Onverwacht bezoek van een onbekend artiest
Zoals wel vaker tijdens de Opûh Koffie komt een onbekende artiest ons even bijpraten over Den Haag zoals hij erover denkt. Ga je gang maar effe wachtuh op de ‘poes’ van Marco …
Tag: Opûh Koffie
Opûh Koffie
Waar het begrip ‘Beppen’ vandaan komt …
De Haagsprekers aan de wekelijkse koffietafel kunnen het allemaal. De een wat beter dan de ander maar lang over iets doorkletsen of zelfs over niets doorkletsen, is bijna het adagium van Opûh Koffie. Beppen, dus. Maar waar komt dat begrip beppen nou precies vandaan?
In mijn familie van mijn vaders’ kant hadden wij een tante Bep, een zus van mijn vader. Tot op hoge leeftijd had zij altijd een goed verhaal. Zij had haar woordje bij zich, zal ik maar zeggen. Dat was ook de fabrikant van een vooroorlogs wasmiddel ter ore gekomen. Maar ook dat deze vlotte dame uit een omvangrijk katholiek gezin kwam in Voorburg. Met zijn dertienen waren ze en dat betekende dat er wekelijks teilen vol wasgoed doorheen moesten.
En zo kon het dat tante Bep haar bespraaktheid kon inzetten voor de promotie van ik meen Persil. Zij werd regelmatig naar het noorden van ons land uitgezonden om op boerderijen de voortreffelijke kwaliteiten van het wasmiddel in de praktijk te brengen. Zij deed daar dus de boerenwas op tal van boerderijen en werd zelfs, als de afstand te groot was, met het vliegtuig er naartoe gebracht. Niet alleen de kwaliteiten van het wassen op het wasbord waren haar pluspunten maar vooral haar overtuigingskracht het wasmiddel daarna aan te schaffen. Terug naar de Wagenstraat in Den Haag.
Beppen in de praktijk gebracht
Ik moet er nu aan denken door de dame die onuitgenodigd spontaan bij ons een praatje komt maken. “Zo, lekker aan de herenkoffie?”, is haar openingszin. Dan is een uitnodiging van onze kant er bij te komen zitten snel gedaan. Maar in feite komen wij er niet eens meer tussen, wat zij allemaal te vertellen heeft. En, wellicht raad je het al, haar naam is Bep. En Bep heeft het volgende aan ons te melden. Met na afloop de vraag dit: “Nee hoor, niet op Facebook!” te willen zetten. Als zij eens wist hoe ik tegen Facebook ben, zou zij weten dat het slechts op Hagazine en Haagspraak komt, met de restricties van dien.
Geluidfanaten treffen elkaar …
Het mag bekend zijn dat het ‘clubje ongeregeld’ op het terras van Espressobar 7o’clock elke woensdagochtend, de naam zegt het al, over alles en niks aan het babbelen is. Voorbijgangers bemoeien zich soms onuitgenodigd met de uiteenlopende onderwerpen. Maar vandaag klok ik een moment waar geen voorbijganger zich aan zal wagen. ‘Reason‘ luidt het hoofdthema. Het heeft ‘iets’ met geluid te maken als ik het begrijp. Maar het wordt al minder begrijpelijk als Ed een velletje papier pakt en met een balpen (..) aan Marco een nieuwe schakeling uit gaat leggen die hij eens moet uitproberen thuis in zijn geluidsstudio! Marco, die zelfs een sample (of wat) heeft kunnen slijten aan dit Zweedse geluidsstudio equipment!
“Je opent de programmer en als je die nu doorschakelt, krijg je mprs …
Er zullen wereldwijd hoogstens een paar honderd van dit soort ‘sound nerds’ rondlopen en in Nederland wellicht een tiental. Twee ervan treffen elkaar hier aan de Haagse koffietafel in de Wagenstraat. Passanten versnellen hun pas als zij enkele termen opvangen. En de Haagsprekers van vanmorgen? Zij zitten erbij, kijken ernaar en gaan over tot de (wan)orde van de dag …
voorbijgangers versnellen hun pas bij het horen van termen als Programmer MPRS …
Als toetje het passende shirt:
Ondertussen op het (Wagen)plein aan de overkant …
Is halftwee ’s nachts vandaag of gisteren?
