Binnen- en buitenstads nieuws. Haagspraak brengt u de scoops.
De gemeente geeft de komende jaren 52 miljoen euro uit aan kunst en cultuur.
Een onafhankelijke commissie geeft daarover een advies. Maar wat vind jij er eigenlijk van? Waar kan Den Haag dit geld het beste aan besteden?
Jouw input geven wij me aan de adviescommissie. Heb jij goede ideeën over cultuur in onze stad?
Laat het weten op Wattedoenmet52miljoen
De site geeft ook een beeld waar de miljoenen nu naartoe gaan.
Sinds enige tijd wordt er flink gewerkt aan het realiseren van de ondergrondse parkeergarage onder het Tournooiveld.
Er zijn diepwanden geslagen en door afgraven is er een flinke put ontstaan. Het afgraven gaat tot ± 6mtr diepte.
Het wegpompen van het grondwater heeft echter grote invloed op de grondwaterstand in de omgeving. Veranderingen in grondwaterstanden kunnen leiden tot schade aan funderingen.
Voor het geven van tegendruk is men overgegaan tot het laten vollopen van de bouwput. Het water is afkomstig van het nabij gelegen Smidswater.
Vanaf een ponton wordt de bouwput tot de juiste diepte verder afgegraven dat zes tot acht weken gaat duren. Daarna gaan duikers aan de slag met het leggen van een betonvloer.
Dan volgt het leegpompen van de bouwput en kan de feitelijke bouw van de parkeergarage beginnen.
De garage gaat plaats bieden aan ± 320 auto’s. Toiletten en elektrische oplaadpunten zijn ook in de plannen opgenomen.
Opdrachtgever is SENS/Dura Vermeer
Meer foto’s van het project op Facebook
De Haagsche Clair Blom zal ons volgend jaar vermoedelijk op de Olympische Spelen in Rio vertegenwoordigen in de 49er FX klasse.
Wat voor bootje dat is ziet u hierna:
Het is een promo filmpje, maar wel leuk dat we een 070 bekende wedstrijd zeilster hebben.
Eerste foto geleend van This is The Hague, maar ik denk dat hij van Roos Koole is. Tweede van de site van het team.
Als je afgekeurd bent…hoe organiseer je dan een verjaardagsfeestje??
*Om te beginnen met het belangrijkste, ik hou enorm van feestjes!!*
Je bedenkt natuurlijk eerst wie je wilt uitnodigen en wat je wilt gaan serveren, of in ieder geval op de tafel wilt zetten…want serveren zal er niet echt inzitten.
Dat veroorzaakt reeds een probleem. Want het liefst vier je het groot, met dansen en sta tafels. Maar je lijf kan dat niet meer aan, dus je kiest een paar vrienden, kijkt hoeveel mensen er maximaal in de huiskamer passen en hoeveel je er tegelijkertijd aan kan…zonder meteen radeloos vermoeid te zijn mocht iederen tegelijkertijd aanwezig zijn.
Hopelijk komt niet iedereen…dat is een raar iets…je nodigt mensen uit…maar je hoopt dat niet iedereen komt. Met als enige reden…omdat je lijf dat niet aankan. Maar kom op nou…je wilt toch iedereen graag zien?? Dus je hergroepeert de boel en kiest ervoor bepaalde vrienden op een ander moment uit te nodigen. Gewoon omdat het niet anders kan. Dat zegt overigens niets over het soort van vriendschap wat je met hen hebt. Je maakt gewoon een beslissing…waarvan je nooit helemaal zal weten of het de juiste is…maar waarvan je wel weet dat alle vrienden dat zullen begrijpen.
De voorbereidingen:
Vervolgens begin je minimaal een week van te voren met kleine boodschapjes te doen. Servetjes hier, speciale drankjes daar, nog een paar kaarsen en waxinelichtjes.
Dan vraag je of manlief wilt helpen met de boodschappen doen.
Bij thuiskomst richt je de boodschappen zo in dat je nooit mis zal grijpen.
Je streept alles wat je samen hebt gehaald alvast van je lijstje en begint een vervolg lijstje, voor een andere dag.
