Niet zeuren maar juist doen!

Thera Konvalinka is hoofd beeldenbeheer Openbare Ruimte binnen de dienst OCW van Den Haag. Tijdens de algemene ledenvergadering van de Vrienden van Den Haag spreekt zij over standbeelden in onze stad en de reden waarom deze soms even verdwijnen of een nieuwe locatie krijgen. Belangrijkste boodschap die bij mij overkomt is dat alle opmerkingen die wij als bewoners over standbeelden te maken hebben zij als zeer welkom beschouwt. “Denk niet dat wij uw opmerkingen als zeuren beschouwen. In tegendeel. Standbeelden staan er om de openbare ruimte te verlevendigen en juist de mening van bewoners zijn voor ons van onschatbare waarde.”

20130426-183858.jpg

(Paul van Laere: “Nee dames, ik ben hier aan het restaureren … “

Het blijkt dat kunstwerken in de openbare ruimte soms ook een zekere gewenning nodig hebben. In eerste instantie vindt men het niks wat er staat maar als een beeld door struikgewas wordt overwoekerd men de gemeente aanschrijft om de zichtbaarheid van het kunstwerk te verbeteren. En oh wee als een kunstwerk tijdelijk van de sokkel wordt genomen voor restauratie of gewoon voor een opknapbeurt. Dan wordt zelfs de pers erbij gehaald om toch vooral in de gaten te houden of het werkstuk weer terugkomt.

Gelukkig is ook hier het internet weer een welkome bron van informatie. De opbouw van de website die alle beelden in de openbare ruimte in Den Haag gaat bevatten is van start.

De Beeldengroep in Marlot

Reigersbergense treurnis

Vele tientallen jaren heeft bij de ingang van het landgoed Reigersbergen een beeldengroep met ooievaar gestaan, met sign van Severyn. Het is het broertje van de beeldengroep die bovenop het oude stadhuis aan de groenmarkt staat.Er gaan verhalen dat het geheel afkomstig was van een afgebroken vleugel van het stadhuis aan de Groenmarkt. Jaren geleden is de beeldengroep met spuitbussen onderhanden genomen, wat een fleurig tintje gaf aan het geheel. Het beeld is later door vandalen zwaar beschadigd en in de brand gestoken. De gemeente besloot het beeld op te slaan. Tijdens een fietstocht door Den Haag ontdekte ik het beeld en heb er foto’s van gemaakt. Het beeld is later door beeldhouwer-restaurateur Paul van Laere schoongemaakt en gerestaureerd. Het beeld kreeg een nieuwe bestemming, het staat nu aan de grote vijver van park Marlot niet ver van zijn oude vertrouwde plek. Onlangs zag ik dat men voorzichtig begonnen is om het beeld weer van een kleurtje te voorzien.

Is dit het begin van meer of laten ze het hierbij?