Categorie: straatnieuws

Het gebeurde in Den Haag…

Boomkap in Den Haag

Het bericht dat er 296 bomen gekapt gaan worden op de Laan van Meerdervoort in Den Haag, om plaats te maken voor parkeerplaatsen, heeft veel stof doen opwaaien bij de omwonenden.

Een actiecomité ‘Laat de Laan de laan’ werd in het leven geroepen en de bewuste bomen werden voorzien met ‘Laat ons staan’ affiches. Bewoners plaatsen een poster ‘Te koop’ achter het raam van hun huis, waarop voor de geïnteresseerden het telefoonnummer van het secretariaat van wethouder Peter Smit van verkeer stond vermeld.

Het mocht allemaal niet baten.

Boomkap gaat gepaard met veel lawaai. Een voorproefje van wat hen te wachten staat:

Met een touwtje een stok en een kladblok

hofvijver1
Het is 2013, we kunnen de afstand van de aarde tot de meeste planeten nauwkeurig meten. Via het GPS systeem en een mobiel is bij te houden waar en hoe laat ik mij ergens bevind. De diepte van oceanen, zeeën rivieren en kanalen zijn opgemeten met Bathymetrie‬ of andere apparatuur.
Nu zijn ze de diepte van de Hofvijver in kaart aan het brengen met een touwtje een stok en een kladblokje. Tijdens het meten verloren ze ook nog een viltstift zodat ze naar de kant moesten voor nieuw schrijfmateriaal.
Er komt een drijvend beachball-veld in de hofvijver. Al jaren wordt het AVRO Festival Classique uitgevoerd op de Hofvijver, al jaren bouwt men een podium en tribune in de hofvijver en nu ineens moet er gemeten worden en op een manier die stamt uit de tijd dat de hofvijver werd aangelegd.
De persoon die dit bedacht heeft zet thuis een nieuwe lamp in met twee personen. Eén persoon steekt de lamp in de fitting en de ander draait de man net zo lang rond tot de lamp vastzit.hofvijver2

touw
Hier is de gemiddelde diepte van de Hofvijver te zien, de Podiumbouwer van AVRO Festival classique staat op de bodem.
Festival classique

Beppie en Sera

Nu de jaren meer gevorderd lijken te geraken maakt het lichamelijk actief zijn steeds meer plaats voor activiteiten van de hersenen. Daar hoort min of meer als een vast onderdeel bij, dat ik in gedachten terug ga in de tijd en daarbij komen dan, herinneringen waarvan ik dacht dat ik ze vergeten was ineens weer naar boven.
Ik ben, alhoewel ik er met regelmaat kwam, een lange periode weg geweest uit Den Haag. dat ik ooit uit mijn geboortestad ben vertrokken had te maken met de huisvestingsproblemen waar de grote steden na de tweede wereldoorlog mee te maken hadden. De oorlog had veel sporen achtergelaten en alhoewel ik van de oorlog zelf weinig heb mee gekregen werd ik ik mijn jonge jaren behoorlijk met die ramp geconfronteerd.

Ik had een tante van moederskant, die met een jood getrouwd was. Oom dolf had een grote textiel zaak in de hobbemastraat, maar hij stond daarnaast ook nog op de markt met zijn ondergoed, sokken, theedoeken enz. Via oom dolf ontmoette mijn vader daar ook werkend op de markt Beppie en Sera. Deze twee jonge zusters hadden de holocaust overleefd en waren moederziel alleen. Geen vader en moeder, geen broers en zusters, geen ooms en tantes, geen oma’s en opa’s. Niks, alleen op de wereld. Allemaal, voor zover ze niet voor de oorlog overleden waren, vermoord door de moffen. Mijn vader was een sociaal mens en begaan met het lot van zijn medemens. Als gevolg op de ontmoeting gingen wij dan ook op zondagmorgen op bezoek bij de jonge marktvrouwen. Er heerste daar altijd een sfeer, die ik als kind helemaal niet kende. alsof we allemaal murf geslagen waren. Nog niet eens verdriet, om dat te uiten was het waarschijnlijk te groot en werd het verdrongen. Gelatenheid overheerste en er werd ook nauwelijks gesproken. We zaten bij elkaar, mijn broer en ik draaiden wat op onze stoelen, maar hielden ons muisstil uit een soort eerbied voor de situatie. Deze bezoeken hebben best wel een tijd geduurd. Soms zochten we ze dan ook wel eens op tijdens hun werk op de markt. Vrolijk heb ik ze nooit gezien.
Enige jaren geleden op de begrafenis van mijn oudste broer kwam ik een zoon van oom Dolf tegen en op mijn vraag of hij nog iets wist van Beppie en Sera vertelde hij, dat ze beiden nog leefden getrouwd waren naar Israël verhuisd waren en ondertussen ook weer terug naar Nederland waren gekomen.

via beppie en sera.