Op woensdag 8 juli werd in Pulchri Studio, onder het mom van een debat, een alternatief plan gepresenteerd, voor het Spui gebied (die verlate vlakte met Anton Philipszaal en Nederlands Danstheater). Waarom was dat nodig?
Het oorspronkelijke Spuiforum was een megalomaan plan, mede ingegeven door de wens om Europese Culturele Hoofdstad in 2018 te kunnen worden. Een lelijke kolos te midden van de al bestaande grote gebouwen.
Vorig jaar was er één partij waar je op moest stemmen als je tegen het Spuiforum was: de Stadspartij. Op de politiek na, zag niemand het Spuiforum zitten; de Stadspartij werd dan ook een grote partij. Zij nam verantwoordelijkheid, Joris Wijsmuller werd Wethouder Stadsontwikkeling Den Haag. Het Spuiforum komt er dan ook niet. Maar de politieke werkelijkheid is onverbiddelijk: geen forum dan moet er dus iets anders komen.
In een reeks Raadsbesluiten werd een traject uitgestippeld, waarbij uiteindelijk drie consortia voorstellen hebben uitgewerkt. Daaruit wordt er één gekozen. En die gaat iets bouwen. Weliswaar tegen voor de stad betere voorwaarden dan het originele Forum, maar eind van de maand wordt de winnende kandidaat bekendgemaakt. En die gaat bouwen. De andere twee consortia krijgen een bedrag voor de moeite, en dat is het. Joris is daar halverwege de avond uiterst duidelijk over. Goede spreker trouwens onze Joris.
met de klok mee: Christiaan Weijts, Rene Strijland, Joris Wijsmuller, Peter Drijver
Maar laten we beginnen bij het begin. Rene Strijland(Stedenbouw) en Peter Drijver (architect Muziekzaal) hebben een geweldig plan ontwikkeld. Maak zoveel mogelijk oude grachten weer open, en zet een bescheiden muziek tempel neer aan een haven die zich spiegelt naar de Nieuwe Kerk. De bouw kost een stuk minder dan het totale budget voor de alternatieven, en van het ovegebleven geld kan je heel wat grachten weer gracht laten worden. Net als heel vroegâh weer de Ammunitiehaven, Schedeldoekshaven, Turfgracht enzovoorts.
Als eerste spreekt de schrijver Christiaan Weijts een column uit met als titel “Iedereen tegen? Dan gaan we bouwen!”. Kern van het verhaal, veel en zeker politiek is als mode, we vinden het zo goed dat er elk half jaar opnieuw verkiezingen moeten worden gehouden. De Philipszaal staat er nu twintig jaar; de Nieuwe kerk daarentegen staat al 350 jaar. Waarom al dat vernieuwen. Hoe kan een partij die gekozen werd op Oxi, nu opeens ja zeggen?
Onwillekeurig wordt de aanwezige wethouder in het debat gezogen. Hij heeft er moeite mee. Was uitgenodigd voor een avond met iemand die niet aanwezig blijkt te zijn. Wordt vervolgens gelijktijdig doodgenuffeld en beledigd. Een effectieve column al met al.
Vervolgens presenteren Strijland en Drijver hun plan. Gebiedontwikkeling met veel water. Een muziekthater gevormd naar de opzet van het onvolprezen Concertgebouw. Dat overigens ook model stond voor de huidige Anton Philipszaal. Zie ook http://www.spuihaven.com
Tijdens en na de presentatie, een discussie over stijl (waarom zo’n klassiek gebouw en niet iets eigentijds?), democratie (hoe kan men de hier verzamelde volkswil negeren?), aanbestedingsprocedures (ze kunnen toch tegen alle drie de consortia nee zeggen?) en moraal (Koolhaas werkt voor de Chinese regering, die o.a. de Galong Fong vervolgt, die moet je hier niet willen).
De wethouder was duidelijk en maakte gaande de discussie het statement waar dit stuk mee begon. Het Haven plan was interessant, vooral de nadruk op het element water. Maar voor het proces maakte het niet uit. Te laat.
Zijn we dan helemaal niks opgeschoten? Dat denk ik niet. Het thema “open de grachten” slaat aan en kan ook los van de Spuibebouwing belangrijk worden. Joris lijkt het ook wel mee te willen nemen bij de uitvoering van het gekozen plan.
Tenslotte hebben we geen idee hoe de drie plannen er echt uitzien. Er is een kans dat we na bekendmaking van de winnaar gezamenlijk zeggen: zo hee dat is een goed plan.
(Met dank aan InterNiek voor het beschikbaar stellen van zijn aantekeningen).
Haagspraak 