Fotograferen in de Tramtunnel

Wist je dat je niet mag fotograferen in de tramtunnel? Toen het net open was waren ze daar nog strikter mee dan nu. Zelfs mensen die alleen al de ingang op de Grote Markt wilden fotograferen, konden wat bewakers met blaffende honden tegemoetzien. Maar ze bijten niet, gelukkig. Al jaren ben ik op zoek naar de huisregels, maar kan ze niet vinden. 

De tramtunnel is van HTM, ga ik gemakshalve maar even van uit. Het is geen openbare weg. Wél een openbare plaats, als je het mij vraagt, vanwege het openbaar vervoer dat er komt en aangezien we pas in hoeven te checken in het voertuig hebben we op het perron nog geen vervoerskaartje nodig (zoals de NS dat wel verlangt). De algemene voorwaarden van HTM kan ik op de site niet vinden. Niet gemakkelijk in elk geval. Slechte zaak. Maar als iemand wel de tijd heeft om ze te zoeken: ik ontvang ze graag. 

Afbeelding

Omdat de tramtunnel weliswaar een openbare plaats is, maar wel besloten, mogen er huisregels gesteld worden. Dat je er niet mag eten en drinken bijvoorbeeld. Staat volgens mij ook bij de toegang tot de tramtunnel aangegeven. Prima dus. Een sticker dat je er niet mag fotograferen heb ik er nooit gezien. Heb geen idee hoe dat nu is, omdat ik er nooit meer kom, maar heb er jarenlang op gelet. Huisregels zijn verder nergens te vinden. Dan zijn ze er niet, toch? En aangezien het verder een openbare plaats is moet het fotograferen gewoon kunnen. Vinden ze het een gevaar, die foto’s?

Heimelijk fotograferen is het ook niet. Zo’n camera valt best wel op. Met je telefoon een foto maken, daar hebben ze nog nooit een probleem van gemaakt. Dat is geen professionele apparatuur. Mag het kennelijk wel. Dat je met die foto’s tegenwoordig nog meer kunt dan foto’s die met een oude DSLR zijn gemaakt, heeft niemand aan die bewakers uitgelegd. 

Ik stem voor duidelijkere huisregels. Of liever: voor het toestaan van het fotograferen van de tramtunnel. Misschien zetten we ze dan wel op Flickr en mogen ze foto’s, met gebruik van naamsvermelding gebruiken. 

Photo Credit: <a href=”https://www.flickr.com/photos/31176813@N08/6042490731/”>Annemeesie</a&gt; via <a href=”http://compfight.com”>Compfight</a&gt; <a href=”https://creativecommons.org/licenses/by-nd/2.0/”>cc</a&gt;

Parkpop 2014

Epica by Lies Baas
Epica by Lies Baas

Epica by Fotogravirus
Epica by Fotogravirus

Orange Skyline by Fotogravirus
Orange Skyline by Fotogravirus

Orange Skyline by Fotogravirus
Orange Skyline by Fotogravirus

Dudettes by Lies Baas
Dudettes by Lies Baas

De weersverwachtingen voorspellen niet veel goeds voor deze Parkpop dag.
Dus met plastic camera hoezen in de tas en met opgewekt humeur rijden we naar het Zuiderpark.
De avond ervoor ging het dak er nog af voor ‘Night at the Park’ en dat het een goed feestje was is op enkele plekken nog wel te zien.
We zijn te vroeg, maar wilden zeker weten dat we de eerste band konden aanschouwen.

Dudettes, krachtige dames+heer die lekkere muziek ten gehoren brengen. Langzaam druppellen de bezoekers een klein beetje binnen. De meesten moesten misschien nog bijkomen van de avond ervoor of zich nog aankleden voor de voetbal wedstrijd die ’s middags ingelast getoont wordt tussen de optredes door omdat het Nederlandsche Team zich zo hoog in de WK geplaatst had.

We Were Evergreen bracht een prettige sound naar voren, vooral de dame op de xylofoon vond ik persoonlijk een toevoeging aan deze band. En toen waren daar Orange Skyline. Vier jonge, energieke jongens die het dak eraf speelden. Gebundeld met ritme, goede teksten, stuiterende energie en zichtbaar veel plezier zongen deze gasten een paar hele goede nummers. Omdat Eefje de Visser op het andere podium reeds was begonnen spoedden wij ons daarheen om daar een paar foto’s te maken om vervolgens snel terug naar Orange Skyline te gaan. Waar we teleurgesteld vernamen dat ze na een bliksembezoek, zo leek het, weer vertrokken waren. Hopelijk gaan we in de toekomst meer van deze band horen, want wat mij betreft zijn het blijvertjes!
Toen, door een iets drukker wordend publiek, naar het kleiner opgezette Haags Podium waar Hallo Venray acte de presence deed.

