Bloemetjes voor Friso

Op maandag 12 augustus 2013 is Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Johan Friso Bernhard Christiaan David, Prins van Oranje-Nassau, Jonkheer van Amsberg op paleis Huis ten Bosch in Den Haag overleden op 44 jarige leeftijd. Een gevolg van een ski-ongeval op 17 februari 2012 in Lech, Oostenrijk.

Kort na het het overlijden stroomde de pers naar Huis ten Bosch, om verslag te doen van de gebeurtenissen, gevolgd door bezoekers, die graag een bloemetje wilden aanbieden bij de poort aan de achterkant van het paleis aan de Bezuidenhoutseweg. Aan de voorkant konden helaas geen bloemen worden neergelegd of aan de marechaussee worden meegegeven. Zo ondervond ook Casper, die samen met zijn twee zusjes en onder toezicht van zijn vader een prachtige bloem wilde geven.

Er waren meer restricties. Zo melde Paul Sanders van de NOS in een kort radioverslag, dat men een legitimatiebewijs nodig had om bloemen aan te bieden. Er schijnt zelfs iemand te zijn weggestuurd.

Vol ongeloof over dit bloemenaannamebeleid, gingen Haagspraakverslaggevers Oenkenstein en IJsman de volgende dag navraag doen bij de poortwachters van het paleis.

Oenkenstein: “Goedendag, ik wil u graag een vraag stellen. Er is wat consternatie in de media ontstaan over het verplicht stellen van een legtimatiebewijs bij het afgeven van de bloemen. Ik was hier gisterenavond en heb er helemaal niets van gemerkt, wat is daar nu waar van? Is dat verplicht gesteld?”
Poortwachter: “Dat is verplicht ja, je krijgt, als je iets afgeeft hier, een bedankje teruggestuurd en daarom willen wij juist de gegevens hebben van de persoon.”
Oenkenstein: “Dus aan de adresgegevens en de naam op de lijst hebben jullie niet genoeg, jullie willen echt de legitimatie zien?”
Poortwachter: “Ja, want ik kan bijvoorbeeld alles zeggen en kan aan uw legitimatie zien hoe u heet.”
Oenkenstein: “Maar neemt u wel de bloemen aan, als mensen geen legitimatie bij zich hebben?”
Poortwachter: “Dat hangt van de persoon af. Dat is een inschatting van ons.”

Een impressie:

Casper en zijn zusjes hebben echter geluk gehad. Hun bloemen werden hartelijk in ontvangst genomen.

Bron: NOS Nieuws

100 GOEDE REDENEN VOOR TERRORISME deel 1- Harry Zevenbergen

Net voor station Laan van NOI remt de trein naar Dordrecht af en komt tot stilstand. De conducteur roept om dat er een bommelding is op Den Haag Holland Spoor. Haar stem klinkt bijna verveeld, ´Code oranje´ het zal haar wat. Het is vast niet de eerste keer dat iemand een koffer heeft laten staan of een grapjas opbelt. Om me heen zie ik geen verontruste gezichten. Er wordt gezucht. De mensen komen liever op tijd en nemen daarvoor een mogelijke bom op de koop toe.

In een land van terreurkleurencodes en weeralarmen kan alleen een echte bom de boel nog wakker schudden en zelfs dan zouden mensen de NS er nog de schuld van geven. Dat heb je wanneer er te vaak wordt gewaarschuwd voor een overstroming en er slechts motregen valt.
De aanslagen die de regering op het land pleegt zijn veel reëler. Neem de geprivatiseerde zorg waar jarenlang bureaustoelen werden warm gehouden door managers waarvan niemand wist waar ze in godsnaam voor waren aangenomen. Het waren de mensen die het ene beleidsplan na het andere bedachten. Beleidsplannen die slechts het werk van de echte ´verzorgers´ belemmerden. Het waren de mensen die meer geld uitgaven dan nodig was, aan zaken waar niemand beter van werd. Neem een voorbeeld aan eekhoorns wanneer je gezond beleid wilt. Nu er geld te kort is, zijn het de nietsnutten, die bureaustoelen warm houden en papieren plannen maken, die blijven zitten. Ze plannen de aftocht van verzorgend personeel Bezuinigen tot in de onnozele details als de sleutelbos van de invalkrachten of de boterhammen van de cliënten. Al het geld dat uitgegeven werd en waar de zorg niet beter van werd, komt nu tekort om de nodige zorg te handhaven. De managers blijven plannen maken. Het zijn de parasieten van de mensenwereld, ze hebben geen enkel nut, nooit gehad. Het bewijst eens te meer dat privatisering en ´vrije´ markt niets met efficiency te maken hebben.
De trein komt weer in beweging en mijn ongenuanceerde gedachtestroom wordt onderbroken en ik keer terug bij de bommelding. Ik bedenk dat ik voor de zekerheid, nog even wat mooie gedachten aan het papier wil toevertrouwen en iets voor de mensen waar ik van hou. Mijn kinderen, een paar vriendinnen, een paar vrienden en wat familie voor als het toch misgaat. Ik heb alleen wat ik achterlaat, als atheïst heb je nu éénmaal niets om naar uit te kijken. Een beetje slimme terrorist legt de bom namelijk niet op het station, maar in de trein en laat deze afgaan wanneer we Holland Spoor binnen rijden. In de stationshal is het rustig maar als er ergens met een knal een deur dicht slaat, zie ik toch verschillende mensen schrikken en met iets meer haast de trappen aflopen hun leven tegemoet.

Er zijn honderden goede redenen voor terrorisme. Obama en Poetin om er maar eens twee te noemen. Het zou de wereld niet beter maken, maar af en toe moet je gewoon iets doen om te bewijzen dat niemand ongestraft overal mee weg kan komen en dan kan je maar beter de grootste schurken pakken. Ze verwijten elkaar terecht de mensenrechten te schenden en pleiten zichzelf met een schijnheilige kop vrij. Ze kunnen ons afluisteren, martelen wanneer ze dat nodig vinden, maar ze zijn net zomin als wij onschendbaar en ook voor hen rest slechts het eindeloze niets.

Barak Obama-United States-Politics

PS Obama wil onderzoek naar verband tussen games en geweld. Lijkt me een goede zaak, hij schijnt volgens betrouwbare bronnen meer dan 12 uur per dag het moordzuchtige ´Drones´ te spelen.

Een Bloemetje

I♥DH. Foto door Roel Wijnants, op Flickr.
Er werd vanmiddag aangebeld. Ik vraag via de Bumifoon wie er is. “We hebben een bloemetje”, werd er gezegd. Ik druk op de knop en ging weer verder met waar ik mee bezig was. Het duurt een tijdje voordat ze op de elfde etage zijn
. Plony wilde de bloemen aanpakken, maar ik moest aan de deur komen. Bij de deur aangekomen, zie ik drie vrouwen met een grote bos bloemen staan. Ik pak de bloemen aan en vraag, waaraan ik dit te danken heb en van wie ze afkomstig zijn. 
Ik kreeg de bloemen, omdat ik zoveel mooie foto’s over en van Den Haag maak, maar van wie de bloemen afkomstig zijn dat verklapten ze niet. Bedankt dames en de gulle gever voor deze geste. Het was een leuke verrassing.


Ik ging in mijn archief kijken, omdat ik het shirt herkende en toen viel het kwartje.
Nachtburgemeester heeft een dienstwagen met chauffeur. Foto door Roel Wijnants, op Flickr.
http://www.ilovedh.nl/