Agenda’s en ik … Ik had er echt ‘zin an!’ en was dus van plan op de fiets lekkâh stoeâh over het Zuiderstrand naar de Fuut te komen. Jammerrrrrr, maar eigen schuld dikke bult.
Als je opeens weer een nieuwe taak erbij krijgt, het onderhouden van de website Vriendenvandenhaag.nl dan gaan data zo door elkaar lopen. Ik zit vandaag te werken aan excursies die plaats moeten hebben in Den Haag. Moet ik via php en/of met pdf invoeren. Voor de dag van morgen om halftwee ’s nachts. Is dat dan vandaag, gisteren of morgen? Is dat zaterdag of zondag?
tsja … Druk, druk, druk …
In het geval van vandaag, gisteren dus. Helaas heb ik de Haagspraakbijeenkomst moeten missen maar er is ongetwijfeld weer een dynamische update in de maak waar ik het alsnog virtueel kan meemaken …
Het was me het ochtendje weer wel …
Zover heb ik de Haagspraak Opûh Koffiegangers nog niet zien gaan. Terwijl een onderzoeksteam van de School voor Journalistiek een vraaggesprekje houdt met mij over het hoe en waarom van Hagaz!ne als lokale nieuwsbron online, wordt de aandacht wel erg getrokken door een verdwijntruc van Edwin. Zijn mobieltje is weg, terwijl hij het zojuist nog gebruikte.
Even het nummer bellen zegt Teun en je weet meteen waar het is. En warempel ergens onder het raam waar over de verwarming heen een bank is aangebracht, klinkt heel zielig het geluid van het verdwenen mobieltje.
een true Haagspraak story
Gaten in de ombouw, die als zitplaats dient, laten de warmte van de radiator moeiteloos door. Maar diezelfde gaten blijken zeker zo goed mobieltjes te kunnen verorberen. En zo gebeurt het dat plots niemand meer rond de stamtafel zit, maar ieder zo zijn ingenieuze voorstel doet voor het weer in handen krijgen van het tegenwoordig tot de standaarduitrusting van de moderne mens behorende attribuut. En dan hebben wij het nu niet over het type mobiel waar het hier om draait.
De espressobareigenaar vertoont opeens de kwaliteiten van een chirurg in een OK van het type Hagaziekenhuis. Bijna plankend duikt hij met schort en al onder de weggeschoven stamtafel richting cv ombouw om van daaruit slechts een arm achter zich omhoog te strekken met een vragende hand die “Scalp” lijkt te roepen. Meteen legt iemand van het OK-team er een dunne witte staaf in waarmee de espressochirurg het verdwenen attribuut tracht te motiveren uit zijn schuilplaats naar voren te komen. Maar dat is nou jammer; het mobiel van het type ‘vroegâh’ verplaatst zich nu naar een voor het OK-team onzichtbare locatie. De accuschroevendraaier moet eraan te pas komen om de cv-ombouw los te maken. Maar zoals met alle op batterij aangedreven gereedschappen laat ook deze bij de voorlaatste schroef het afweten. De accu zal aan het infuus moeten.
Een laatste poging met de witte staaf maar nu van bovenaf in het naar schatting tiende gat vanaf links is net voldoende voor de ultieme tik tegen het mobieltje. Een lichte zucht van opluchting bij de betrokken aanwezigen die toch wel met Edwin te doen hebben. Ook de gastinterviewers Tim en Sanne kunnen nu ongehinderd verder met hun broodje.
Ik zeg het, wat die Haagspraak auteurs/fotografen allemaal niet verzinnen om in de picture te komen …
zie ook de trailer van Het Verdwenen Mobiel
Haagspraak 