurt wonen en denken: “even de straat uit en hoppa!!!!”
Was een vreemd gezicht om een 15-tal kluisjes langs de kant te zien staan, een flinke buit na een paar uur zoeken. Nu nog de eigenaren opsporen en vertellen dat ze wel de kluis, maar niet de inhoud hebben gevonden.

meer info over diverse soorten criminaliteit in Den Haag op:
http://www.ad.nl/ad/nl/1401/home/integration/nmc/frameset/nieuws/misdaadmeter.dhtml
Inbrekersgilde

Gerrit Schuemie


Gerrit Shuemie

Gerrit, antiekhandelaar in ruste, maakt dagelijks een wandeling om de been- en oogspieren te oefenen. De oogspieren oefent hij door naar vrouwelijk schoon te kijken. Gerrit is dik in de tachtig maar geniet nog dagelijks van het leven. Zijn roets lagen in het schildersvak, maar zijn moeder zei altijd dat hij er te fijn voor was gebouwd. Van huis uit hadden ze een schildersbedrijf. Zoals het toen gebruikelijk was gingen alle mannen het bedrijf in. Maar Gerrit had er iets op tegen.

Via via is hij een drukkerij beland. Daar had hij het wel naar zijn zin, mede omdat er ook veel drukwerk voor kunstenaars werd gemaakt: affiches, posters. Dat had de aandacht van Gerrit getrokken.

Door veel zelfstudie raakte hij steeds meer in de kunstwereld betrokken. Op een bepaald moment werd er kunst gekocht en weer verkocht en zo werd Gerrit uiteindelijk antiekhandelaar. Handel met buitenlandse relaties was een onderdeel van zijn werk. En hij had verstand van zaken. Gedurende de zomermaanden kun je Gerrit vaak tegen komen op de antiekmarkt, alleen of in gezelschap van Karin, zijn trouwe metgezel.

Veiling prijzen checken