Marks&Spencer

Marks&Spencer

Terwijl ik met gepaste stappen richting de net nieuw geopende Marks&Spencer loop, zie ik een medewerkster van de gigantisch grote nieuwe winkel buiten snel haar lunch naar binnen werken. Terwijl het regent staat ze tegenover de winkel en er straalt een glimlach van haar gezicht. Ik spreek haar meteen aan op het moment dat ik het logo op haar truitje zie staan, om haar vervolgens het hemd van het lijf te vragen. Ze antwoord uiterst keurig en zichtbaar oprecht op mijn nogal directe vragen.
Na mij, een klant, in haar pauze zeker 5 minuten antwoord te hebben gegeven op al mijn vragen snelt ze zich weer naar binnen. Waar ik haar even later op verschillende plekken in de winkel klanten zie helpen. Ik vraag me, terwijl ik me vergaap aan alle mooie kleding, af of ze daarop getraind is…klantvriendelijkheid.
Om dit te testen stel ik meerdere leden van het winkelpersoneel vragen en opvallend; allemaal even behulpzaam, vriendelijk, voorkomend, netjes gekleed en informatief.
Verheugd loop ik via de dameskleding richting de voedingswarenafdeling. Maar na nog geen vier stappen in de winkel gezet te hebben vult mijn hartje zich reeds…bijna alle kleding waar ik mijn oog langs laat glijden is er óók in een plus size, en het is nog enigszins betaalbaar ook!
Als ik uiteindelijk bij de voedingswarenafdeling geraak ben ik zo verguld van blijdschap dat ik rondloop als een kip zonder kop en met een soort van blackout gevoel kan ik alleen bedenken dat ik graag wil weten of ze ook clotted en dubble cream hebben. Beter bekend als>die heerlijk, vol vette room die zo uiterst Engels is. Staand bij het roomvak zie ik dat alles reeds uitverkocht is, maar het kan me eigenlijk niets schelen. Een winkel met super nette, mooie kleding, een grappige namen assortiment met heerlijk eten én vriendelijk personeel…dat is wat Den Haag nodig had!
Ik denk nog even aan mijn gesprekje met het meisje voor de winkel. Ik vroeg haar of met z’n allen als een team een winkel gaan bemannen een saamhorigheidsgevoel aanboort of dat het net zo is als bij de Etos werken. Waarop zij, met gepaste trots, antwoord: ik denk dat bij de Etos werken ook leuk zal zijn, maar om met met z’n allen in dit pand een zo’n bijzondere winkel opbouwen geeft wel een heel andere dimensie en ik ben blij dat ik daar deel van mag zijn.
Zo’n antwoord maakt me blij, en ik waan me heel even weer in het keurige Engeland waar ik mij ooit, een leven geleden, een tijdje heb verpoosd.