Twee Glazen Zekerheid

2 glazen zekerheid
Een tweespraak van de Clichémannetjes in café de Sport (Koos) in Den Haag. De Clichémannetjes waren toen bekend van het radio-programma Uitlaat van de VARA. Ze hebben er twee lp’s en twee singletjes mee uitgebracht.

Als kind vond ik het plaatje geweldig en heb het helemaal grijsgedraaid. Kende ook hele stukken tekst. Over het verzekeringsmannetje meneer Heideheuvel. Het singletje hangt hier bij mij in de jongenskamer aan de muur. “En dan zit Heideheuvel achter een reuzepils op de Bahama’s …”
Mijn goede maten Lester en Elvin uit de jaren tachtig hebben die sketch nog eens helemaal nagedaan onder hun artiestennaam De Bounty’s. Mee opgetreden in Lokaal Vredebreuk in Den Haag. Was heel goed. Later heb ik nog een dialoog als Klisjeemannetjes voor ze geschreven voor het Haags Filmhuis, maar dat is een ander verhaal.
Het plaatje heet Twee glazen zekerheid en staat helaas niet op YouTube. Wel is de volledige tekst op de fansite van Koot en Bie te vinden. Even goed kijken, want ik kan geen link van die pagina geven. Wel van de hele site. Sowieso de moeite waard.

Fansite – Simpelsite – kootenbie.nl

En de tekst is ooit door Lester in de computer gezet en later door mij naar de beheerders van de site gestuurd. En met een scan van mijn hoesje. Dat hebben ze allemaal online gezet. En het plaatje dat aan de muur hangt, heb ik lang geleden van Lester gekregen. Mijn eigen singletje is ooit zoekgeraakt en verdwenen.
Maar nu heb ik vandaag even contact gehad met Lester en blijkt dat hij uit een of andere bron het singletje op mp3 te hebben in piekfijne kwaliteit. Dus een korte montage gemaakt en het plaatje geüpload naar YouTube.

2 Glazen Zekerheid – De Clichémannetjes – Nillmij – 1967 – YouTube

__
“Het zal Heideheuvel een zorg weze, al steek je je eige helemaal in de hens …”

Met dank aan J. Lester Novros II.

__

Moby Dirk

http://www.dejongenskamer.nl – De Jongenskamer

MD5 Checksum

Foto: Eok Gnah

Het geratel van een harde schijf
die hard voor mij aan het werk is
trouw haar foto’s voor mij bewaart
en nog even een md5 checksum doet
terwijl ik naar het scherm zit te staren

Ik loop tenslotte maar naar de koelkast
waar op deze volledig geautomatiseerde avond
nog altijd de boeken van een ingestorte plank
onaangeraakt op mij liggen te wachten
met een ansichtkaart van vorig jaar

Sacha Kahn

Tombe la neige

Vanmorgen toen ik vanuit mijn flat in Leidschendam uitkeek over de skyline van den haag, besloot ik met het uitzicht over een wit landschap vandaag maar thuis te blijven. Niet wetende, dat dit witte landschap voor Edwin de aanleiding zou zijn mij rond de middag te bellen. We hadden het er al verschillende malen over gehad om samen weer eens wat te doen met onze camera’s. In het verleden zijn wij samen dikwijls onderweg geweest om voor Occupy Den Haag interviews af te nemen.

In de kou dus, op de tram richting centrum, alwaar ik daar aangekomen Edwin trof in de bibliotheek, waar we in onze Occupy-tijd geregeld afspraken. Het is er altijd warm en het kost verder niks, voor ons ook wel belangrijk. “Wat zullen we dan gaan doen?” vroeg ik edwin, waarop hij zei niks specifieks in gedachten te hebben, als er maar sneeuw aan te pas zou komen.

Op het plein lag genoeg sneeuw, het overgrote deel was nog onbetreden. Bij het standbeeld van “de vader des vaderland”  hebben wij samen gemijmerd over de tijd, dat wij geregeld om allerlei zaken demonstreerden. Het maakte niet uit, als we maar ergens tegenaan konden schoppen, want er ging veel fout in de samenleving, daar waren we het hartgrondelijk over eens. Vanaf het Plein zijn we toen verder gelopen naar het malieveld en hebben een tijdje staan praten op de plek waar ongeveer een jaar geleden het Occupy Den Haag kamp stond. We hadden het erover hoe fel jozias van aartsen gekant was tegen occupy. Steeds maar weer ging hij naar de rechter met de bedoeling het kamp te ontruimen. Steeds haalde hij bakzeil en hadden wij weer veel voldoening. Die tijd stond voor ons bol van de conflicten. Ook onderling verschilden wij vaak van mening, hetgeen gepaard ging met heftige discussies.

Het was een bewogen periode, waar ik heel wat tijd in heb gestoken en waar ik toch ook met enige voldoening op terug kijk.

Na een tijdje zijn we weer terug gelopen naar de stad en hebben we nog wat nagepraat onder het genot van een 65-plus-koffie bij MCDonalds.