Epica brak de tent zowat af met geweldige vuurspugers, rookmolens en confettiebom.
Wat een energie, wat een geweld, wat een super toffe muziek. De zangeres zong prachtig en was een werkelijk feest voor het welwillende oog.
Maar ook de verdere muzikanten gingen als goed op elkaar afgestelde en ingespeelde beesten tekeer. Wat een show!
Epica is niet voor niets wereldberoemd, hun symfonische metal muziek is krachtig, prachtig en gewoon zeer de moeite waard om je wenkbrauwen bijna in de fik voor te laten vliegen.
GeWelDig!
En toen gingen we kort naar huis.

Na een korte pauze reden we over een lege weg terug naar het Parkpop terrein. Onderweg hoorden we dat er door het Nederlands Elftal gescoord werd en als klap op de vuurpijl hoorden we het volledige Parkpop Publiek juichen toen bleek dat de wedstrijd gewonnen was.
Alsof het hele voetbal intermezzo niet plaats gevonden had, ging de volgende band van start. Een bijzondere combinatie van Mantra muziek en rock, zou ik Hanggai omschrijven.
Waarna als hekkensluiter 10CC. Soepeltjes, alsof het een cd-tje was wat we beluisterden, zo klonk deze aangename band. Een mooie afsluiting van een wonderbaarlijke en heerlijk warme dag.
Zoals we Parkpop gewend zijn!

Breath of Fresh Air by Lies Baas
Breath of Fresh Air by Lies Baas

Sunscreen by Lies Baas
Sunscreen by Lies Baas

The Visitor by Lies Baas
The Visitor by Lies Baas

René Bom by Fotogravirus
René Bom by Fotogravirus

Dudettes by Fotogravirus
Dudettes by Fotogravirus

Los Locos, oftewel: het gemis van echte karakters in de World Cup

De World Cup in Brazilie levert tot nog toe aantrekkelijk voetbal op. Zo wordt er bijvoorbeeld veel meer gescoord dan vier jaar terug. Maar helemaal tevreden zijn Haagspraaks thuiscoaches Oenkenstein en IJsman nog niet: zo vinden de spelers nogal slapjes voor de camera’s van interviewers en nogal ruw in het veld. Echte karakters lijken dan ook nog eens te ontbreken.

Slap ouwehoeren over voetbal is niet iets dat is voorbehouden aan de Nederlandse televisie. Ook bij Haagspraak kunnen we dit. Zonder hondjes, maar met heel veel koffie erbij.

IJsman: Voorlopig ga ik ervan uit dat nederland door Costa Rica wordt uitgeschakeld in de kwartfinale. Moeten NL en CRC wel eerst de 1/8 finale winnen.
Oenkenstein: Vanavond kan het al doomsday zijn voor het Nederlands elftal.
IJsman: Mexico kan pittig zijn, denk ik ja. Maar Costa Rica is goed! Het is het Zwolle van dit toernooi, mooi combinatievoetbal! Uruguay eruit is ook wel opvallend, en Colombia door.. maar Uruguay is natuurlijk niets zonder dat bijtertje.
Oenkenstein: Vlad Suarez is gelukkig weg.
IJsman: Het oude Colombia, uit 1990, met Valderama en Higuita was natuurlijk leuker. Ken je die nog?
Oenkenstein: dat Uruguay was een vreselijk land onder Stroessner.
IJsman: ‘Carlos Valderrama, alias: ‘De Witte Gullit’.
Oenkenstein: Nee
IJsman: En dan die keeper die meeging in de aanval. Dat was een team, bonte club met echte karakters.
Oenkenstein: Da’s altijd leuk, meevoetballende keepers.
IJsman: Die keeper scoorde wel ‘s in zijn competitie.
Oenkenstein: Hahaha. Dan ook maar op een WK proberen.
IJsman: Bij ‘t WK werd ‘ie gedold door de held van Kameroen, zo rond de middenstip. Roger Milla
Oenkenstein: Ik vind het een prima WK, gave wedstrijden en niet saai.
IJsman: Valderama had witte rastaharen.
Oenkenstein: Roger Milla, dat weet ik nog wel.
IJsman: In de tijd dat Gullit ook nog speelde. Hij was de ster.
Oenkenstein: O jaa, das waar ook.
IJsman: Toch viel ‘t team uiteindelijk tegen op het toernooi.
Oenkenstein: Tja, wat dat betreft doen die Hollanders het zo gek nog niet: 9 punten uit 3 wedstrijden en af en toe leuk voetbal.
IJsman: Dat mis ik wel een beetje, ik vond ‘t Nederlands team uit die jaren, met Rijkaard Gullit en Van Basten ook meer karakters hebben. Het is nu net of ik naar een stel gekloonde spelers kijk. Allemaal dezelfde koppen en dezelfde mediatraining. Niemand meer die rudi vuller in zn gezicht spuugt of vertelt dat ie z’n reet afveegde met ‘t shirt dat ‘ie van de Duitsers kreeg.
Oenkenstein: Dat is ook de tijd. het moet allemaal zo braaf.
IJsman: Ja. Misschien tijd voor een column hierover.
Oenkenstein: Braaf in de media, maar niet op het veld.
IJsman: Wel veel geschoffel ja. Ook als er niet voor gefloten wordt. Ik zie eigenlijk alleen geduw, getrek en geschoffel op ‘t veld.
Oenkenstein: Dat is ook de reden dat er nu van die afgetrainde bodybuilders op het veld lopen. Fysiek.
IJsman: Ik heb ‘t idee dat er nu veel ruwer wordt gespeeld dan in ’88.
Oenkenstein: Bijten, schoppen, slaan. Als dat hier in de straat gebeurt, belt men 112.
IJsman: Hehe. Mischien werk ik dit gesprek gewoon op en zet ik dat op Haagspraak.
Oenkenstein: een WK-opinie scoort natuurlijk hoog.
IJsman: Ja, zal wel. “Attack of the clones.”
Oenkenstein: Ik doe ‘ff koffie.
IJsman: Yep.