Iedere dag doe je 1 ding extra. De ene dag neem je de kastjes alvast af, de andere dag doe je de wassen zodat je geen bomvolle wasmand hebt als je na het feestje het tafellaken in de mand stopt.
Een volgende dag is het tijd om de verse boodschappen te halen, dus dat doe je minimaal 2 dagen voor het feestje.
Hierna moet je waarschijnlijk behoorlijk uitrusten.
Dus de dag erop maak je alvast de soep, die op de dag van het feestje opgewarmd kan worden.
De avond voor het feestje zet je alvast alle benodigdheden op de tafel, schaaltjes, borden, glazen..zodat je niet al het rek en strek werk op de dag zelf moet doen.
Uit pure wanhoop vraag je bijna huilend van de pijn aan je buurvrouw of zij de vuilniszakken weg zou willen brengen.
De wc en de laatste voorbereidingen bewaar je voor de dag van het feestje.
Je legt alvast de kleding klaar die je de volgende dag zal dragen, want op de dag zelf alles zoeken geeft stress.
Dan vraag je of je man de extra stoelen alvast naar beneden wilt brengen en loop je voor de zekerheid het huis even na.
De vrienden komen voor jou, niet voor het huis weergalmt er door je hoofd.
De avond voor het feestje ga je vroeg naar bed.
Je slaapt gespannen, want na een hele week van gespreide voorbereidingen waren eigenlijk al te zwaar voor je lijf.
Moe, maar vol goede moed sta je op. Hier heb je zo naar uitgekeken.
Nog snel je haren boven de kraan wassen, want te moe en te veel pijn om te douchen, snel de reeds klaargelegde kleding aandoen.
Snel als in…eerst wakker worden, minimaal 2uur wachten totdat de medicijnen een beetje gaan werken en zo min mogelijk op en neer op de trap.
Waarna je gaat zitten en hoopt dat alles onder handbereik is en je vrienden hun eigen drankjes in zullen schenken.
Ik heb d’r zin an!!!
*let the party begin*
Een paar weken terug was ik in het Bonnefanten Museum in Maastricht. Omdat dat ontworpen is door Aldo Rossi en omdat zij een deel van het archief van Aldo Rossi bezitten en daar wat over exposeerden trof ik er deze gekleurde tekening aan van het stedebouwkundige ontwerp voor het voormalige Slachthuisterrein.
Aan de bovenzijde staat wat thans “de Lamel” heet.
De foto van de Lamel is van een van onze auteurs: Jacq Duimel
Scala Architecten hebben er wel het een en ander op aan te merken :
In Kridelahé 9 konden we nog verzuchten dat een Aldo Rossi hekje een woningbouwprojekt nog niet tot architektuur maakt. Nu kunnen we vertwijfeld toekijken hoe precí es zo’n hekje van een Zwarte Madonna een Aldo Rossi maakt.
Als eerste van een reeks is het bouwplan ingediend van De Lamel, de eerste nieuwbouw op het Slachthuisterrein tussen Laak en Laakhaven.
Rossi-Studio-Cie
Het stedenbouwkundig ontwerp voor deze rekonstruktielokatie is van het buro van de meest besproken architect van de tachtiger jaren, Aldo Rossi. Het plan voor De Lamel is eveneens van zijn buro, en de uitwerking hiervan zal dan ook emblematisch zijn voor de toekomstige ontwikkeling van het Slachthuisterrein. Het plan is van de hand van het buro Studio d’Architettura, Rossi’s bruggehoofd in Nederland en een initiatief van twee frisse knapen: Umberto Barbieri en Robbert Schütte. Eerstgenoemde weet zijn baan als Rossi’s ambassadeur te kombineren met die van direkteur van de Akademie in Rotterdam. Laatstgenoemde, Robbert Schü tte is aan die akademie afgestudeerd en is bij de Gemeentelijke Dienst Stadsontwikkeling werkzaam: als ontwerper voor het gebied van de Groothandelsmarkt!
…..
De woningen in De Lamel verdienen een aangepast toewijzingsbeleid, omdat ze met kinderen nauwelijks bewoonbaar zijn: de woningen zijn te groot om in begraven te worden, te klein om te overleven.
Mooie kreet: Kridelahé het was ook een tijdschrift….
Haagspraak 