De misvattingen omtrent de nieuw te vestigen Israëlische ambassade op Plein 1813 zijn knullig en slecht te noemen.
Het AD schrijft:
De ambassade van Israël verhuist volgend jaar naar het oude ‘huis van Luns’, de statige witte villa op Plein 1813. Israël kocht het statige pand op Plein 1813 van het Rijksvastgoedbedrijf.
Even kijken bij het Rijksvastgoedbedrijf had de juiste info opgeleverd zie info onderaan en onderstaande foto
Toekomstige Israëlische Ambassade Plein 1813
Grappig om te merken dat omroepen en dagbladen in de haast om nieuws te brengen verkeerde info verspreiden.
Zo meldde Den HaagFM:
In de villa zat eerder het Ministerie van Algemene Zaken. Minister van Buitenlandse Zaken Joseph Luns woonde van 1952 tot 1971 in het gebouw.
Aldus Den HaagFM ‘Altijd op de hoogte van al het Haagse nieuws.’
Wel met de auto door de straat maar niet met de fiets.
Winkeliers in het Noordeinde plaatsen eigenhandig borden met de tekst “winkels open dan lopen” ze willen fietsers uit het Noordeinde verbannen .
———————————————————————
Bericht van de gemeente: Fietsers krijgen meer ruimte en het voetgangersgebied wordt breder ingericht. Het is de bedoeling om de fietsroute en het stallen van fietsen te verbeteren.
Als winkeliers een bord mogen plaatsen met winkels open fietsers lopen dan graag een aanvulling namens de fietsers: “wel kijken niet kopen gewoon doorlopen“
Je ziet de flyers en aanplakbiljetten van Schollenpop wel maar vergeet dan dat het nog moet komen. Aanstaande zaterdag 25 augustus 2018 is het weer zover. Dan treden vanaf 13.00 uur de volgende groepen op.
En zoals elk popfestival heeft ook Schollenpop een main stage en een side stage vooral prettig dat hiermee de opbouw van de volgende groep wordt gevuld.
Je hoeft alleen maar naar het het volgende uitgebreide met muziek omlijste interview met Peter Schilperoort te kijken en je zult zien dat de titel klopt.
Welke band heeft een jongensboek voortgebracht: Zie Willy van der Heide en de Bob Everts serie met titel “Stampij om een Schuiftrompet”?
Dutch Swing College Band
Een veel gehoorde uitspraak is: “Er zijn slechts twee soorten muziek, namelijk goede en slechte”. Voor de ware liefhebber van goede traditionele jazzmuziek is de keuze dus vrij eenvoudig, want er is slechts één Dutch Swing College Band.
Op bevrijdingsdag (5 mei) 1945 gestart als een amateur/studenten combo is het DSC sinds jaar en dag uitgegroeid tot een wereldwijd bekend jazz-ensemble dat inmiddels alle vijf de continenten heeft bezocht en met succes. De band heeft in de naoorlogse jaren een belangrijke pioneersrol vervuld en vele toenmalige jongeren in de ban gebracht van de in Noord-Amerika ontstane muziekvorm; de jazz. Gedurende het zestigjarig bestaan werden de klanken van de DSCB op vrijwel alle typen geluidsdragers vastgelegd. Ook verscheen de band ontelbare malen op de beeldbuis en in film-produkties. Vele groten uit de jazzwereld werden in de loop van zijn bestaan door het DSC begeleid: van Sidney Bechet via Joe Venuti, Rita Reys tot Teddy Wilson. De invloed van het DSC op het Nederlandse jazz-gebeuren werd in de loop der jaren zo groot, dat men ging spreken van een “Haagse School”! Terecht wordt het DSC dan ook door veel jazzminnaars als een instituut beschouwd. Een gelukkige bijkomstigheid is wel, dat de Dutch Swing College Band zich nooit heeft geprofileerd als een show- of glitterorkest. De musici zijn er vrijwel altijd in geslaagd hun publiek in de eerste plaats te boeien met voortreffelijke jazzvertolkingen, waarbij goedkope showelementen ten ene male ontbraken.
In 1960 werd het DSC een beroepsorkest en hoewel hun muziek evolueerde en ondanks de vele mutaties die in het orkest plaatsvonden bleven de muzikale produkties van het DSC in tegenstelling tot de vele navolgers, het visitekaartje van de traditionele jazzmuziek van eigen bodem. Na Frans Vink Jr (1945-’46), Joop Schrier (1955-’60) en Peter Schilperoort (1946-’55 & 1960-’90) berust de DSC-leiding bij Bob Kaper. De meest opvallende eigenschap van het DSC, ondanks alle reeds genoemde veranderingen, is van het begin af aan altijd geweest een eigen, zeer herkenbaar, geluid. Dus eigen interpretaties, arrangementen of composities en geen kopiën van opnamen van oude Amerikaanse meesters. Kortom een geheel eigen muzikale aanpak. Ook de huidige samenstelling van het door een halve eeuw gelouterde DSC laat zien en horen dat de aloude naam Dutch Swing College Band nog altijd borg staat voor professionele vertolkingen van traditionele jazzmuziek op wereldniveau!
Gierende banden en gillende sirenes. Een macht aan blauwe auto’s komt het viaduct over. Bier en Brood duiken weg in hun bakje aan het danspaleis. De stoet gaat door zonder op of om te kijken. Even verder stopt de colonne. De top biljarter stoot de acht in een gat, anderen missen volkomen. Bevelen worden geschreeuwd, manschappen stellen zich in slagorde op. Het poolparadijs laten zij links liggen. Een deur wordt ingebeukt. “Tiet”, roept de voorste agent. De gehele Hermandad gaat liggen in dekking.
Handboeien werden ingeslagen. Deren verzegeld, daglicht geweerd. Een ban van een dag is ingesteld. De film Brève traversée heb ik nog steeds niet gezien, maar Louis Napoleon wordt al tijden pront herdacht.
Plein 1813 voormalige villa Luns
Toekomstige Israëlische Ambassade Plein 1813
Haagspraak 