(4 bakken later)

IJsman: Ik ga ‘t gewoon doen, zoiets: “Slap ouwehoeren over voetbal is niet iets dat is voorbehouden aan de Nederlandse televisie. Ook bij Haagspraak kunnen we dit.” ‘t is ook weer ‘s een andere vorm. Houdt ‘t fris.
Oenkenstein: Tijdens een WK is iedereen even trainer.
IJsman: https://www.youtube.com/watch?v=XcqAD697Cbk Lange slungel Socrates met z’n baard en z’n hakjes. De man was in 1982 al arts toen hij een van de sterren werd op ‘t WK. Na z’n voetbalcarriere is ‘ie filosofie gaan studeren.
Oenkenstein: LOL Geen wonder met zo een naam.
IJsman: Ja die naam he. Hij is nu arts en filosoof. Hij heeft nog in italie gevoetbalt maar dat werd niets. Ze vonden ‘t niets dat hij rookte en ‘s avonds graag de kroeg in ging voor een versnapering. Ook trainde men daar te hard naar zijn zin.
Niettemin een geniale speler die in brazilie en voor z’n land prachtige dingen liet zien.
Oenkenstein: Een ander kleurrijk figuur was Jorge Campos, maffe keeperskleding (U-bootpatroon) en rustig uitverdedigen tot ver buiten het strafschopgebied.
IJsman: Haha
Oenkenstein: Mexico
IJsman: en hij:
IJsman: https://www.youtube.com/watch?v=yCxe4r6SjH0
IJsman: Z’n kop ook.. z’n teamgenoten zeiden dat hij ‘de beste keeper van de wereld was.’
Oenkenstein: Gewqeldig! 🙂
IJsman: een omhaal om de bal uit ‘t doel te halen. Knettergek.
Oenkenstein: En wat een omhaal.
IJsman: maar hij was dan wel een heel creatieve keeper… een Europese coach zou ‘r een hartverzakking van krijgen.

Oenkenstein: Volgens mij zat er bij Kameroen een figuur met haarbos en haarband, die uit frustratie zijn medespeler een kopstoot gaf.

IJsman: LOL z’n medespeler.
Oenkenstein: Wat een figuur joh. ‘El loco’.
IJsman: Schijnbaar zat ‘ie 4 maanden in de gevangenis, aldus de commentator, die zich afvroeg hoe ze ‘m er hebben kunnen houden.
Oenkenstein: Hier die kopstoot, wat minder fraai: http://nos.nl/wk2014/video/663231-assouekotto-geeft-medespeler-kopstoot.html
IJsman: Ja maar wat een atleet ook, de man zou niet misstaan als turner.
Oenkenstein: Ik zie Sillise of hoe heet ‘ie, dat niet doen. Ik zie Van Gaal al voor mij: “Wat doe jij nou idioot.”
IJsman: Ja, maar je mist wel wat. uiteindelijk is ‘t entertainment. Als er geen gekke dingen meer gebeuren wordt ‘t vanzelf een saai spelletje.
Oenkenstein: Ik weet niet of een voetbalcoach het daar mee eens is.

Noot van de redactie: Voetbalcoaches zijn dan ook saai: echte sterren worden later filosoof, of wijnboer, of ze belanden in de gevangenis…

Puttertje terug in Den Haag

Goldfinch

Het Puttertje, geschilderd door Carel Fabritius in 1654, is een van de topstukken van het Mauritshuis en is twee jaar op wereld toernee geweest, samen met het Meisje met de Paarlen Oorring van Vermeer.

Morgen heropent Koning Willem Alexander het Mauritshuis na de intensieve verbouwing. Morgenavond na de heropening is het Mauritshuis gratis toegankelijk voor belangstellenden tussen 20.00 uur en middernacht. Dan kan het publiek weer genieten van het Puttertje, oftewel de Goldfinch (Goudvink?) Het schilderij is zo klein dat je er gemakkelijk aan voorbij loopt. Dat is ook het geval met de Mona Lisa. Goed opletten dus.

Door Happy Hotelier